Eindpaper: ethiek en multiculturaliteit
Paulus Van Bortel
Femke xxx
Academiejaar: 2021-2022
Studentennummer: xxx
, Het geweld van laatste woorden (Paulus Van Bortel)
Ethiek is de leer van het goede: hoe handel ik op de goede manier? Daarnaast bestaat ook
multiculturaliteit. Dit wijst op vele culturen. Het maakt van ethiek een probleem: wat is het
goede en hoe kunnen we dit realiseren in een multiculturele samenleving? In deze
samenleving zijn er verschillende meningen over “Het Goede”. Wat voor een bepaalde
persoon belangrijk is, en dus het goede is, is voor de andere persoon misschien bijzaak.
Euthanasie is een mooi voorbeeld om deze discussie te illustreren. In bepaalde culturen
mogen mensen zelf beslissen of ze hun leven al dan niet op deze manier zullen beëindigen.
In andere culturen is dit allesbehalve correct.
Vervolgens verduidelijk ik graag de titel: “Het geweld van laatste woorden”. Hierbij verwijs ik
graag terug naar het infans. Dit is de prelinguale periode waarin we onze eerste belangrijke
indrukken opdoen. Deze indrukken zijn in ons ingedrukt, zonder dat we ze zelf gekozen
hebben. Deze indrukking is dus een geweld. Uit deze indrukken ontstaan onze hechtingen,
de zaken die we belangrijk vinden. Tijdens een conversatie proberen we elkaar te overtuigen
van elkaars standpunt. We hebben allemaal een bepaald onderwerp dat ons erg aanspreekt
en waarover we kunnen blijven vertellen. Dit zijn zaken waar we ons in opboeien, zaken die
we erg belangrijk vinden, zaken waaraan we gehecht zijn. Dit wordt op de voorflap van het
boek geïllustreerd aan de hand van de wortels. We zijn verworteld en gehecht aan dingen
die we belangrijk vinden door onze ingedrukte indrukken. Je kan aan je gesprekspartner
vragen waarom hij/zij iets interessant vindt. Hierop zal die persoon een antwoord kunnen
geven. Na enkele waarom-vragen, zal hij zijn standpunt niet verder kunnen beargumenteren
en ‘daarom’ antwoorden. Hij zal dus te weinig argumenten hebben om de ander te
overtuigen van zijn standpunt. Er valt een stilte. De woorden vlak voor die stilte, zijn dan de
laatste woorden. De woorden waarna we geen woorden meer hebben om nog verder te
beargumenteren waarom we iets zo belangrijk vinden.
Iedereen heeft een ander standpunt en dat maakt de ethische discussie zo interessant. Toch
zijn er enkele limieten. Zo worden er binnen een beroepsgemeenschap regels aan zichzelf
opgelegd. Een logopediste moet bijvoorbeeld betrokken zijn bij de therapie voor goede
resultaten, maar toch mag men niet té betrokken geraken door bijvoorbeeld fysiek contact.
Er is nood aan een maximale benadering met behoud van professionaliteit.
Principe-ethiek
De principe-ethiek, ook wel de Washington Mantra genoemd, is een benadering die
probeert een ethische methode/werkwijze te ontwikkelen die universeel toegepast wordt.
Ze probeert een ethiek te vormen over de multiculturaliteit heen. De vier principes helpen
ons bij het beantwoorden van de vraag: “Wat moet ik in deze situatie doen zodat ik Het
Goede doe?”
Paulus Van Bortel
Femke xxx
Academiejaar: 2021-2022
Studentennummer: xxx
, Het geweld van laatste woorden (Paulus Van Bortel)
Ethiek is de leer van het goede: hoe handel ik op de goede manier? Daarnaast bestaat ook
multiculturaliteit. Dit wijst op vele culturen. Het maakt van ethiek een probleem: wat is het
goede en hoe kunnen we dit realiseren in een multiculturele samenleving? In deze
samenleving zijn er verschillende meningen over “Het Goede”. Wat voor een bepaalde
persoon belangrijk is, en dus het goede is, is voor de andere persoon misschien bijzaak.
Euthanasie is een mooi voorbeeld om deze discussie te illustreren. In bepaalde culturen
mogen mensen zelf beslissen of ze hun leven al dan niet op deze manier zullen beëindigen.
In andere culturen is dit allesbehalve correct.
Vervolgens verduidelijk ik graag de titel: “Het geweld van laatste woorden”. Hierbij verwijs ik
graag terug naar het infans. Dit is de prelinguale periode waarin we onze eerste belangrijke
indrukken opdoen. Deze indrukken zijn in ons ingedrukt, zonder dat we ze zelf gekozen
hebben. Deze indrukking is dus een geweld. Uit deze indrukken ontstaan onze hechtingen,
de zaken die we belangrijk vinden. Tijdens een conversatie proberen we elkaar te overtuigen
van elkaars standpunt. We hebben allemaal een bepaald onderwerp dat ons erg aanspreekt
en waarover we kunnen blijven vertellen. Dit zijn zaken waar we ons in opboeien, zaken die
we erg belangrijk vinden, zaken waaraan we gehecht zijn. Dit wordt op de voorflap van het
boek geïllustreerd aan de hand van de wortels. We zijn verworteld en gehecht aan dingen
die we belangrijk vinden door onze ingedrukte indrukken. Je kan aan je gesprekspartner
vragen waarom hij/zij iets interessant vindt. Hierop zal die persoon een antwoord kunnen
geven. Na enkele waarom-vragen, zal hij zijn standpunt niet verder kunnen beargumenteren
en ‘daarom’ antwoorden. Hij zal dus te weinig argumenten hebben om de ander te
overtuigen van zijn standpunt. Er valt een stilte. De woorden vlak voor die stilte, zijn dan de
laatste woorden. De woorden waarna we geen woorden meer hebben om nog verder te
beargumenteren waarom we iets zo belangrijk vinden.
Iedereen heeft een ander standpunt en dat maakt de ethische discussie zo interessant. Toch
zijn er enkele limieten. Zo worden er binnen een beroepsgemeenschap regels aan zichzelf
opgelegd. Een logopediste moet bijvoorbeeld betrokken zijn bij de therapie voor goede
resultaten, maar toch mag men niet té betrokken geraken door bijvoorbeeld fysiek contact.
Er is nood aan een maximale benadering met behoud van professionaliteit.
Principe-ethiek
De principe-ethiek, ook wel de Washington Mantra genoemd, is een benadering die
probeert een ethische methode/werkwijze te ontwikkelen die universeel toegepast wordt.
Ze probeert een ethiek te vormen over de multiculturaliteit heen. De vier principes helpen
ons bij het beantwoorden van de vraag: “Wat moet ik in deze situatie doen zodat ik Het
Goede doe?”
