Groep 2: Opdracht labwaarden Pijn op de borst
Dhr. van Saksen had bij opname de volgende bloedwaarden:
Hb 6.4 mmol/l
Hemoglobine is een eiwit dat zich bevindt in de rode bloedcellen (erytrocyten). Het zorgt voor
zuurstoftransport van de longen naar weefsels in het hele lichaam. Als het hemoglobinegehalte te
laag is dan is er sprake van bloedarmoede. Het lichaam krijgt te weinig zuurstof en de patiënt is
kortademig en snel moe. Het hemoglobinegehalte in bloed hangt nauw samen met het aantal rode
bloedcellen. Als het aantal rode bloedcellen is verlaagd, door een verminderde aanmaak of door
een verhoogde afbraak, is het hemoglobinegehalte meestal ook verlaagd.
Een verlaagd hemoglobine kan het gevolg zijn van:
Ijzergebrek of gebrek aan de vitaminen foliumzuur en vitamine-B12
Erfelijke hemoglobine afwijkingen zoals bij sikkelcel anemie of thallassemie
Erfelijke aandoeningen van rode bloedcellen
Lever afbraak (levercirrose)
Overmatig bloedverlies
Verhoogde afbraak van rode bloedcellen
Nierziekten
Chronische ontstekings-ziekten
Slecht functionerend beenmerg (aplastische anemie)
Kanker waarbij het beenmerg wordt aangetast
Ht 30%
De hematocriettest meet het volume-aandeel in bloed dat wordt ingenomen door de rode
bloedcellen (erythrocyten). Als de hematocrietwaarde bijvoorbeeld 40% is, dan bestaat 100
milliliter (ml) bloed uit 40 milliliter rode bloedcellen.
Hematocriet stijgt als het aantal rode bloedcellen toeneemt of als het plasmavolume daalt. Dit
laatste gebeurt bij uitdroging. De hematocriet neemt niet alleen toe als er meer rode bloedcellen
zijn maar ook als de rode bloedcellen groter zijn dan normaal. Het celvolume (MCV; mean cell
volume of gemiddelde volume van een rode bloedcel) is dan verhoogd.
Hematocriet daalt bij bloedarmoede, afgenomen aanmaak van rode bloedcellen of toegenomen
afbraak van rode bloedcellen. Ook ten gevolge van een bloeding daalt het hematocriet.
Referentiewaarden (in %, ml per 100 ml bloed):
Mannen: 41 – 51
Verlaagd hematocriet duidt op bloedarmoede, bijvoorbeeld veroorzaakt door ijzergebrek. Andere
oorzaken van een verlaagd hematocriet kunnen zijn vitaminegebrek, een bloeding, leverziekten of
kanker. Verder onderzoek is nodig om de oorzaak van de bloedarmoede op te sporen.
Een lichte verhoging (in de regel een uitslag <50-75 U/l) van ASAT kan duiden op alcoholmisbruik.
Maar er zijn ook aandoeningen als tumoren, blokkade van de galwegen en levercirrose die licht
verhoogde ASAT waarden veroorzaken.
Injecties in de spieren kunnen de ASAT-waarden verhogen, net zoals te uitgebreide
spieroefeningen. Gebruik van medicijnen of drugs kunnen ook de aanmaak van ASAT beïnvloeden,
zodat hogere waarden worden gevonden. De arts moet voor een juiste interpretatie daarom altijd
weten welke omstandigheden voor de patiënt gelden.
Asat 55U/L
Serumglutamine-oxaloazijnzuur transaminase
De test bepaalt de hoeveelheid van het enzym aspartaataminotransferase (ASAT) in bloed. Een
enzym is een eiwit dat cellen helpt om een bepaalde stof om te zetten in een andere stof. ASAT is
vooral in de lever aanwezig en in dwarsgestreept spierweefsel (hart- en skeletspieren).
Dhr. van Saksen had bij opname de volgende bloedwaarden:
Hb 6.4 mmol/l
Hemoglobine is een eiwit dat zich bevindt in de rode bloedcellen (erytrocyten). Het zorgt voor
zuurstoftransport van de longen naar weefsels in het hele lichaam. Als het hemoglobinegehalte te
laag is dan is er sprake van bloedarmoede. Het lichaam krijgt te weinig zuurstof en de patiënt is
kortademig en snel moe. Het hemoglobinegehalte in bloed hangt nauw samen met het aantal rode
bloedcellen. Als het aantal rode bloedcellen is verlaagd, door een verminderde aanmaak of door
een verhoogde afbraak, is het hemoglobinegehalte meestal ook verlaagd.
Een verlaagd hemoglobine kan het gevolg zijn van:
Ijzergebrek of gebrek aan de vitaminen foliumzuur en vitamine-B12
Erfelijke hemoglobine afwijkingen zoals bij sikkelcel anemie of thallassemie
Erfelijke aandoeningen van rode bloedcellen
Lever afbraak (levercirrose)
Overmatig bloedverlies
Verhoogde afbraak van rode bloedcellen
Nierziekten
Chronische ontstekings-ziekten
Slecht functionerend beenmerg (aplastische anemie)
Kanker waarbij het beenmerg wordt aangetast
Ht 30%
De hematocriettest meet het volume-aandeel in bloed dat wordt ingenomen door de rode
bloedcellen (erythrocyten). Als de hematocrietwaarde bijvoorbeeld 40% is, dan bestaat 100
milliliter (ml) bloed uit 40 milliliter rode bloedcellen.
Hematocriet stijgt als het aantal rode bloedcellen toeneemt of als het plasmavolume daalt. Dit
laatste gebeurt bij uitdroging. De hematocriet neemt niet alleen toe als er meer rode bloedcellen
zijn maar ook als de rode bloedcellen groter zijn dan normaal. Het celvolume (MCV; mean cell
volume of gemiddelde volume van een rode bloedcel) is dan verhoogd.
Hematocriet daalt bij bloedarmoede, afgenomen aanmaak van rode bloedcellen of toegenomen
afbraak van rode bloedcellen. Ook ten gevolge van een bloeding daalt het hematocriet.
Referentiewaarden (in %, ml per 100 ml bloed):
Mannen: 41 – 51
Verlaagd hematocriet duidt op bloedarmoede, bijvoorbeeld veroorzaakt door ijzergebrek. Andere
oorzaken van een verlaagd hematocriet kunnen zijn vitaminegebrek, een bloeding, leverziekten of
kanker. Verder onderzoek is nodig om de oorzaak van de bloedarmoede op te sporen.
Een lichte verhoging (in de regel een uitslag <50-75 U/l) van ASAT kan duiden op alcoholmisbruik.
Maar er zijn ook aandoeningen als tumoren, blokkade van de galwegen en levercirrose die licht
verhoogde ASAT waarden veroorzaken.
Injecties in de spieren kunnen de ASAT-waarden verhogen, net zoals te uitgebreide
spieroefeningen. Gebruik van medicijnen of drugs kunnen ook de aanmaak van ASAT beïnvloeden,
zodat hogere waarden worden gevonden. De arts moet voor een juiste interpretatie daarom altijd
weten welke omstandigheden voor de patiënt gelden.
Asat 55U/L
Serumglutamine-oxaloazijnzuur transaminase
De test bepaalt de hoeveelheid van het enzym aspartaataminotransferase (ASAT) in bloed. Een
enzym is een eiwit dat cellen helpt om een bepaalde stof om te zetten in een andere stof. ASAT is
vooral in de lever aanwezig en in dwarsgestreept spierweefsel (hart- en skeletspieren).
