Synaptopathies
Plasticity
Neuronale plasticiteit: aanpassen en nieuwe dingen
leren.
De sensorische cortex heeft verschillende plekken die
overeenkomen met plekken op de hand. Wanneer zijn bij
een aap de middelvinger hebben verwijderd en na 60
dagen een nieuwe sensorische map te maken is het
gebied van de middelvinder verdwenen en de 2 vingers
die hier omheen zitten hebben een veel groter gebied
gekregen. De cellen van de verwijderde vinger gaan nu op andere
vingers reageren, ze veranderen hun input.
Er is ook in een volwassen brein veel plasticiteit en de verbindingen
kunnen zich nog enorm aanpassen.
Ze verbindingen veranderen door synaptische plasticiteit.
Synaptische transmissie: De synaps krijgt een actiepotentiaal aan de
pre-synaptische kant. Deze cel depolariseert, dit zet de Ca2+ kanalen open waardoor snares van
vesicels die neurotransmitter meedragen fuseeren met het membraan van de pre-sysnaps en dit
zorgt voor het vrijkomen van neurotransmitter in de synaptische spleet, dit diffundeerd naar de
post-synaptisch membraan waar natrium en kanalen kanalen geactiveerd worden door de NT
waardoor de post-synaps ook depolariseerd.
Manieren van synaptische plasticiteit:
1) meer receptoren voor NT
2) meer Ca2+ kanalen
3) grootte van de synaps veranderen
4) De meest standaard variant is dat
NMDA receptoren zorgen voor het
toenemen van AMPA receptoren in
hoeveelheid en dat de synaptische kop
groeit. Dit komt doordat scaffolding
, eiwitten en actine cytoskelet vermeerdern en dat zorgt voor een groei van het synaps
(spines).
Deze aanpassingen van de synapsen wordt beschouwd als de basis van leren, geheugen en
aanpassen in onze hersenen.
Langdurige verhoging in synaptische sterkte is long-term potentiation (LTP) en langdurige
verlaging van synaptische sterkte is long-term depression (LTD).
Ontwikkeling van de hersensen: Deze aanpassing is beter tijdens het jonge leven dan later. Er
zijn dus periodes wanneer het brein extra gevoelig is voor veranderingen en nieuwe dingen leren.
Deze fase heet de kritische periode. Deze gevoelige periode bestaat uit een een sensorische
periode, tastzin is erg zwak van baby’s alleen de mond is gevoelig daarom stoppen ze alles in
hun mond (ruiken en horen), daarna wordt de motorische cortex en spraak getraind in de tweede
kritieke periode. In de derde gevoelige periode duurt tot je 25e waar je hogere cognitie: sociale
interacties, risco inschatten, planning, persoonlijke cortex.
- Het brein is dus erg plastisch in de kritische periode.
- Dus de synaptische kritsiche fase begint bij de sensorische cortex, daarna de motorische
cortex en dan de pre-frontale cortex. Wij zitten zelf aan het eind van de pre-frontale
cortex ontwikkeling. Sociale interactie is heel belangrijk om de pre-fronale cortex te
vormen.
o Kritische periode klinkt alsof er geen redding meer mogelijk is, dit is niet zo, het
is alleen een extra gevoelige periode. Gevoelige periode is dus hetzelfde als de
kritische periode.
Plasticity
Neuronale plasticiteit: aanpassen en nieuwe dingen
leren.
De sensorische cortex heeft verschillende plekken die
overeenkomen met plekken op de hand. Wanneer zijn bij
een aap de middelvinger hebben verwijderd en na 60
dagen een nieuwe sensorische map te maken is het
gebied van de middelvinder verdwenen en de 2 vingers
die hier omheen zitten hebben een veel groter gebied
gekregen. De cellen van de verwijderde vinger gaan nu op andere
vingers reageren, ze veranderen hun input.
Er is ook in een volwassen brein veel plasticiteit en de verbindingen
kunnen zich nog enorm aanpassen.
Ze verbindingen veranderen door synaptische plasticiteit.
Synaptische transmissie: De synaps krijgt een actiepotentiaal aan de
pre-synaptische kant. Deze cel depolariseert, dit zet de Ca2+ kanalen open waardoor snares van
vesicels die neurotransmitter meedragen fuseeren met het membraan van de pre-sysnaps en dit
zorgt voor het vrijkomen van neurotransmitter in de synaptische spleet, dit diffundeerd naar de
post-synaptisch membraan waar natrium en kanalen kanalen geactiveerd worden door de NT
waardoor de post-synaps ook depolariseerd.
Manieren van synaptische plasticiteit:
1) meer receptoren voor NT
2) meer Ca2+ kanalen
3) grootte van de synaps veranderen
4) De meest standaard variant is dat
NMDA receptoren zorgen voor het
toenemen van AMPA receptoren in
hoeveelheid en dat de synaptische kop
groeit. Dit komt doordat scaffolding
, eiwitten en actine cytoskelet vermeerdern en dat zorgt voor een groei van het synaps
(spines).
Deze aanpassingen van de synapsen wordt beschouwd als de basis van leren, geheugen en
aanpassen in onze hersenen.
Langdurige verhoging in synaptische sterkte is long-term potentiation (LTP) en langdurige
verlaging van synaptische sterkte is long-term depression (LTD).
Ontwikkeling van de hersensen: Deze aanpassing is beter tijdens het jonge leven dan later. Er
zijn dus periodes wanneer het brein extra gevoelig is voor veranderingen en nieuwe dingen leren.
Deze fase heet de kritische periode. Deze gevoelige periode bestaat uit een een sensorische
periode, tastzin is erg zwak van baby’s alleen de mond is gevoelig daarom stoppen ze alles in
hun mond (ruiken en horen), daarna wordt de motorische cortex en spraak getraind in de tweede
kritieke periode. In de derde gevoelige periode duurt tot je 25e waar je hogere cognitie: sociale
interacties, risco inschatten, planning, persoonlijke cortex.
- Het brein is dus erg plastisch in de kritische periode.
- Dus de synaptische kritsiche fase begint bij de sensorische cortex, daarna de motorische
cortex en dan de pre-frontale cortex. Wij zitten zelf aan het eind van de pre-frontale
cortex ontwikkeling. Sociale interactie is heel belangrijk om de pre-fronale cortex te
vormen.
o Kritische periode klinkt alsof er geen redding meer mogelijk is, dit is niet zo, het
is alleen een extra gevoelige periode. Gevoelige periode is dus hetzelfde als de
kritische periode.
