MULTIMODALE COMMUNICATIE
Hoorcollege 1
Nadruk op methoden: hoe bestudeer je nou communicatie? (-> wat voor soort
gereedschappen?)
Wat is wetenschap? Observaties -> vraag (hoe zit dat?) -> hypothese -> voorspelling ->
testen, experimenteren -> resultaten
Je stelt niet zomaar vragen, eerst: wat weet je al? -> context
Methoden:
- Hoe onderzoeken we?
- Wat zijn de gangbare academische regels/normen
- Wat mag je wel/niet concluderen?
Correlatie = geen causale relatie (100% v/d mensen die ademen gaat dood)
Causatie = het een veroorzaakt het ander (100% v/d mensen die niet ademen gaat dood)
Navolgbaarheid: oningewijde academische lezer zou jouw onderzoek na
moeten kunnen doen (sleutelwoord)
Keuze voor methoden is vraaggestuurd: eerst je vraag, daarna juiste
gereedschap erbij kiezen
(tentamen: toetst kennis en vocabulaire)
Communicatieve situaties bestuderen:
- In kaart brengen van het proces van betekenisconstructie
- Bewustzijn dat communicatoren hier actief aan bijdragen (bijv. mobiele apparaten)
- Rekening houden met sturende factoren die een rol spelen hierin
Communicatie is geen lineair proces van zenden en ontvangen.
Model van de communicator:
- Je neemt audiovisuele aanwijzingen waar d.m.v. zintuigen
- Actieve deelname aan een betekenisvolle uitwerking
- Vormen van hypotheses en conclusies m.b.t. betekenis
- Je gebruikt hierbij voorkennis (-> mentale schema’s)
Priming = je gaat bepaalde antwoorden op vragen voor mogelijk houden door antwoorden
op de vorige vragen die je hebt gehad
, Mentale schema’s en modi:
- Voorkennis is voor ieder individu sociaal, cultureel en persoonlijk bepaald
- Betekenis staat niet vast maar kent wel dominante vormen (zwart pak eerder serieus
dan frivool) -> beperkte bandbreedte van betekenissen
- Communicatieve situatie geeft aanwijzingen op een multimodale wijze
Een communicatieve situatie bestaat altijd uit meerdere audiovisuele aanwijzingen. Toch
heeft men er vaak mono-disciplinaire aandacht voor (wat zegt het beeld? Wat zegt de tekst?
-> focus op 1 ding)
Noodzaak om de ‘foundations’ van multimodale communicatie te begrijpen vanwege
eigenschappen van het hedendaagse medialandschap
Modi=
NIET: makkelijk te ontleden betekenis producerende onderdelen die ‘samen iets doen’ ->
losse onderdelen kun je niet precies identificeren, elke definitie is al multimodaal
WEL: communicatieve situaties moet je als samengestelde en intergerelateerde ‘ensembles’
bestuderen, waarbij je open staat voor hoe het bestudeerbare fenomeen zelf aanwijzingen
geeft over de eigenschappen die betekenis geven. (BOEK HFS 3)
Methoden:
- Hoe herkennen we modi?
o Belangrijk om de ‘problem space of multimodality’ te definiëren
o Het boek identificeert twee ‘materialities/traces’ (sound & vision), die zijn
noodzakelijk om überhaupt over multimodality te kunnen spreken.
o Geluid en beeld zijn onderdeel van taal en ‘society, culture and media’
Geluid: lijkt fysiek gezien eenvoudig ‘monomodular’ te begrijpen, maar
hoe het wordt geïnterpreteerd is ingewikkelder: vaak cultureel bepaald.
Muziek is geschikt voor combinatie met andere modaliteiten
Visualiteit:
Kenmerken van beeldverwerking:
- Snel associaties maken (vb. shot reverse shot in films)
- Compositionaliteit: delen van wat we zien (vormen, kleuren)
kunnen we samenvoegen tot het geheel wat we zien
- Gelijkenis: als iets erop lijkt kunnen we het snel herkennen
- Proposities: met taal kunnen we makkelijk zeggen dat iets zo is,
met afbeeldingen minder
- Ervaring: beelden roepen emoties op
Taal: kenmerken (bepalen grotendeels bandbreedte voor betekenisgeving)
- Conventies = ‘afspraak’ hoe je iets moet interpreteren
- Compositie/substitutie = tekens kun je combineren/vervangen
- Dubbele articulatie = letters op zichzelf betekenen niks, pas in combinaties met iets
anders ontstaat er betekenis (tweede laag -> dubbel)
Hoorcollege 1
Nadruk op methoden: hoe bestudeer je nou communicatie? (-> wat voor soort
gereedschappen?)
Wat is wetenschap? Observaties -> vraag (hoe zit dat?) -> hypothese -> voorspelling ->
testen, experimenteren -> resultaten
Je stelt niet zomaar vragen, eerst: wat weet je al? -> context
Methoden:
- Hoe onderzoeken we?
- Wat zijn de gangbare academische regels/normen
- Wat mag je wel/niet concluderen?
Correlatie = geen causale relatie (100% v/d mensen die ademen gaat dood)
Causatie = het een veroorzaakt het ander (100% v/d mensen die niet ademen gaat dood)
Navolgbaarheid: oningewijde academische lezer zou jouw onderzoek na
moeten kunnen doen (sleutelwoord)
Keuze voor methoden is vraaggestuurd: eerst je vraag, daarna juiste
gereedschap erbij kiezen
(tentamen: toetst kennis en vocabulaire)
Communicatieve situaties bestuderen:
- In kaart brengen van het proces van betekenisconstructie
- Bewustzijn dat communicatoren hier actief aan bijdragen (bijv. mobiele apparaten)
- Rekening houden met sturende factoren die een rol spelen hierin
Communicatie is geen lineair proces van zenden en ontvangen.
Model van de communicator:
- Je neemt audiovisuele aanwijzingen waar d.m.v. zintuigen
- Actieve deelname aan een betekenisvolle uitwerking
- Vormen van hypotheses en conclusies m.b.t. betekenis
- Je gebruikt hierbij voorkennis (-> mentale schema’s)
Priming = je gaat bepaalde antwoorden op vragen voor mogelijk houden door antwoorden
op de vorige vragen die je hebt gehad
, Mentale schema’s en modi:
- Voorkennis is voor ieder individu sociaal, cultureel en persoonlijk bepaald
- Betekenis staat niet vast maar kent wel dominante vormen (zwart pak eerder serieus
dan frivool) -> beperkte bandbreedte van betekenissen
- Communicatieve situatie geeft aanwijzingen op een multimodale wijze
Een communicatieve situatie bestaat altijd uit meerdere audiovisuele aanwijzingen. Toch
heeft men er vaak mono-disciplinaire aandacht voor (wat zegt het beeld? Wat zegt de tekst?
-> focus op 1 ding)
Noodzaak om de ‘foundations’ van multimodale communicatie te begrijpen vanwege
eigenschappen van het hedendaagse medialandschap
Modi=
NIET: makkelijk te ontleden betekenis producerende onderdelen die ‘samen iets doen’ ->
losse onderdelen kun je niet precies identificeren, elke definitie is al multimodaal
WEL: communicatieve situaties moet je als samengestelde en intergerelateerde ‘ensembles’
bestuderen, waarbij je open staat voor hoe het bestudeerbare fenomeen zelf aanwijzingen
geeft over de eigenschappen die betekenis geven. (BOEK HFS 3)
Methoden:
- Hoe herkennen we modi?
o Belangrijk om de ‘problem space of multimodality’ te definiëren
o Het boek identificeert twee ‘materialities/traces’ (sound & vision), die zijn
noodzakelijk om überhaupt over multimodality te kunnen spreken.
o Geluid en beeld zijn onderdeel van taal en ‘society, culture and media’
Geluid: lijkt fysiek gezien eenvoudig ‘monomodular’ te begrijpen, maar
hoe het wordt geïnterpreteerd is ingewikkelder: vaak cultureel bepaald.
Muziek is geschikt voor combinatie met andere modaliteiten
Visualiteit:
Kenmerken van beeldverwerking:
- Snel associaties maken (vb. shot reverse shot in films)
- Compositionaliteit: delen van wat we zien (vormen, kleuren)
kunnen we samenvoegen tot het geheel wat we zien
- Gelijkenis: als iets erop lijkt kunnen we het snel herkennen
- Proposities: met taal kunnen we makkelijk zeggen dat iets zo is,
met afbeeldingen minder
- Ervaring: beelden roepen emoties op
Taal: kenmerken (bepalen grotendeels bandbreedte voor betekenisgeving)
- Conventies = ‘afspraak’ hoe je iets moet interpreteren
- Compositie/substitutie = tekens kun je combineren/vervangen
- Dubbele articulatie = letters op zichzelf betekenen niks, pas in combinaties met iets
anders ontstaat er betekenis (tweede laag -> dubbel)
