H1: De grondslagen
1. Definities
Revalidatie:
Proces van herstel van invaliderende ziekte of letsel. Het is de bedoeling dat de autonomie, maximale
fysiek en mentaal welzijn terugkeren. Men leert vaardigheden (opnieuw) aan.
Kinesitherapie:
Gericht op beweging. Het heeft als doel de functionaliteit en de beweging te verbeteren,
onderhouden en herstellen.
Revalidatie kan worden opgedeeld in verschillende stelsels:
- Beenderstelsel
- Spijsverteringsstelsel
- Zenuwstelsel
- Bloedvatenstelsel
- Lymfestelsel
- Voortplantingsstelsel
- Ademhalingsstelsel
- Hormoonstelsel
- Urinestelsel
- Spierstelsel
- Huid
Interventiedomeinen van kinesitherapeut:
- Musculoskeletale aandoeningen
o Orthopedische aandoeningen
o Traumatische aandoeningen
o Reumatische aandoeningen
- Cardiovasculaire aandoeningen
- Respiratoire aandoeningen
- Neurologische aandoeningen
- Pediatrie
- Geriatrie
- Urogynaecologische aandoeningen
- Psychiatrie
2. Hoe het begon…
In de Oudheid werd er al gebruik gemaakt van massages, mobilisaties en manuele technieken bij het
herstelproces.
De Zweed Per Ling, heeft de Zweedse gymnastiek en Zweedse banken uitgevonden.
Gustav Zander heeft de mechanische toestellen geïntroduceerd. In die periode dachten ze dat ze
alles konden oplossen a.d.h.v. machines.
,De actieve toestellen werden onderverdeeld in drie klassen:
A-klasse bovenste lidmaat
B-klasse onderste lidmaat
C-klasse romp
Passieve toestellen:
D-klasse evenwicht stimuleren op het paard
E-klasse passieve oefeningen met motoren
F-klasse triltoestellen
G-klasse percussietoestellen
H- en J- klasse wrijven en massage
K-klasse rekken en strekken
L-klasse combinatietoestellen (zowel actief als passief)
Aan het einde van de 19e en begin van de 20ste eeuw was er een verschuiving van empirische kennis
naar wetenschap.
Pas na de uitbraak van WO1 is er in België ook georganiseerde revalidatie ontstaan omdat dat toen
nodig was met zo een grote hoeveelheid gewonde soldaten. Omdat ijzer nodig was voor het maken
van wapens,… werden er geen passieve toestellen meer gemaakt, enkel actieve.
Nu is er een technologische vooruitgang maar het doel blijft hetzelfde. De gulden middenweg is om
gebruik te maken van de technologie maar toch nog voor genoeg interactie te zorgen.
3. Van biomedisch naar biopsychosociaal
Biomedisch model: (= diagnose opstellen)
Focus ligt op ziekte en aandoening en NIET op de gezondheid.
Biopsychosociaal model:
Focus ligt niet enkel op het biologische maar ook op het psychosociale gedeelte. Het gedrag en de
omgeving spelen ook een belangrijke rol.
De inpakt van een aandoening zal verschillen a.d.h.v. de psychosociale context van de patiënt.
Biomedisch gezien is het hetzelfde letsel maar op vlak van revalidatie zal het toch een
andere aanpak vergen.
Het kan zijn dat een letsel niet zomaar optreedt maar dat het door een
samenkomst is van verschillende elementen dat het leidt tot een klacht.
, H2: ICF-classificatie en biopsychosociaal model
1. Inleiding
ICD = International Classification of Diseases
Voor elke aandoening bestaat er een unieke code. Wordt vooral gebruikt door dokters.
ICF = International Classification of Functioning
Beschrijft het menselijke functioneren en problemen die daarbinnen kunnen treden. Het vertrekt
vanuit een biopsychosociale benadering. Kinesisten gaan vooral deze methode gebruiken.
DOELEN:
1. Begrijpen en bestuderen menselijke functioneren
2. Gemeenschappelijke taal voor iemands functioneren te beschrijven (=communicatie tussen
zorgverleners en zorgverstrekkers verbeteren)
3. Maken gegevens vanuit andere landen,… met elkaar vergelijkbaar
4. Voorziet systematisch codestelsel voor informatiesystemen in gezondheidszorg
2. Eigenschappen
In het ICF zijn termen in twee delen geordend.
1. Menselijke functioneren en problemen
a. Menselijk organisme
i. Functies
ii. Anatomische eigenschappen
2. Externe en persoonlijke factoren
a. Activiteiten en participatie
i. Menselijk handelen (= activiteiten)
ii. Deelname aan de maatschappij
3. Overzicht van componenten in ICF
Functies:
Fysiologische en mentale eigenschappen van menselijk organisme.
Bv.: lichaamsdelen, orgaanstelsel, organen
Anatomische eigenschappen:
Positie, aanwezigheid, vorm en continuïteit van onderdelen van menselijk lichaam.
Bv.: anatomische eigenschappen van zenuwstelsel, huid, spijsverteringsstelsel,…
Stoornissen:
Afwijkingen in verlies van functies of anatomische eigenschappen.
Activiteiten:
Onderdeel van iemands handelen.
Bv.: grijpen, lopen,…
Participatie:
Deelname aan maatschappelijk leven.
Bv.: tussenmenselijke interacties en relaties
1. Definities
Revalidatie:
Proces van herstel van invaliderende ziekte of letsel. Het is de bedoeling dat de autonomie, maximale
fysiek en mentaal welzijn terugkeren. Men leert vaardigheden (opnieuw) aan.
Kinesitherapie:
Gericht op beweging. Het heeft als doel de functionaliteit en de beweging te verbeteren,
onderhouden en herstellen.
Revalidatie kan worden opgedeeld in verschillende stelsels:
- Beenderstelsel
- Spijsverteringsstelsel
- Zenuwstelsel
- Bloedvatenstelsel
- Lymfestelsel
- Voortplantingsstelsel
- Ademhalingsstelsel
- Hormoonstelsel
- Urinestelsel
- Spierstelsel
- Huid
Interventiedomeinen van kinesitherapeut:
- Musculoskeletale aandoeningen
o Orthopedische aandoeningen
o Traumatische aandoeningen
o Reumatische aandoeningen
- Cardiovasculaire aandoeningen
- Respiratoire aandoeningen
- Neurologische aandoeningen
- Pediatrie
- Geriatrie
- Urogynaecologische aandoeningen
- Psychiatrie
2. Hoe het begon…
In de Oudheid werd er al gebruik gemaakt van massages, mobilisaties en manuele technieken bij het
herstelproces.
De Zweed Per Ling, heeft de Zweedse gymnastiek en Zweedse banken uitgevonden.
Gustav Zander heeft de mechanische toestellen geïntroduceerd. In die periode dachten ze dat ze
alles konden oplossen a.d.h.v. machines.
,De actieve toestellen werden onderverdeeld in drie klassen:
A-klasse bovenste lidmaat
B-klasse onderste lidmaat
C-klasse romp
Passieve toestellen:
D-klasse evenwicht stimuleren op het paard
E-klasse passieve oefeningen met motoren
F-klasse triltoestellen
G-klasse percussietoestellen
H- en J- klasse wrijven en massage
K-klasse rekken en strekken
L-klasse combinatietoestellen (zowel actief als passief)
Aan het einde van de 19e en begin van de 20ste eeuw was er een verschuiving van empirische kennis
naar wetenschap.
Pas na de uitbraak van WO1 is er in België ook georganiseerde revalidatie ontstaan omdat dat toen
nodig was met zo een grote hoeveelheid gewonde soldaten. Omdat ijzer nodig was voor het maken
van wapens,… werden er geen passieve toestellen meer gemaakt, enkel actieve.
Nu is er een technologische vooruitgang maar het doel blijft hetzelfde. De gulden middenweg is om
gebruik te maken van de technologie maar toch nog voor genoeg interactie te zorgen.
3. Van biomedisch naar biopsychosociaal
Biomedisch model: (= diagnose opstellen)
Focus ligt op ziekte en aandoening en NIET op de gezondheid.
Biopsychosociaal model:
Focus ligt niet enkel op het biologische maar ook op het psychosociale gedeelte. Het gedrag en de
omgeving spelen ook een belangrijke rol.
De inpakt van een aandoening zal verschillen a.d.h.v. de psychosociale context van de patiënt.
Biomedisch gezien is het hetzelfde letsel maar op vlak van revalidatie zal het toch een
andere aanpak vergen.
Het kan zijn dat een letsel niet zomaar optreedt maar dat het door een
samenkomst is van verschillende elementen dat het leidt tot een klacht.
, H2: ICF-classificatie en biopsychosociaal model
1. Inleiding
ICD = International Classification of Diseases
Voor elke aandoening bestaat er een unieke code. Wordt vooral gebruikt door dokters.
ICF = International Classification of Functioning
Beschrijft het menselijke functioneren en problemen die daarbinnen kunnen treden. Het vertrekt
vanuit een biopsychosociale benadering. Kinesisten gaan vooral deze methode gebruiken.
DOELEN:
1. Begrijpen en bestuderen menselijke functioneren
2. Gemeenschappelijke taal voor iemands functioneren te beschrijven (=communicatie tussen
zorgverleners en zorgverstrekkers verbeteren)
3. Maken gegevens vanuit andere landen,… met elkaar vergelijkbaar
4. Voorziet systematisch codestelsel voor informatiesystemen in gezondheidszorg
2. Eigenschappen
In het ICF zijn termen in twee delen geordend.
1. Menselijke functioneren en problemen
a. Menselijk organisme
i. Functies
ii. Anatomische eigenschappen
2. Externe en persoonlijke factoren
a. Activiteiten en participatie
i. Menselijk handelen (= activiteiten)
ii. Deelname aan de maatschappij
3. Overzicht van componenten in ICF
Functies:
Fysiologische en mentale eigenschappen van menselijk organisme.
Bv.: lichaamsdelen, orgaanstelsel, organen
Anatomische eigenschappen:
Positie, aanwezigheid, vorm en continuïteit van onderdelen van menselijk lichaam.
Bv.: anatomische eigenschappen van zenuwstelsel, huid, spijsverteringsstelsel,…
Stoornissen:
Afwijkingen in verlies van functies of anatomische eigenschappen.
Activiteiten:
Onderdeel van iemands handelen.
Bv.: grijpen, lopen,…
Participatie:
Deelname aan maatschappelijk leven.
Bv.: tussenmenselijke interacties en relaties
