Bibliografische gegevens
Naam auteur Hugo Claus
Titel: De Metsiers
Plaats van uitgave: Amsterdam
Oorspronkelijke jaar uitgave: 1950
Jaar van gelezen uitgave: 2014
Gelezen druk: 31e druk
Motto: Si tout amour prendroye racine
J’en planteroye dans mon jardin.
Opdracht: -
Vertelinstantie
De belangrijkste vertelinstantie in dit boek is de belevende-ik-verteller
Citaat 1 voor belevende-ik-verteller: “Nu wij hier lopen, ik op de kasseien en zij op
het voetpad, is het alsof iemand tussen ons loopt, zijn stappen plaatst op de groene
boord gras langs de weg, iemand, die ons gezicht zou kunnen zien en ons gesprek
zou kunnen afluisteren” (p. 40). Het is vanuit de ik-persoon geschreven en je leest de
gevoelens/gedachtes van de ik-persoon. Daarom is het een ik-verteller. Dit moment
gebeurt ook in het heden. Dat kan je zien door het woord ‘nu’. Dat bewijst dat het de
belevende-ik-verteller is.
Citaat 2 voor belevende-ik-verteller: “’Goedenavond,’ zegt hij, ik knik; terwijl hij
reeds verder loopt, kijkt hij naar mij om, maar ik hoor hem het brugje niet afgaan. Hij
komt terug.” (p. 21) De ik-persoon beleeft hier nu een moment. Zij beschrijft wat er
aan de hand is. Dus het hoort bij een belevende-ik-verteller
Citaat 3 voor belevende-ik-verteller: “Zij houdt meer van mij dan van iedereen
tezamen, Miet.” (p. 37) De ik-persoon vertelt nu iets wat subjectief is. Hij kan niet
zeker weten of zij van hem houdt in een romantische manier. Hij denkt dat dat zo is.
Deze interpretatie is subjectief en daarom is het een belevende-ik-verteller.
In deze roman zit er een meervoudig perspectief, want het verhaal wordt verteld
door verschillende vertellers die tot hetzelfde type verteller behoren. De vertellers zijn
Mon, Ana, Bennie, Jules, de Moeder en Jim Braddok. Ze hebben allemaal ook als
vertelinstantie de belevende-ik-verteller.
Personages
Ana Metsiers
Ana is 21 jaar en voelt liefde voor haar halfbroer Bennie. Ze is zwanger van Vette
Smelders en wil graag abortus plegen. Over haar uiterlijk is niets bekend. Ana is een
round character, omdat zij een verandering doormaakt in het verhaal: ze ontwikkelt
een grotere vorm van liefde.
Bennie Verkindere
Bennie is negentien jaar en wordt beschreven in het boek als ‘gek’, omdat hij zichzelf
vaak in de problemen werkt. Hij is ook gesteld op Ana en heeft krullend haar. Bennie
is een round character, omdat hij een verandering doormaakt: hij ontwikkelt haat
tegenover Jim Braddok.
De Moeder
De Moeder is de baas in het gezin en haar echte naam wordt niet vermeld; er wordt
alleen naar haar verwezen als ‘De Moeder’. Ze heeft geholpen met de moord op
, meneer Metsier. Over haar uiterlijk wordt niets vermeld. De Moeder is een flat
character, omdat ze een paar duidelijke karaktertrekken (bazig, boos) heeft, maar
geen ontwikkeling of verandering doormaakt.
Mon Verkindere
Mon heeft een relatie met De Moeder en is de vader van Bennie. Hij is medeplichtig
aan de moord op meneer Metsier. Over zijn uiterlijk is niets bekend. Mon is een type,
omdat hij één karaktertrek (agressief) heeft en geen verandering doormaakt.
Jim Braddok
Jim is een getrouwde Amerikaanse soldaat. Hij gaat bij de Metsiers wonen en wordt
verliefd op Ana. Het enige dat bekend is over zijn uiterlijk, is dat hij een snor heeft.
Jim is een flat character, omdat hij geen verandering doormaakt, maar wel een paar
karaktertrekken heeft.
Jules Goossens
Jules is een knecht die werkt op de hoeve en heeft zich recentelijk bekeerd tot het
katholieke geloof. Er wordt niets over zijn uiterlijk vermeld. Jules is een flat character,
omdat hij geen ontwikkeling of verandering doormaakt, maar wel een paar
karaktertrekken heeft.
Ruimte
- Fysische ruimte: De ruimte is het kasteel Metsiers-hoeve. Het ligt naast het
dorp Zedelgem. In de buurt ligt een stad en moerassen. Het kasteel staat op het platteland en erom
heen is er bos en zijn er weiden. Voor het grootste gedeelte van het verhaal is het winter en het regent
vaak. Citaten: "Sedert ik op Metsiers-hoeve woon, is het voorbij, en het is reeds zo lang geleden, dat ik
mij niet meer kan indenken, nog ooit naar een zomer te hebben verlangd, sedert ik hier woon." (p. 38)
"Plots, tegen de avond, zag ik al het groen en bruin der bossen om het kasteel, afgepeld en uitgedroogd
tot een massa zwarte stammen, als potloden, gerijd naast elkaar, ontdaan van alle takken, en de grond
grijs, met donkere even kloven over het ganse land. 'Daar komt het,' zei ik, 'het is winter.'" (p. 38)
- Psychische ruimte: Bennie en Ana vinden het allebei niet fijn op de hoeve en willen samen in de stad
gaan wonen. Het gevoel wordt versterkt door regen. En mensen die niet op de hoeve wonen vinden het
een raar huis. Citaten: "Het is een vreemd huis." (p. 57) "'Waarom? Ben je niet gelukkig meer op de
hoeve?' '...'" (p. 65)
- Zintuigelijke ruimte: De muren van het kasteel zijn gemaakt van ongelijke kasseistenen. In de keuken
staan er: een tafel, stoelen, een kachel, en een klok. In de keuken ruikt het naar karnemelk, tabak en
gebakken brood. (blz.5) Andere kamers die genoemd worden zijn: voutkamer, achterkeuken en de
slaapkamers van iedereen. Buiten is er een boomgaard en staan er stallen waaronder een koeienstal. In
de stallen ruikt het naar dierenlucht. Ook staat er een scheef laag kippenhok buiten. Buiten hoor je
vogels en koeien en je ruikt aarde, drek, dieren en de zure geur van alsemstruiken. Op het hele terrein
hangt er een bittere schroeilucht, van de damp van de moerassen. Citaten: "Verre geluiden, en vogel,
een kwartel die opvliegt, een koe heel ver." (p.3) "In de duisternis vinden wij de vertrouwde dingen in de
keuken terug: tafel, stoelen, kachel, de laaghangende rij tabaksbladen, de dikke gemengde geur van
karnemelk, en tabak en gebakken brood." (p.5)
Tijd
1. De historische tijd van het verhaal is september 1948, rond de Tweede
Wereldoorlog. Citaat: “september 1948” (p. 72). De laatste zin van het boek
staat de datum waarop alles gebeurde.
2. De verteltijd van het verhaal is in 72 bladzijdes.
3. De vertelde tijd is ongeveer 20 jaar. Het vroegste vertellersheden was in een
flashback. De flashback was toen Mon en de Metsier samen aan het drinken
waren. Het laatste vertellersheden 20 jaar later en in het verhaal zonder de
flashbacks is er een week overgegaan. Dus het is ongeveer 20 jaar. Citaat:
Naam auteur Hugo Claus
Titel: De Metsiers
Plaats van uitgave: Amsterdam
Oorspronkelijke jaar uitgave: 1950
Jaar van gelezen uitgave: 2014
Gelezen druk: 31e druk
Motto: Si tout amour prendroye racine
J’en planteroye dans mon jardin.
Opdracht: -
Vertelinstantie
De belangrijkste vertelinstantie in dit boek is de belevende-ik-verteller
Citaat 1 voor belevende-ik-verteller: “Nu wij hier lopen, ik op de kasseien en zij op
het voetpad, is het alsof iemand tussen ons loopt, zijn stappen plaatst op de groene
boord gras langs de weg, iemand, die ons gezicht zou kunnen zien en ons gesprek
zou kunnen afluisteren” (p. 40). Het is vanuit de ik-persoon geschreven en je leest de
gevoelens/gedachtes van de ik-persoon. Daarom is het een ik-verteller. Dit moment
gebeurt ook in het heden. Dat kan je zien door het woord ‘nu’. Dat bewijst dat het de
belevende-ik-verteller is.
Citaat 2 voor belevende-ik-verteller: “’Goedenavond,’ zegt hij, ik knik; terwijl hij
reeds verder loopt, kijkt hij naar mij om, maar ik hoor hem het brugje niet afgaan. Hij
komt terug.” (p. 21) De ik-persoon beleeft hier nu een moment. Zij beschrijft wat er
aan de hand is. Dus het hoort bij een belevende-ik-verteller
Citaat 3 voor belevende-ik-verteller: “Zij houdt meer van mij dan van iedereen
tezamen, Miet.” (p. 37) De ik-persoon vertelt nu iets wat subjectief is. Hij kan niet
zeker weten of zij van hem houdt in een romantische manier. Hij denkt dat dat zo is.
Deze interpretatie is subjectief en daarom is het een belevende-ik-verteller.
In deze roman zit er een meervoudig perspectief, want het verhaal wordt verteld
door verschillende vertellers die tot hetzelfde type verteller behoren. De vertellers zijn
Mon, Ana, Bennie, Jules, de Moeder en Jim Braddok. Ze hebben allemaal ook als
vertelinstantie de belevende-ik-verteller.
Personages
Ana Metsiers
Ana is 21 jaar en voelt liefde voor haar halfbroer Bennie. Ze is zwanger van Vette
Smelders en wil graag abortus plegen. Over haar uiterlijk is niets bekend. Ana is een
round character, omdat zij een verandering doormaakt in het verhaal: ze ontwikkelt
een grotere vorm van liefde.
Bennie Verkindere
Bennie is negentien jaar en wordt beschreven in het boek als ‘gek’, omdat hij zichzelf
vaak in de problemen werkt. Hij is ook gesteld op Ana en heeft krullend haar. Bennie
is een round character, omdat hij een verandering doormaakt: hij ontwikkelt haat
tegenover Jim Braddok.
De Moeder
De Moeder is de baas in het gezin en haar echte naam wordt niet vermeld; er wordt
alleen naar haar verwezen als ‘De Moeder’. Ze heeft geholpen met de moord op
, meneer Metsier. Over haar uiterlijk wordt niets vermeld. De Moeder is een flat
character, omdat ze een paar duidelijke karaktertrekken (bazig, boos) heeft, maar
geen ontwikkeling of verandering doormaakt.
Mon Verkindere
Mon heeft een relatie met De Moeder en is de vader van Bennie. Hij is medeplichtig
aan de moord op meneer Metsier. Over zijn uiterlijk is niets bekend. Mon is een type,
omdat hij één karaktertrek (agressief) heeft en geen verandering doormaakt.
Jim Braddok
Jim is een getrouwde Amerikaanse soldaat. Hij gaat bij de Metsiers wonen en wordt
verliefd op Ana. Het enige dat bekend is over zijn uiterlijk, is dat hij een snor heeft.
Jim is een flat character, omdat hij geen verandering doormaakt, maar wel een paar
karaktertrekken heeft.
Jules Goossens
Jules is een knecht die werkt op de hoeve en heeft zich recentelijk bekeerd tot het
katholieke geloof. Er wordt niets over zijn uiterlijk vermeld. Jules is een flat character,
omdat hij geen ontwikkeling of verandering doormaakt, maar wel een paar
karaktertrekken heeft.
Ruimte
- Fysische ruimte: De ruimte is het kasteel Metsiers-hoeve. Het ligt naast het
dorp Zedelgem. In de buurt ligt een stad en moerassen. Het kasteel staat op het platteland en erom
heen is er bos en zijn er weiden. Voor het grootste gedeelte van het verhaal is het winter en het regent
vaak. Citaten: "Sedert ik op Metsiers-hoeve woon, is het voorbij, en het is reeds zo lang geleden, dat ik
mij niet meer kan indenken, nog ooit naar een zomer te hebben verlangd, sedert ik hier woon." (p. 38)
"Plots, tegen de avond, zag ik al het groen en bruin der bossen om het kasteel, afgepeld en uitgedroogd
tot een massa zwarte stammen, als potloden, gerijd naast elkaar, ontdaan van alle takken, en de grond
grijs, met donkere even kloven over het ganse land. 'Daar komt het,' zei ik, 'het is winter.'" (p. 38)
- Psychische ruimte: Bennie en Ana vinden het allebei niet fijn op de hoeve en willen samen in de stad
gaan wonen. Het gevoel wordt versterkt door regen. En mensen die niet op de hoeve wonen vinden het
een raar huis. Citaten: "Het is een vreemd huis." (p. 57) "'Waarom? Ben je niet gelukkig meer op de
hoeve?' '...'" (p. 65)
- Zintuigelijke ruimte: De muren van het kasteel zijn gemaakt van ongelijke kasseistenen. In de keuken
staan er: een tafel, stoelen, een kachel, en een klok. In de keuken ruikt het naar karnemelk, tabak en
gebakken brood. (blz.5) Andere kamers die genoemd worden zijn: voutkamer, achterkeuken en de
slaapkamers van iedereen. Buiten is er een boomgaard en staan er stallen waaronder een koeienstal. In
de stallen ruikt het naar dierenlucht. Ook staat er een scheef laag kippenhok buiten. Buiten hoor je
vogels en koeien en je ruikt aarde, drek, dieren en de zure geur van alsemstruiken. Op het hele terrein
hangt er een bittere schroeilucht, van de damp van de moerassen. Citaten: "Verre geluiden, en vogel,
een kwartel die opvliegt, een koe heel ver." (p.3) "In de duisternis vinden wij de vertrouwde dingen in de
keuken terug: tafel, stoelen, kachel, de laaghangende rij tabaksbladen, de dikke gemengde geur van
karnemelk, en tabak en gebakken brood." (p.5)
Tijd
1. De historische tijd van het verhaal is september 1948, rond de Tweede
Wereldoorlog. Citaat: “september 1948” (p. 72). De laatste zin van het boek
staat de datum waarop alles gebeurde.
2. De verteltijd van het verhaal is in 72 bladzijdes.
3. De vertelde tijd is ongeveer 20 jaar. Het vroegste vertellersheden was in een
flashback. De flashback was toen Mon en de Metsier samen aan het drinken
waren. Het laatste vertellersheden 20 jaar later en in het verhaal zonder de
flashbacks is er een week overgegaan. Dus het is ongeveer 20 jaar. Citaat:
