Iris Azoulay
H4e
De helaasheid van de jeugd van Dimitri Verhulst
Als je terugdenkt aan vroeger denk je wel eens: “jammer dat het zo is gegaan”.
Dat is de kern van dit boek. Het boek ‘De helaasheid der dingen’ van Dimitri
Verhulst is een verhaal dat gaat over armoede, alcoholisme, schaamte,
jeugdherinneringen en een slechte relatie tussen vader en zoon. Toch is het
geen chagrijnig of somber boek, want juist door de manier van vertellen van de
schrijver blijft het luchtig en vrolijk. Ik vond het in eerste instantie niet een heel
leuk boek, maar later werd het interessanter. Ik vind het mooi dat de schrijver
een verhaal over zijn ellendige verleden vertelt met grappig anekdotes over zijn
ooms en dat hij op deze manier zijn verhaal deelt met zijn lezers.
Samenvatting
In het autobiografische verhaal keert Dimitri Verhulst terug naar zijn
geboortedorp in Vlaanderen. Hij woont samen met zijn oma, zijn vader en
ooms in het dorp Reetveerdegem waar nooit iets te beleven valt. De relatie
met zijn vader is moeizaam, deze werkt af en toe, maar zit meestal in de kroeg.
Tussen zijn dronken vader en ooms groeit Dimitri op in een klein vervallen huis,
met schulden die ze moeten afbetalen en een onzekere toekomst. Het verhaal
gaat over een jongen die het lukt om uit die lastige omgeving te komen. Aan
het einde van het boek heeft hij zelf een zoon van vijf jaar, van een vorige
relatie. In de kroeg bij zijn ooms blikt hij met schaamte terug op zijn jeugd.
Argumenten
Ten eerste vind ik het een indrukwekkend verhaal omdat ik mij de moeilijke
jeugd die hij heeft gehad niet had kunnen voorstellen totdat ik dit boek las. De
grootte van het probleem van zijn alcoholistische familie en de manier waarop
hij er mee omgaat en er over vertelt heeft op mij indruk gemaakt. Het boek
behandelt heftige thema’s en ik vind het heel goed dat hij er over durft te
vertellen op een luchtige manier.
Desondanks vind ik de manier van vertellen in de film erg vervelend, omdat het
steeds tussen heden en verleden verandert. Het verhaal is daardoor moeilijker
te begrijpen. Ik had het fijner gevonden als het verhaal in chronologische
volgorde was verteld.
H4e
De helaasheid van de jeugd van Dimitri Verhulst
Als je terugdenkt aan vroeger denk je wel eens: “jammer dat het zo is gegaan”.
Dat is de kern van dit boek. Het boek ‘De helaasheid der dingen’ van Dimitri
Verhulst is een verhaal dat gaat over armoede, alcoholisme, schaamte,
jeugdherinneringen en een slechte relatie tussen vader en zoon. Toch is het
geen chagrijnig of somber boek, want juist door de manier van vertellen van de
schrijver blijft het luchtig en vrolijk. Ik vond het in eerste instantie niet een heel
leuk boek, maar later werd het interessanter. Ik vind het mooi dat de schrijver
een verhaal over zijn ellendige verleden vertelt met grappig anekdotes over zijn
ooms en dat hij op deze manier zijn verhaal deelt met zijn lezers.
Samenvatting
In het autobiografische verhaal keert Dimitri Verhulst terug naar zijn
geboortedorp in Vlaanderen. Hij woont samen met zijn oma, zijn vader en
ooms in het dorp Reetveerdegem waar nooit iets te beleven valt. De relatie
met zijn vader is moeizaam, deze werkt af en toe, maar zit meestal in de kroeg.
Tussen zijn dronken vader en ooms groeit Dimitri op in een klein vervallen huis,
met schulden die ze moeten afbetalen en een onzekere toekomst. Het verhaal
gaat over een jongen die het lukt om uit die lastige omgeving te komen. Aan
het einde van het boek heeft hij zelf een zoon van vijf jaar, van een vorige
relatie. In de kroeg bij zijn ooms blikt hij met schaamte terug op zijn jeugd.
Argumenten
Ten eerste vind ik het een indrukwekkend verhaal omdat ik mij de moeilijke
jeugd die hij heeft gehad niet had kunnen voorstellen totdat ik dit boek las. De
grootte van het probleem van zijn alcoholistische familie en de manier waarop
hij er mee omgaat en er over vertelt heeft op mij indruk gemaakt. Het boek
behandelt heftige thema’s en ik vind het heel goed dat hij er over durft te
vertellen op een luchtige manier.
Desondanks vind ik de manier van vertellen in de film erg vervelend, omdat het
steeds tussen heden en verleden verandert. Het verhaal is daardoor moeilijker
te begrijpen. Ik had het fijner gevonden als het verhaal in chronologische
volgorde was verteld.
