Beschouwing Nederlands: ICT in de klas

Beschouwing ICT in de klas

Een aantal jaar geleden was het nog heel erg speciaal om een aantal computers in het klaslokaal te
hebben staan, de leerlingen vochten om een plekje te bemachtigen achter de computer. Nu draagt
ongeveer elke leerling op school een laptop of iPad bij zich.
Het onderwijs ontwikkelt zich razendsnel in het kader van de ICT, ook wel de digitale technologie.
Overal in en rondom school vinden aanpassingen plaats met het oog op deze nieuwe
gebruiksmiddelen. De vraag hierbij is of deze nieuwe aanpassingen een negatieve of positieve
invloed op het onderwijs hebben?

Neuropsycholoog Jelle Jolles is erg kritisch over het ICT-gebruik in het onderwijs. Jolles, hoogleraar
aan de Vrije Universiteit en tevens directeur van het Centrum Brein & Leren, vindt dat de digitale
apparaten te snel en te gemakkelijk in de klas komen. De toename van de digitale apparaten in het
onderwijs heeft volgens Jolles dan ook als nadeel dat er niet genoeg aandacht kan worden besteedt
aan de nadelige bijwerkingen, zoals een mogelijke toename van gameverslavingen.
‘’Het gaat precies zoals met de mislukte onderwijsvernieuwingen uit de jaren tachtig en negentig’’,
volgens Jolles ‘’Dat gebeurde puur op basis van ideologie en gut feeling, maar helaas gebeurt er nu
precies hetzelfde’’ (De Jongh, 2014).

Bram Bout heeft een hele andere mening over de rol die de ICT in de klas speelt. Volgens Bout
moeten we meer focussen op wat er in deze tijd van de leerlingen en het onderwijs gevraagd wordt.
De leerlingen moeten leren samenwerken, creatief zijn en problemen oplossen en deze zaken zijn
met het huidige onderwijs, waarbij een docent voor de klas staat en kennis overdraagt, niet meer
mogelijk. Bout, directeur van Google for Education, verzekert dat het onderwijs voor de leerlingen
een stuk aantrekkelijker is als ze interactief met de stof bezig kunnen zijn of met elkaar aan projecten
kunnen werken. Van de hele dag luisteren naar docenten wordt het voor de leerlingen júist saaier en
zullen ze hun aandacht verliezen (Van ’t Hof, 2015).

Onthouden waar je iets terug kan vinden, maakt je niet slimmer volgens Manfred Spitzer. Door de
toename van ICT in het onderwijs raken leerlingen gewend aan het idee dat je alles kan opzoeken op
internet, dit werkt volgens Duits hersenonderzoeker Spitzer averechts en zorgt ervoor dat je geleerde
feiten sneller vergeet. Spitzer is dan ook erg negatief over het gebruik van de schermen, vooral op
jonge leeftijd. Kinderen die vanaf kleins af aan al druk met schermpjes bezig zijn, hebben een
aanzienlijke taalachterstand, dit is ´kindermishandeling´, aldus Manfred Spitzer (De Boer, 2014)

Strategisch adviseur van Kennisnet Alfons ten Brummelhuis is het niet eens met Manfred Spitzer.
Digiziek, het boek geschreven door Spitzer, schetst volgens Brummelhuis een eenzijdig en vertekend
beeld van de rol van ICT in het onderwijs. In Digiziek benoemt Spitzer alleen alle negatieve effecten
van het toenemende aandeel van de ICT. Die effecten kunnen zich voordoen, maar dat betekent lang
niet dat de ICT alleen negatieve gevolgen heeft en dat deze bij iedereen voorkomen. Op deze manier
wordt er een verkeerd en eenzijdig beeld de wereld in gebracht, aldus Brommelhuis (Dondorp en
Kapper, 2017).

We kunnen uit de bovenstaande tekst concluderen dat het toenemende aandeel van de ICT in het
onderwijs zowel positieve als negatieve invloeden kan hebben op de leerlingen en het
onderwijsprogramma zelf. Het zal voor iedereen verschillen welke kant zwaarder weegt en voor wie
de ICT in het onderwijs een positieve uitkomst biedt.