De uitbreiding
17.1.1 van 6 tot 28 & meer
1951 (6) 1981 (1) 3) estland
1) belgie 1) griekenland 4) hongarije
2) nederland 1986 (2) 5) letland
3) luxemburg 1) spanje 6) litouwen
4) italie 2) portugal 7) malta
5) frankrijk 1995 (3) 8) polen
6) brd 1) finland 9) roemenië
1973 (3) 2) zweden 10) slovenië
● ierland 3) oostenrijk 11) slowakije
● vk 2004-2007 (12) 12) tsjechië
● denemarken 1) bulgarije 2013
2) cyprus 1) kroatië
Elke uitbreiding is een spel waarin de lidstaten in de raad een vetorecht hebben om de
toetreding tegen te gaan. Gevolgen voor de uitbreiding is dat enerzijds de macht verschuift
naar het oosten, anderzijds lidstaten minder macht krijgen omdat de verdelingen in de
commissie moet herberekend worden.
,17.1.2 de formele uitbreiding
art 49 VEU
1) land dient aanvraag in => de raad stelt een avis aan de
commissie. Een avis is een gedetailleerd document waarin de
commissie de economische en politieke toestand van de kandidaat
vervat. Het bevat ook de aanbevelingen van de commissie.
2) De raad beslist bij unanimiteit of de onderhandelingen starten
3) commissie stelt rapport op om te laten weten hoe ver de kandidaat staat met de
beginselen en de criteria van kopenhagen.
a. de beginselen van art 2 veu: eerbied voor menselijke waardigheid, vrijheid,
democratie, gelijkheid, rechtsstaat en mensenrechten
b. Een staat moet europees zijn om aanvraag in te dienen
c. de criteria van Kopenhagen
politiek criterium: stabiele instellingen die de democratie, rechtsstaat,
mensenrechten en bescherming voor minderheden garanderen.
economische criterium: functionerende markteconomie en moet hoofd
kunnen bieden aan concurrerende landen binnen de eu.
acquis communautaire: verplichtingen aankunnen die lidmaatschap met zich
meebrengt en de doelstellingen van een eco, politieke en monetaire unie
onderschrijven.
Om deze criteria te voldoen kan de europese unie hulp bieden ashv: een pre
toetredingsbeleid (= een fonds met geld) of een instrument for pre-accession (ipa). Deze
werd gehanteerd voor de toetreding van de Balkan landen.
4) de commissie bewaakt de voortgang en onderhandelingen worden per hfdstk
afgesloten
5) commissie stuurt aanbeveling aan commissie en ep
6) EP zegt ja op toetreding met meerderheid van de stemmen
7) commissie zegt bij unanimiteit
8) kandidaat lidstaat en alle andere lidstaten moet intern de toetreding goedkeuren
(parlement of referendum)
de grenzen aan uitbreiding
17.2.1 waar eindigt de uitbreiding
Nadat slovenië (2004) en Kroatië (2013) zijn toegetreden, zullen ook hun buurlanden
moeten volgen. Al is er nog veel werk aan de winkel: enkele grensconflicten oplossen,
, economisch sterker worden en in de politiek meer democratie. Toch wil de Europese unie
hun lidstaten laten worden omdat om in het oosten een stabiele regio te creëren en ook om
de russische invloed in de regio tegen te gaan (zeker nu na de Oekraine oorlog).
17.2.2 de praktische grenzen
de uitbreiding ken vele praktische consequenties.
● bigbanguitbreiding (2004) => één commissaris per land en verandering van
stemprocedures in de raad
● officiële talen 12 ->24
● machtsverschuiving nr oosten (zeker als oekraïne en turkije zouden toetreden)
● mach binnen beleidsdomeinen wijzigt
landbouw zou zelf onbetaalbaar worden.
17.2.3 historische, culturele en religieuze grenzen
De eerste populaire scheidingslijn is die tussen de orthodoxe kerk en de christelijke kerk.
Deze hangt samen met de scheiding tussen het oost-romeinse rijk en het west-romeinse rijk.
Dit is dezelfde grens als Huntington gebruike voor zijn clash of civilisations (= na de KO
europa gedomineerd door botsingen van grote beschavingen.
De afgelopen jaren is de historische grens tussen christendom en islam steeds
belangrijker geworden. Rechts-radicale europeanen beschouwen de EU als nt-europees en
omgekeerd de islam beschouwt europa als uitsluitend christelijk. We mogen het 3 moslims
in europa nt onderschatten, bovendien heeft de islam in het verleden Europa sterk
beïnvloed.
Dat het christendom veel vredevolle was in het verleden met Europa dan de islam is een
verkeerde opvatting. Zowel de islam als het christendom waren tegen de humanistische
visie van de EU. Europa heeft in het verdrag van Lissabon voorzichtig geformuleerd door
“geïnspireerd” te gebruiken dat humanisme en christendom ten grondslag liggen van de
Europese waarden.
Conclusie: er is geen één duidelijke afbakening van de europese unie Men moet de vraag
stellen wat europa is, maar ook wat het wordt. De kandidaat lidstaten moet europeaniseren
voor doodstraf (vb. ierland moest ierse waarden, doodstraf, loslaten omdat die nt strookte
met de Europese waarden).
17.2.3 de europese waarden
Veranderingen zoals nieuwe lidstaten, een gezamenlijk beleid of machtsverschuivingen op
wereldvlak doen de vraag naar Wat zijn europese waarden stijgen. Hier is in art. 2 veu een
antwoord over vervat (zie 17.1.1.2).
Deze waarden krijgen wel pas betekenis als ze gevolgd worden. VIa art 7. VEU kunnen
lidstaten andere landen straffen (zelfs schorsen) als ze de waarden niet naleven. Sinds