Betrouwbaarheid van de theorieën van Harberger
Nederland staat in de top drie van meest welvarende landen van Europa, dit door de metingen van het
BBP, het bruto binnenlands product. Nederland is dus een welvarend land, maar wat betekend dit?
Het Bruto Binnenlands Product van Nederland ligt op 131% (2020). Dit betekent dat de totale
geldwaarde van alle in een land geproduceerde goederen en diensten gedurende een bepaalde periode
ligt op dat percentage. Arnold Harberger was een Amerikaans econoom, die onderzoek deed naar de
welvaartseffecten van een monopolie en dat op zijn manier interpreteerde. Arnold Harberger schreef
in 1954 het artikel: “Monopoly and resource allocation”. In dit artikel beschrijft hij onder andere
hoeveel meer profijt men heeft van de welvaart, uitgaande van een perfecte situatie. Of de uitspraken
van Harberger altijd even valide zijn valt over te discussiëren, en daarom de vraag: “Zijn de theorieën
van Arnold Harberger valide, en zijn deze vandaag de dag nog relevant?”
Om te beginnen maakt Harberger in zijn analyses gebruik van aannames. Een aanname is een
manier om iets te beargumenteren (Blom, 2019). Voorbeeld van aannames bij Harberger zijn terug te
vinden in zijn artikel. Zo doet Harberger onder andere twee aannames. Een van die twee aannames is
dat Harberger zegt dat de marginale kosten van een bedrijf altijd gelijk zijn aan de gemiddelde kosten.
Dit is een aanname, omdat wanneer bedrijven meer produceren de marginale kosten altijd hoger
worden, omdat deze variabel zijn en dus meebewegen met de extra productie. Een andere aanname
die Harberger in zijn artikel doet is dat een 10% winstmarge het best is voor bedrijven. Dit is een
aanname, omdat dit niet het geval is voor elke industrie. Zo kan het voor een andere industrie heel
lucratief zijn om meer winst te maken in plaats van de aangegeven 10% die Harberger noemt. Op
deze manier krijgt men nooit echte cijfers en is het dus een aanname.
Ook zegt Arnold Harberger in zijn artikel dat er 2046 bedrijven zijn meegenomen in het
onderzoek. Deze 2046 bedrijven vertegenwoordigen 45% van de totale markt. Harberger gebruikt de
cijfers uit dit onderzoek voor de industrie waaruit de 2046 bedrijven komen, maar gebruikt deze ook
voor andere industrieën. Voor een valide onderzoek is het noodzakelijk om 100% van de totale markt
te bestuderen, zodat de resultaten betrouwbaar worden. Voor elke industrie zijn de winstmarges
anders en bij het bestuderen van minder dan de helft van de bedrijven is het niet betrouwbaar om te
spreken over de hele markt.
Daarentegen heeft Harberger zijn onderzoek en dus ideeën gebaseerd op een periode van
1924 tot en met 1928. In deze periode was de economie stabiel en ging het dus goed met Amerika. In
die periode zat er een stijgende lijn in de zogeheten BBP (Graafland, 2019). In het begin van de jaren
‘30, brak er een economische crisis uit in Amerika. Door de stijgende prijzen tijdens de groei in
vooral 1928, was de vraag naar producten steeds lager geworden en stortte de economie in (Koops,
2019). Ook de beurs stortte in, iedereen verkocht zijn aandelen uit angst en de waarde van de aandelen
daalde (Koops, 2019). Dit maakt het onderzoek van Harberger valide vanwege het feit dat hij zijn
Nederland staat in de top drie van meest welvarende landen van Europa, dit door de metingen van het
BBP, het bruto binnenlands product. Nederland is dus een welvarend land, maar wat betekend dit?
Het Bruto Binnenlands Product van Nederland ligt op 131% (2020). Dit betekent dat de totale
geldwaarde van alle in een land geproduceerde goederen en diensten gedurende een bepaalde periode
ligt op dat percentage. Arnold Harberger was een Amerikaans econoom, die onderzoek deed naar de
welvaartseffecten van een monopolie en dat op zijn manier interpreteerde. Arnold Harberger schreef
in 1954 het artikel: “Monopoly and resource allocation”. In dit artikel beschrijft hij onder andere
hoeveel meer profijt men heeft van de welvaart, uitgaande van een perfecte situatie. Of de uitspraken
van Harberger altijd even valide zijn valt over te discussiëren, en daarom de vraag: “Zijn de theorieën
van Arnold Harberger valide, en zijn deze vandaag de dag nog relevant?”
Om te beginnen maakt Harberger in zijn analyses gebruik van aannames. Een aanname is een
manier om iets te beargumenteren (Blom, 2019). Voorbeeld van aannames bij Harberger zijn terug te
vinden in zijn artikel. Zo doet Harberger onder andere twee aannames. Een van die twee aannames is
dat Harberger zegt dat de marginale kosten van een bedrijf altijd gelijk zijn aan de gemiddelde kosten.
Dit is een aanname, omdat wanneer bedrijven meer produceren de marginale kosten altijd hoger
worden, omdat deze variabel zijn en dus meebewegen met de extra productie. Een andere aanname
die Harberger in zijn artikel doet is dat een 10% winstmarge het best is voor bedrijven. Dit is een
aanname, omdat dit niet het geval is voor elke industrie. Zo kan het voor een andere industrie heel
lucratief zijn om meer winst te maken in plaats van de aangegeven 10% die Harberger noemt. Op
deze manier krijgt men nooit echte cijfers en is het dus een aanname.
Ook zegt Arnold Harberger in zijn artikel dat er 2046 bedrijven zijn meegenomen in het
onderzoek. Deze 2046 bedrijven vertegenwoordigen 45% van de totale markt. Harberger gebruikt de
cijfers uit dit onderzoek voor de industrie waaruit de 2046 bedrijven komen, maar gebruikt deze ook
voor andere industrieën. Voor een valide onderzoek is het noodzakelijk om 100% van de totale markt
te bestuderen, zodat de resultaten betrouwbaar worden. Voor elke industrie zijn de winstmarges
anders en bij het bestuderen van minder dan de helft van de bedrijven is het niet betrouwbaar om te
spreken over de hele markt.
Daarentegen heeft Harberger zijn onderzoek en dus ideeën gebaseerd op een periode van
1924 tot en met 1928. In deze periode was de economie stabiel en ging het dus goed met Amerika. In
die periode zat er een stijgende lijn in de zogeheten BBP (Graafland, 2019). In het begin van de jaren
‘30, brak er een economische crisis uit in Amerika. Door de stijgende prijzen tijdens de groei in
vooral 1928, was de vraag naar producten steeds lager geworden en stortte de economie in (Koops,
2019). Ook de beurs stortte in, iedereen verkocht zijn aandelen uit angst en de waarde van de aandelen
daalde (Koops, 2019). Dit maakt het onderzoek van Harberger valide vanwege het feit dat hij zijn
