Positioneren als
jeugdprofessional
31-10-2022
─
Kim
, 1
Inhoudsopgave
Pedagogisch beleid 2
Visie op het kwaliteitsregister jeugd 2
Samenwerking gemeente en andere partners 2
Civil society 4
Casus 6
Rol van de school 6
Rol van de kinderopvang 7
Rol van de residentiële zorg 7
Versterken van de eigen kracht 8
Mogelijkheden en grenzen 10
Beroepscode jeugd-en gezinsprofessional 10
Pedagogische civil society 10
7S-model 12
Conclusie 14
Bronvermelding 15
, 2
Pedagogisch beleid
Visie op het kwaliteitsregister jeugd
Bij het ingaan van de Jeugdwet in 2015 is ook het beroepsregister voor jeugdprofessionals
ingevoerd. Ik denk dat er hierbij een start is gemaakt met het verder professionaliseren van
het beroep en het aantonen van kwaliteit.
Tegelijkertijd vind ik dat de invoering van dit register ook heeft gezorgd voor meer
ongelijkheid tussen de mbo- en hbo professional.
Eén van de motivaties voor mij om terug te gaan naar school is het ingaan van de
SKJ-registratie. Waar ik voorheen met mijn mbo-diploma vele kanten op kon en veel
beroepen mocht uitoefenen werd dat drastisch minder na het invoeren van dit register.
Omdat je je niet mag registreren met een mbo-diploma werden automatisch steeds meer
beroepen in de jeugdzorg voor hbo’ers. Enkel op woongroepen kun je nog werken met een
mbo-functie. Ambulante begeleiding of het begeleiden van gezinnen in een thuissituatie
komt nauwelijks meer voor.
In het boek Zorg voor onszelf (Jumelet & Wenink, 2012) wordt door Trees Pels en Hans
Boutellier als kernprobleem in het huidige jeugdveld aangedragen, dat er onvoldoende
differentiatie is in het werkveld omdat ‘alles met alles’ lijkt samen te hangen. Naar hun
mening is concentratie op kernfuncties van belang, ook om optimale samenwerking te
kunnen realiseren rond gemeenschappelijk definieerde problemen en kansen.
Ik sluit me hierbij aan en denk dat het een gemiste kans is om mbo’ers hiervan buiten te
sluiten. Ik denk dat zij een mooie bijdrage zouden kunnen leveren aan meer differentiatie
in het werkveld en het plaatsen van problemen in een ander perspectief.
Wellicht zou het een optie zijn dat mbo’ers getoetst kunnen worden of bewijs moeten
aanleveren voor hun registratie in het register.
Hoewel ik hierboven wat kritiek heb geleverd op het kwaliteitsregister ben ik wel een
voorstander van het bestaan ervan. Ik denk dat het een belangrijke bijdrage kan leveren en
dat het ook bijdraagt aan het imago van het beroep.
Samenwerking gemeente en andere partners
Een belangrijk punt wat Trees Pels en Hans Boutellier (Jumelet & Wenink, 2012) aansnijden
is dat de gemeenschappelijke visie op samenwerking, een andere houding van
professionals en investeringen in informeel contact een inspanningsverplichting voor de
gemeente moet zijn.
Dit is iets waar ik ook tegenaan loop, bij een groot overleg over een leerling zijn er zoveel
jeugdprofessional
31-10-2022
─
Kim
, 1
Inhoudsopgave
Pedagogisch beleid 2
Visie op het kwaliteitsregister jeugd 2
Samenwerking gemeente en andere partners 2
Civil society 4
Casus 6
Rol van de school 6
Rol van de kinderopvang 7
Rol van de residentiële zorg 7
Versterken van de eigen kracht 8
Mogelijkheden en grenzen 10
Beroepscode jeugd-en gezinsprofessional 10
Pedagogische civil society 10
7S-model 12
Conclusie 14
Bronvermelding 15
, 2
Pedagogisch beleid
Visie op het kwaliteitsregister jeugd
Bij het ingaan van de Jeugdwet in 2015 is ook het beroepsregister voor jeugdprofessionals
ingevoerd. Ik denk dat er hierbij een start is gemaakt met het verder professionaliseren van
het beroep en het aantonen van kwaliteit.
Tegelijkertijd vind ik dat de invoering van dit register ook heeft gezorgd voor meer
ongelijkheid tussen de mbo- en hbo professional.
Eén van de motivaties voor mij om terug te gaan naar school is het ingaan van de
SKJ-registratie. Waar ik voorheen met mijn mbo-diploma vele kanten op kon en veel
beroepen mocht uitoefenen werd dat drastisch minder na het invoeren van dit register.
Omdat je je niet mag registreren met een mbo-diploma werden automatisch steeds meer
beroepen in de jeugdzorg voor hbo’ers. Enkel op woongroepen kun je nog werken met een
mbo-functie. Ambulante begeleiding of het begeleiden van gezinnen in een thuissituatie
komt nauwelijks meer voor.
In het boek Zorg voor onszelf (Jumelet & Wenink, 2012) wordt door Trees Pels en Hans
Boutellier als kernprobleem in het huidige jeugdveld aangedragen, dat er onvoldoende
differentiatie is in het werkveld omdat ‘alles met alles’ lijkt samen te hangen. Naar hun
mening is concentratie op kernfuncties van belang, ook om optimale samenwerking te
kunnen realiseren rond gemeenschappelijk definieerde problemen en kansen.
Ik sluit me hierbij aan en denk dat het een gemiste kans is om mbo’ers hiervan buiten te
sluiten. Ik denk dat zij een mooie bijdrage zouden kunnen leveren aan meer differentiatie
in het werkveld en het plaatsen van problemen in een ander perspectief.
Wellicht zou het een optie zijn dat mbo’ers getoetst kunnen worden of bewijs moeten
aanleveren voor hun registratie in het register.
Hoewel ik hierboven wat kritiek heb geleverd op het kwaliteitsregister ben ik wel een
voorstander van het bestaan ervan. Ik denk dat het een belangrijke bijdrage kan leveren en
dat het ook bijdraagt aan het imago van het beroep.
Samenwerking gemeente en andere partners
Een belangrijk punt wat Trees Pels en Hans Boutellier (Jumelet & Wenink, 2012) aansnijden
is dat de gemeenschappelijke visie op samenwerking, een andere houding van
professionals en investeringen in informeel contact een inspanningsverplichting voor de
gemeente moet zijn.
Dit is iets waar ik ook tegenaan loop, bij een groot overleg over een leerling zijn er zoveel
