Hoofdstuk 2.1 // De Griekse Democratie
In Athene werden beslissingen gemaakt door de volksvergadering. Dat noemen we
ookwel een democratie. Die ging anders dan nu, in Athene was geen parlement. Alle
Atheense mannen die geen slaaf waren (en burgerrecht hadden) mochten
meebeslissen, dat noemen we een directe democratie. Die mannen hadden gelijke
rechten. Een voorwaarde van deze vorm van democratie is dat er niet teveel burgers
zijn. Dat werd mogelijk gemaakt door de Polissen van de Grieken.
De Grieken waren bang voor een machtige keizer. Dus nu hadden ze bedacht dat
niemand teveel macht kon grijpen. Omdat niet alles aan de orde kan komen bij een
volksvergadering kwam ook een stadsbestuur van 500 man. Elke maand waren 50
van die mensen aan de beurt. Met elke dag een andere voorzitter. De Atheense
rechtspraak was ook in handen van een volksjury. Het leger werd geleid door 10
man, die elk jaar opnieuw werden verkozen. Ook werd er af en toe gestemd wie te
veel macht had, dat persoon werd dan verbannen (wegstemmen politici=
ostracisme).
Er was ook zeker kritiek op dit systeem. Was dit wel het juiste? Er waren veel
filosofen die daar over nadachten. Socrates was belangrijk in deze tijd. Hij wist dat hij
niks wist en stelde mensen er vragen over. Hij had kritiek op goden en werd
veroordeelt tot gifbeker. Ook dachten filosofen na over hoe je een polis moest
besturen. Plato was een leerling van Socrates, hij was er van overtuigd dat het
bestuur moest bestaan uit onpartijdige mensen die alles goed afwegen. Hij was
tegen democratie. Ook Aristoteles, de leerling van Plato, was kritisch over
democratie. Hij wilde een mengvorm van verschillende bestuursvormen. Hij richtte
zich vooral op het verzamelen en systematisch opschrijven van kennis, op bijna elk
gebied. Dat was anders dan de meeste filosofen die meer speculatief dachten.
In Athene werden beslissingen gemaakt door de volksvergadering. Dat noemen we
ookwel een democratie. Die ging anders dan nu, in Athene was geen parlement. Alle
Atheense mannen die geen slaaf waren (en burgerrecht hadden) mochten
meebeslissen, dat noemen we een directe democratie. Die mannen hadden gelijke
rechten. Een voorwaarde van deze vorm van democratie is dat er niet teveel burgers
zijn. Dat werd mogelijk gemaakt door de Polissen van de Grieken.
De Grieken waren bang voor een machtige keizer. Dus nu hadden ze bedacht dat
niemand teveel macht kon grijpen. Omdat niet alles aan de orde kan komen bij een
volksvergadering kwam ook een stadsbestuur van 500 man. Elke maand waren 50
van die mensen aan de beurt. Met elke dag een andere voorzitter. De Atheense
rechtspraak was ook in handen van een volksjury. Het leger werd geleid door 10
man, die elk jaar opnieuw werden verkozen. Ook werd er af en toe gestemd wie te
veel macht had, dat persoon werd dan verbannen (wegstemmen politici=
ostracisme).
Er was ook zeker kritiek op dit systeem. Was dit wel het juiste? Er waren veel
filosofen die daar over nadachten. Socrates was belangrijk in deze tijd. Hij wist dat hij
niks wist en stelde mensen er vragen over. Hij had kritiek op goden en werd
veroordeelt tot gifbeker. Ook dachten filosofen na over hoe je een polis moest
besturen. Plato was een leerling van Socrates, hij was er van overtuigd dat het
bestuur moest bestaan uit onpartijdige mensen die alles goed afwegen. Hij was
tegen democratie. Ook Aristoteles, de leerling van Plato, was kritisch over
democratie. Hij wilde een mengvorm van verschillende bestuursvormen. Hij richtte
zich vooral op het verzamelen en systematisch opschrijven van kennis, op bijna elk
gebied. Dat was anders dan de meeste filosofen die meer speculatief dachten.
