Afgeleide zwijgplicht (8.3)
De plicht van anderen dan de directe hulpverlener tot zwijgen over wat men ziet of
hoort omtrent hulpverlening.
Argumentum ad hominem (3.4.1)
Persoonlijke aanvallen bij het argumenteren. Men richt zich niet op de inhoud, maar
op de persoon.
autonomie (5.3.1)
Zelfbepaling. De mogelijkheid om naar eigen wens het leven in te richten.
autonoom geweten (1.2.4)
Een geweten dat bij het stellen van normen voor zichzelf uitgaat van zelfbepaling en
zelfbeschikking.
bemoeizorg (6.4)
Het ongevraagd hulpverlenen om grotere nood te voorkomen.
bemoeizorg (4.4.2)
Het ongevraagd hulpverlenen.
Beroepscode (4.6)
Een systematisch geheel van waarden en normen, regels en voorschriften met
betrekking tot(de uitoefening van) een beroep.
Beroepsethiek (4.4)
De systematische reflectie op de waarden en normen die geacht worden te behoren
bij deuitoefening van een bepaald beroep.
beroepsgeheim (8.3)
Het geheimhouden van zaken waartoe men verplicht is uit hoofde van zijn beroep of
waartoe men het recht heeft.
,Beroepshouding (4.5.1)
De uitdrukking van de wijze waarop de beroepsbeoefenaar persoonlijk betrokken is
bij de situatie. In de beroepshouding worden ge?ntegreerd de kennis en
vaardigheden van het beroep, de verbondenheid met de grondwaarden van het
beroep en een persoonlijk gekleurde betrokkenheid bij de situatie.
Beroepsprofiel (4.3.2)
Een samenhangende beschrijving van de vereisten voor een bepaald beroep.
Bestaansethiek (4.4.1)
Het geheel van keuzes voor bepaalde waarden die men voor het eigen bestaan van
belang acht. De bestaansethiek is een bron voor normatieve professionaliteit.
Collegialiteit (10.2.1)
Collegialiteit is de vanzelfsprekende solidariteit onder beroepsgenoten.
communicatief geweten (1.2.4)
Een geweten dat gevormd wordt door communicatie over de eigen normen en
waarden.
communicatieve houding (1.3.3)
De attitude waarin men bereidheid toont om zelf ter discussie te staan en vanwaaruit
men ernaar streeft om door communicatie van goede redenen de ander te
overtuigen.
consistent (3.2.3)
Consistente argumenten zijn argumenten die aan zichzelf gelijk blijven in
verschillende situaties en niet leiden tot innerlijke tegenspraak.
conventioneel (6.3.1)
Berustend op gewoonte of overeenkomst.
correctio fraterna (10.2.3)
, Het aanspreken van een beroepsgenoot op iets dat hij niet goed doet als
professionele hulpverlener.
cultuur (9.2, 1.2.1 en 9.5)
Een samenhangend geheel van betekenissen dat de mens orienteert op de
werkelijkheid waarin hij leeft, hem inzicht geeft in de dingen waar het in het leven om
gaat en welke normen en waarden zijn leven richting dienen te geven.
descriptieve ethiek (2.2)
Descriptieve of beschrijvende ethiek houdt zich bezig met het onderzoeken en zo
objectief mogelijk beschrijven van feitelijk aanwezige waarden en normen.
deskundologisch regiem (10.2.2)
Het overheersen van degenen, die op een bepaald terrein deskundig zijn, over het
hele terrein.
Deugdethiek (2.3.1)
In de deugdethiek staat niet de handeling zelf centraal, maar de intentie, de houding
waaruit die handeling voortkomt. Die intentie maakt de handeling tot moreel
verantwoord of onverantwoord. De houding of intentie verwijst naar kwaliteiten.
ethiek (2.1)
Ethiek is de systematische reflectie op moraal.
ethische commissie (10.2)
Commissie in een organisatie die de morele vragen van de organisatie behandelt.
Deze kunnen betrekking hebben op de 'producten', op het intern functioneren van de
organisatie en op de maatschappelijke verantwoordelijkheid van de organisatie.
generalisatie (3.4.1)
Veralgemening. Een aantal gevallen of situaties onder ??n koepel brengen.
Gevolgenethiek (2.3.3)
De plicht van anderen dan de directe hulpverlener tot zwijgen over wat men ziet of
hoort omtrent hulpverlening.
Argumentum ad hominem (3.4.1)
Persoonlijke aanvallen bij het argumenteren. Men richt zich niet op de inhoud, maar
op de persoon.
autonomie (5.3.1)
Zelfbepaling. De mogelijkheid om naar eigen wens het leven in te richten.
autonoom geweten (1.2.4)
Een geweten dat bij het stellen van normen voor zichzelf uitgaat van zelfbepaling en
zelfbeschikking.
bemoeizorg (6.4)
Het ongevraagd hulpverlenen om grotere nood te voorkomen.
bemoeizorg (4.4.2)
Het ongevraagd hulpverlenen.
Beroepscode (4.6)
Een systematisch geheel van waarden en normen, regels en voorschriften met
betrekking tot(de uitoefening van) een beroep.
Beroepsethiek (4.4)
De systematische reflectie op de waarden en normen die geacht worden te behoren
bij deuitoefening van een bepaald beroep.
beroepsgeheim (8.3)
Het geheimhouden van zaken waartoe men verplicht is uit hoofde van zijn beroep of
waartoe men het recht heeft.
,Beroepshouding (4.5.1)
De uitdrukking van de wijze waarop de beroepsbeoefenaar persoonlijk betrokken is
bij de situatie. In de beroepshouding worden ge?ntegreerd de kennis en
vaardigheden van het beroep, de verbondenheid met de grondwaarden van het
beroep en een persoonlijk gekleurde betrokkenheid bij de situatie.
Beroepsprofiel (4.3.2)
Een samenhangende beschrijving van de vereisten voor een bepaald beroep.
Bestaansethiek (4.4.1)
Het geheel van keuzes voor bepaalde waarden die men voor het eigen bestaan van
belang acht. De bestaansethiek is een bron voor normatieve professionaliteit.
Collegialiteit (10.2.1)
Collegialiteit is de vanzelfsprekende solidariteit onder beroepsgenoten.
communicatief geweten (1.2.4)
Een geweten dat gevormd wordt door communicatie over de eigen normen en
waarden.
communicatieve houding (1.3.3)
De attitude waarin men bereidheid toont om zelf ter discussie te staan en vanwaaruit
men ernaar streeft om door communicatie van goede redenen de ander te
overtuigen.
consistent (3.2.3)
Consistente argumenten zijn argumenten die aan zichzelf gelijk blijven in
verschillende situaties en niet leiden tot innerlijke tegenspraak.
conventioneel (6.3.1)
Berustend op gewoonte of overeenkomst.
correctio fraterna (10.2.3)
, Het aanspreken van een beroepsgenoot op iets dat hij niet goed doet als
professionele hulpverlener.
cultuur (9.2, 1.2.1 en 9.5)
Een samenhangend geheel van betekenissen dat de mens orienteert op de
werkelijkheid waarin hij leeft, hem inzicht geeft in de dingen waar het in het leven om
gaat en welke normen en waarden zijn leven richting dienen te geven.
descriptieve ethiek (2.2)
Descriptieve of beschrijvende ethiek houdt zich bezig met het onderzoeken en zo
objectief mogelijk beschrijven van feitelijk aanwezige waarden en normen.
deskundologisch regiem (10.2.2)
Het overheersen van degenen, die op een bepaald terrein deskundig zijn, over het
hele terrein.
Deugdethiek (2.3.1)
In de deugdethiek staat niet de handeling zelf centraal, maar de intentie, de houding
waaruit die handeling voortkomt. Die intentie maakt de handeling tot moreel
verantwoord of onverantwoord. De houding of intentie verwijst naar kwaliteiten.
ethiek (2.1)
Ethiek is de systematische reflectie op moraal.
ethische commissie (10.2)
Commissie in een organisatie die de morele vragen van de organisatie behandelt.
Deze kunnen betrekking hebben op de 'producten', op het intern functioneren van de
organisatie en op de maatschappelijke verantwoordelijkheid van de organisatie.
generalisatie (3.4.1)
Veralgemening. Een aantal gevallen of situaties onder ??n koepel brengen.
Gevolgenethiek (2.3.3)
