OWL Spierfysiologie (Dynamiek van het
menselijk bindweefsel)
De bouw en functie van spierweefsel
De spierpezen en het tussen de spiervezels gelegen collageen zijn onmisbaar om
de vervorming van de spiervezels bij het samentrekken om te zetten in
beweging. De dwarsgestreepte spiervezel ontstaat in de embryonale fase uit de
versmelting van in strengen, afzonderlijk kleine cellen: de myoblasten. De
contractiele cellen worden de spiervezels genoemd.
Het bindweefsel wordt aangeduid met de algemene term ‘collagene vezels’ of
specifiek ‘endomysium, perimysium en epimysium’.
Skeletspiervezels
De contractiele eenheid, met een ordelijke rangschikking van actines en
myosines, van de spiervezel, noemen we de sacromeer. Het sacromeer ligt
tussen de twee Z-lijnen.
Net als de fibroblasten hebben de spiervezels een celskelet, dat is opgebouwd uit
verscheidene eiwitcomponenten. Naast de dunne actine- en dikke
myosinefilamenten zijn er andere eiwitten die bijdragen aan de structuur van
de sacromeren.
Aan de binnenzijde van de membraan ondersteund het celskelet van
actinedraadjes en hechten myofibrillen niet alleen aan op de peesuiteinden van
de spier vezels, maar ook zijdelangs aan de membraan.
- Titines, in de sacromeren, zijn de elastische eiwitten die van de ene Z-lijn
naar de tegenoverliggende Z-lijn lopen. Bij aanspanning zijn ze opgerold
en bij uitrekking, zorgen ze d.m.v. spanning dat de actine en myosine niet
volledig uit elkaar schuiven.
- Desimine, in de sacromeren, zijn de
eiwitten die als taak hebben de naast
elkaar gelegen myofibrillen met elkaar te
verbinden en op juiste afstand te houden
- Nebuline, in de sacromeren, liggen
evenwijdig aan de actinefilamenten, die de
standaard lengte van de actinefilamenten
bepalen.
Spierbindweefsels
Om een spier zit een stevige bindweefsellaag, de fascie. Om elke spiervezel en
om groepjes spiervezels liggen collagene vezelnetwerkjes. Zonder vezel
versterkte bindweefselkokertjes zouden skeletspieren zeer kwetsbaar zijn. De
koppeling tussen spiervezels en omhullend bindweefsel in de spierbuik spelen
een belangrijke rol bij het overbrengen van krachten. De organisatie van de
spierbuik is driedelig:
- Enodmysium
Het endomysium start op het kleinste niveau van de spier. Direct rondom
de afzonderlijke spiervezels ligt een dun vezelnetwerk van het type IV
menselijk bindweefsel)
De bouw en functie van spierweefsel
De spierpezen en het tussen de spiervezels gelegen collageen zijn onmisbaar om
de vervorming van de spiervezels bij het samentrekken om te zetten in
beweging. De dwarsgestreepte spiervezel ontstaat in de embryonale fase uit de
versmelting van in strengen, afzonderlijk kleine cellen: de myoblasten. De
contractiele cellen worden de spiervezels genoemd.
Het bindweefsel wordt aangeduid met de algemene term ‘collagene vezels’ of
specifiek ‘endomysium, perimysium en epimysium’.
Skeletspiervezels
De contractiele eenheid, met een ordelijke rangschikking van actines en
myosines, van de spiervezel, noemen we de sacromeer. Het sacromeer ligt
tussen de twee Z-lijnen.
Net als de fibroblasten hebben de spiervezels een celskelet, dat is opgebouwd uit
verscheidene eiwitcomponenten. Naast de dunne actine- en dikke
myosinefilamenten zijn er andere eiwitten die bijdragen aan de structuur van
de sacromeren.
Aan de binnenzijde van de membraan ondersteund het celskelet van
actinedraadjes en hechten myofibrillen niet alleen aan op de peesuiteinden van
de spier vezels, maar ook zijdelangs aan de membraan.
- Titines, in de sacromeren, zijn de elastische eiwitten die van de ene Z-lijn
naar de tegenoverliggende Z-lijn lopen. Bij aanspanning zijn ze opgerold
en bij uitrekking, zorgen ze d.m.v. spanning dat de actine en myosine niet
volledig uit elkaar schuiven.
- Desimine, in de sacromeren, zijn de
eiwitten die als taak hebben de naast
elkaar gelegen myofibrillen met elkaar te
verbinden en op juiste afstand te houden
- Nebuline, in de sacromeren, liggen
evenwijdig aan de actinefilamenten, die de
standaard lengte van de actinefilamenten
bepalen.
Spierbindweefsels
Om een spier zit een stevige bindweefsellaag, de fascie. Om elke spiervezel en
om groepjes spiervezels liggen collagene vezelnetwerkjes. Zonder vezel
versterkte bindweefselkokertjes zouden skeletspieren zeer kwetsbaar zijn. De
koppeling tussen spiervezels en omhullend bindweefsel in de spierbuik spelen
een belangrijke rol bij het overbrengen van krachten. De organisatie van de
spierbuik is driedelig:
- Enodmysium
Het endomysium start op het kleinste niveau van de spier. Direct rondom
de afzonderlijke spiervezels ligt een dun vezelnetwerk van het type IV
