NEDERLANDS – BOEKVERSLAG
I Bibliografische gegevens
· Schrijfster: Judith Visser
· Titel: Stuk! (2008)
· Plaats van uitgave: Amsterdam
· Jaar van gelezen uitgave en gelezen druk: 2014, tiende druk
· Uitgeverij: Boekerij
· Aantal pagina’s: 302
· Opdracht: Dit boek draag ik op ter nagedachtenis aan Diny van de Manakker
· Motto: -
II Vertelinstantie
Dit boek heeft twee vertelinstanties en dat is de belevende-ik-verteller en de
achteraf-vertellende-ik. Meestal is het verhaal in de belevende-ik-verteller, maar in
sommige momenten is het de achteraf-vertellende-ik.
Citaat 1 voor belevende-ik-verteller: “Ik sloot mijn ogen, liet de Hamka’s met vier en
soms wel vijf tegelijk in mijn mond verdwijnen en voelde de kruimels aan mijn lippen
plakken.” (p. 68). Je leest hier dat de ik-persoon iets beleeft.
Citaat 2 voor belevende-ik-verteller: “Ik trok mijn hand los en vluchtte het toilet in.”
(p. 44) De ik-persoon ging het damestoilet in, omdat ze een jongen wilde ontwijken,
maar ze wist niet dat de jongen haar alsnog achter na ging in het damestoilet. Ze
beleeft hier ook het moment.
Citaat 3 voor belevende-ik-verteller: “Jennifer en Trisha, die doordat ik op de enige
lege stoel naast Jennifer was gaan zitten een stuk uit elkaar zaten, wisselden blikken
en rolden met hun ogen. Ik wist zeker dat ze over mij hadden geroddeld voordat ze
hierheen waren gekomen.” (p. 105-106) Dit stukje is de interpretatie van de ik-
persoon volstrekt subjectief. De ik-persoon denkt dat ze over haar hebben geroddeld,
maar dat is volgens haar eigen gedachtes. Het kan ook zo zijn dat ze niet over haar
hebben geroddeld.
Citaat 1 voor achteraf-vertellende-ik: “Toen ik samen met Sundar terug de
fietsenstalling in liep stond ze er niet meer.” (p. 12) Door het woordje ‘toen’ laat het
zien dat het achteraf verteld is.
Citaat 2 voor achteraf-vertellende-ik: “Het gebeurde precies in de zomer voordat ik
naar de middelbare school zou gaan en vlak voordat we met zijn drieën naar Italië
zouden vertrekken.” (p.17) De ik-persoon gaat nu iets vertellen, waarvan ze de
afloop al weet. Ze zit nu achteraf het verhaal te vertellen.
Citaat 3 voor achteraf-vertellende-ik: “Mijn vader bleef steeds vaker en langer weg”
(p. 17) Dit is ook achteraf verteld, want anders kon de ik-persoon niet weten dat de
vader vaker wegbleef.
De perspectiefwisseling is tussen de belevende-ik-verteller en de achteraf-
vertellende-ik. Het is geen meervoudig perspectief. Je leest nog steeds vanuit
dezelfde ik-persoon.
III Personages
Elizabeth Versluys is een meisje van zestien jaar. Ze heeft overgewicht, ze draagt
een bril en haar haar is bruin en pluizig. Ze heeft overgewicht dus ze is dik. Ze zit op
de middelbare school de Mercatus College in Rotterdam. Ze zit nu in de vierde in
klas 4b. Elizabeth is een heel onzeker meisje. Ze is onzeker over van alles. Ze is
onzeker over haar overgewicht, over haar slechte leefomstandigheden en over haar
, schoonheid. Ze vindt zichzelf vergeleken met andere meisjes uit de klas
minderwaardig. Daarom vergelijkt ze zichzelf vaak met andere vrouwen en meisjes
om haar heen die veel slanker en aantrekkelijker zijn. Zichzelf altijd vergelijken met
anderen is een van haar dominante karaktertrekken.
Citaat: “De vrouwen op de lingerieposters in de bushokjes die ik iedere dag zag als
ik er langsfietste, Rachel, mijn nichtjes, allemaal waren ze slank. Ik kon zo niet
doorgaan.” (p. 62) Dit bewijst dat ze altijd bij andere mensen die ze kent of niet kent
zichzelf minderwaardig vindt, want Rachel is haar klasgenoot dus als ze op school
zit, zit ze zichzelf te kritiseren. Maar dus ook als ze met familie is en wanneer ze
langs borden en reclames met slanke figuren loopt. Dus in op school, in het
openbaar en thuis en op een van die plekken is ze wel altijd.
Een andere sterke karaktertrek van haar is haar liefde voor Alec (een jongen uit
haar klas) dat uiteindelijk een obsessie wordt. Een obsessie over Alec, maar ook op
Alecs vriendinnetje Riley.
Citaat: “Zodra deze mannen zo wat rustiger werden zou ik ze uitleggen dat ik niet
Elizabeth was, maar Riley. De échte Riley.” (p. 302) De mannen zijn de politie en ze
wordt meegenomen door de politie, omdat ze de echte Riley heeft gekidnapt en daar
zijn ze erachter gekomen. De reden waarom ze Riley heeft gekidnapt is omdat
Elizabeth Riley weg wilt hebben van Alec en dat ze zichzelf gaat veranderen tot
Riley, zodat zij de nieuwe Riley wordt. Ik wil hiermee bewijzen dat ze een obsessie
heeft op Alec en Riley, want ze gaat zelfs mensen kidnappen om ervoor te zorgen
dat Alec van haar zou houden.
Elizabeth ondergaat door het verhaal zeker een karakterverandering. Ze werd
gepest op school door haar uiterlijk en ze had in het begin van het verhaal al een
ideaal om net zo mooi te zijn als andere slanke meisjes in haar leven, maar dat was
eerst een droom. Later in het verhaal is ze een beetje gestoord geworden door het
pesten en alles wat er gebeurde thuis dat ze uiteindelijk amper iets at in een dag om
af te vallen. Hierdoor viel ze steeds een klein beetje af en dat zorgde ervoor dat ze
zelfverzekerde was over haar uiterlijk. Dus ze is van onzeker naar zelfverzekerd
gegaan en ze is ook een beetje niet goed in haar hoofd geworden. Ze is dus een
round character, want haar karaktertrekken wordt veranderd in de loop van het
verhaal.
Anne, de moeder van Elizabeth is een vrouw die paar jaar geleden gescheiden is
van haar man. Ze is een moeder van een kind van zestien dus ze is denk ik rond de
30/40 jaar. Ze heeft ook bruin haar en draagt ook een bril. Een van haar
karaktertrekken is dat ze een workaholic is. Ze werkt als een accountant en ze werkt
heel vaak. Ze werkt zelfs vaak thuis tot laat in de avond.
Citaat: “Het stoorde haar niet dat ze ook in de weekenden moest werken, ze
schepte er zelfs een soort genoegen in. Ze bond haar ongewassen haar in een
vlecht en zette haar bril op. Dikke dossiers in groene mappen met elastiek eromheen
lagen voor haar. Mijn gescheiden moeder was getrouwd met haar werk.” (p. 115) In
dit stuk beschrijft Elizabeth haar moeder als een workaholic. Ze heeft geen tijd om
haar haar te wassen door haar werk en ze heeft op de eettafel allemaal dossiers en
papieren van werk liggen. Dit bewijst dat ze werkt vaak thuis verder werkt. In het
citaat zegt ze ook dat Anne het niet erg vindt om zo veel te werken. Deze dingen
laten zien dat ze een workaholic is.
Een andere karaktertrek van Anne is dat ze heel erg veel van eten houdt en dus
ook vaak en veel eet.
I Bibliografische gegevens
· Schrijfster: Judith Visser
· Titel: Stuk! (2008)
· Plaats van uitgave: Amsterdam
· Jaar van gelezen uitgave en gelezen druk: 2014, tiende druk
· Uitgeverij: Boekerij
· Aantal pagina’s: 302
· Opdracht: Dit boek draag ik op ter nagedachtenis aan Diny van de Manakker
· Motto: -
II Vertelinstantie
Dit boek heeft twee vertelinstanties en dat is de belevende-ik-verteller en de
achteraf-vertellende-ik. Meestal is het verhaal in de belevende-ik-verteller, maar in
sommige momenten is het de achteraf-vertellende-ik.
Citaat 1 voor belevende-ik-verteller: “Ik sloot mijn ogen, liet de Hamka’s met vier en
soms wel vijf tegelijk in mijn mond verdwijnen en voelde de kruimels aan mijn lippen
plakken.” (p. 68). Je leest hier dat de ik-persoon iets beleeft.
Citaat 2 voor belevende-ik-verteller: “Ik trok mijn hand los en vluchtte het toilet in.”
(p. 44) De ik-persoon ging het damestoilet in, omdat ze een jongen wilde ontwijken,
maar ze wist niet dat de jongen haar alsnog achter na ging in het damestoilet. Ze
beleeft hier ook het moment.
Citaat 3 voor belevende-ik-verteller: “Jennifer en Trisha, die doordat ik op de enige
lege stoel naast Jennifer was gaan zitten een stuk uit elkaar zaten, wisselden blikken
en rolden met hun ogen. Ik wist zeker dat ze over mij hadden geroddeld voordat ze
hierheen waren gekomen.” (p. 105-106) Dit stukje is de interpretatie van de ik-
persoon volstrekt subjectief. De ik-persoon denkt dat ze over haar hebben geroddeld,
maar dat is volgens haar eigen gedachtes. Het kan ook zo zijn dat ze niet over haar
hebben geroddeld.
Citaat 1 voor achteraf-vertellende-ik: “Toen ik samen met Sundar terug de
fietsenstalling in liep stond ze er niet meer.” (p. 12) Door het woordje ‘toen’ laat het
zien dat het achteraf verteld is.
Citaat 2 voor achteraf-vertellende-ik: “Het gebeurde precies in de zomer voordat ik
naar de middelbare school zou gaan en vlak voordat we met zijn drieën naar Italië
zouden vertrekken.” (p.17) De ik-persoon gaat nu iets vertellen, waarvan ze de
afloop al weet. Ze zit nu achteraf het verhaal te vertellen.
Citaat 3 voor achteraf-vertellende-ik: “Mijn vader bleef steeds vaker en langer weg”
(p. 17) Dit is ook achteraf verteld, want anders kon de ik-persoon niet weten dat de
vader vaker wegbleef.
De perspectiefwisseling is tussen de belevende-ik-verteller en de achteraf-
vertellende-ik. Het is geen meervoudig perspectief. Je leest nog steeds vanuit
dezelfde ik-persoon.
III Personages
Elizabeth Versluys is een meisje van zestien jaar. Ze heeft overgewicht, ze draagt
een bril en haar haar is bruin en pluizig. Ze heeft overgewicht dus ze is dik. Ze zit op
de middelbare school de Mercatus College in Rotterdam. Ze zit nu in de vierde in
klas 4b. Elizabeth is een heel onzeker meisje. Ze is onzeker over van alles. Ze is
onzeker over haar overgewicht, over haar slechte leefomstandigheden en over haar
, schoonheid. Ze vindt zichzelf vergeleken met andere meisjes uit de klas
minderwaardig. Daarom vergelijkt ze zichzelf vaak met andere vrouwen en meisjes
om haar heen die veel slanker en aantrekkelijker zijn. Zichzelf altijd vergelijken met
anderen is een van haar dominante karaktertrekken.
Citaat: “De vrouwen op de lingerieposters in de bushokjes die ik iedere dag zag als
ik er langsfietste, Rachel, mijn nichtjes, allemaal waren ze slank. Ik kon zo niet
doorgaan.” (p. 62) Dit bewijst dat ze altijd bij andere mensen die ze kent of niet kent
zichzelf minderwaardig vindt, want Rachel is haar klasgenoot dus als ze op school
zit, zit ze zichzelf te kritiseren. Maar dus ook als ze met familie is en wanneer ze
langs borden en reclames met slanke figuren loopt. Dus in op school, in het
openbaar en thuis en op een van die plekken is ze wel altijd.
Een andere sterke karaktertrek van haar is haar liefde voor Alec (een jongen uit
haar klas) dat uiteindelijk een obsessie wordt. Een obsessie over Alec, maar ook op
Alecs vriendinnetje Riley.
Citaat: “Zodra deze mannen zo wat rustiger werden zou ik ze uitleggen dat ik niet
Elizabeth was, maar Riley. De échte Riley.” (p. 302) De mannen zijn de politie en ze
wordt meegenomen door de politie, omdat ze de echte Riley heeft gekidnapt en daar
zijn ze erachter gekomen. De reden waarom ze Riley heeft gekidnapt is omdat
Elizabeth Riley weg wilt hebben van Alec en dat ze zichzelf gaat veranderen tot
Riley, zodat zij de nieuwe Riley wordt. Ik wil hiermee bewijzen dat ze een obsessie
heeft op Alec en Riley, want ze gaat zelfs mensen kidnappen om ervoor te zorgen
dat Alec van haar zou houden.
Elizabeth ondergaat door het verhaal zeker een karakterverandering. Ze werd
gepest op school door haar uiterlijk en ze had in het begin van het verhaal al een
ideaal om net zo mooi te zijn als andere slanke meisjes in haar leven, maar dat was
eerst een droom. Later in het verhaal is ze een beetje gestoord geworden door het
pesten en alles wat er gebeurde thuis dat ze uiteindelijk amper iets at in een dag om
af te vallen. Hierdoor viel ze steeds een klein beetje af en dat zorgde ervoor dat ze
zelfverzekerde was over haar uiterlijk. Dus ze is van onzeker naar zelfverzekerd
gegaan en ze is ook een beetje niet goed in haar hoofd geworden. Ze is dus een
round character, want haar karaktertrekken wordt veranderd in de loop van het
verhaal.
Anne, de moeder van Elizabeth is een vrouw die paar jaar geleden gescheiden is
van haar man. Ze is een moeder van een kind van zestien dus ze is denk ik rond de
30/40 jaar. Ze heeft ook bruin haar en draagt ook een bril. Een van haar
karaktertrekken is dat ze een workaholic is. Ze werkt als een accountant en ze werkt
heel vaak. Ze werkt zelfs vaak thuis tot laat in de avond.
Citaat: “Het stoorde haar niet dat ze ook in de weekenden moest werken, ze
schepte er zelfs een soort genoegen in. Ze bond haar ongewassen haar in een
vlecht en zette haar bril op. Dikke dossiers in groene mappen met elastiek eromheen
lagen voor haar. Mijn gescheiden moeder was getrouwd met haar werk.” (p. 115) In
dit stuk beschrijft Elizabeth haar moeder als een workaholic. Ze heeft geen tijd om
haar haar te wassen door haar werk en ze heeft op de eettafel allemaal dossiers en
papieren van werk liggen. Dit bewijst dat ze werkt vaak thuis verder werkt. In het
citaat zegt ze ook dat Anne het niet erg vindt om zo veel te werken. Deze dingen
laten zien dat ze een workaholic is.
Een andere karaktertrek van Anne is dat ze heel erg veel van eten houdt en dus
ook vaak en veel eet.
