Hoofdstuk 10 Homeostase
§1 Het interne milieu
Een norm is een waarde die het lichaam probeert te handhaven. Een
regelkring voorkomt afwijkingen rondom deze norm. Een regelkring
bestaat uit:
- Een receptor: nemen afwijkingen waar
- Een effector: corrigeren afwijkingen
Als een afwijkende norm door de receptor wordt waargenomen, stuurt het
regelcentrum impulsen naar effectoren. Effectoren corrigeren de afwijking.
Als er sprake is van terugkoppeling, wordt er een proces veroorzaakt
door een afwijkende norm. Bij een negatieve terugkoppeling zal dit
proces de afwijking van de norm tegengaan.
Het lichaam heeft een kerntemperatuur rondom de vitale organen. Deze
temperatuur varieert nauwelijks. De schiltemperatuur is de temperatuur
in de rest van het lichaam. Deze temperatuur ligt lager dan de
kerntemperatuur en kan ook variëren.
Koude temperatuur
1. De schiltemperatuur daalt door een koude omgeving
2. Het lichaam raakt onderkoeld: enzymen werken trager, waardoor vitale
lichaamsfuncties verstoord raken
3. Temperatuurzintuigen (receptoren) registeren de afkoeling en geven dit
door aan het regelcentrum
4. Het regelcentrum activeert effectoren: de kringspieren in slagaders
naar de huid vernauwen, zodat minder bloed naar de huid stroomt.
5. Zo wordt warmteverlies afgeremd en het warme bloed zoveel mogelijk
in het de kern gehouden
Koorts
1. Het lichaam vertoont verschijnselen van een koude
omgevingstemperatuur, maar de kerntemperatuur is stabiel.
2. De hypothalamus verhoogt de norm, waardoor de temperatuur hoog
oploopt
3. Na een tijdje daalt de norm van de kerntemperatuur, maar de
kerntemperatuur zelf is nog steeds verhoogd.
4. Receptoren registreren de verhoogde temperatuur en sturen dit naar
het regelcentrum die zorgt voor een afkoeling
5. Slagaders naar de huid staan verder open. Hierdoor gaat het lichaam
zweten en krijgt de huid een rode kleur.
6. De lichaamstemperatuur daalt weer naar de norm.
Koorts is een reactie van het lichaam op een infectie. De hoge
temperatuur stimuleert de productie en afgifte van afweerstoffen. Het
lichaam kan zo de infectie sneller en beter bestrijden. Verhoging van de
norm vindt plaats onder invloed van een cytokine (witte bloedcel)
, Het interne milieu is de samenstelling van bloed en weefselvloeistof.
Deze mag niet te veel variëren. Het regelcentrum voor het stabiel houden
van het interne milieu ligt in de hypothalamus.
Homeostase is het vermogen om het interne milieu constant te houden.
Hiervoor zet het lichaam een groot aantal regelkringen in.
Bij homeostase gaat het om het stabiel houden van een waarde rondom
de norm. Er is een boven- en ondergrens waartussen deze norm zich moet
bevinden. Als een waarde hier niet binnen valt, wordt dit door receptoren
waargenomen en komt het regelcentrum in actie
§2 Gaswisseling
Ademfrequentie is het aantal ademhalingen per minuut
Ademvolume is de hoeveelheid lucht, die je bij één ademhaling in- en
uitademt
Vitale capaciteit is het maximale ademvolume. De vitale capaciteit
bepaalt hoeveel zuurstof longen kunnen leveren aan het bloed.
Er is een constante aanvoer van zuurstof en afvoer van CO2 Via diffusie
gaat zuurstof uit de longlucht naar het bloed in de haarvaten. CO2 gaat
vanuit het bloed van de haarvaten naar de lucht in de longblaasjes.
§1 Het interne milieu
Een norm is een waarde die het lichaam probeert te handhaven. Een
regelkring voorkomt afwijkingen rondom deze norm. Een regelkring
bestaat uit:
- Een receptor: nemen afwijkingen waar
- Een effector: corrigeren afwijkingen
Als een afwijkende norm door de receptor wordt waargenomen, stuurt het
regelcentrum impulsen naar effectoren. Effectoren corrigeren de afwijking.
Als er sprake is van terugkoppeling, wordt er een proces veroorzaakt
door een afwijkende norm. Bij een negatieve terugkoppeling zal dit
proces de afwijking van de norm tegengaan.
Het lichaam heeft een kerntemperatuur rondom de vitale organen. Deze
temperatuur varieert nauwelijks. De schiltemperatuur is de temperatuur
in de rest van het lichaam. Deze temperatuur ligt lager dan de
kerntemperatuur en kan ook variëren.
Koude temperatuur
1. De schiltemperatuur daalt door een koude omgeving
2. Het lichaam raakt onderkoeld: enzymen werken trager, waardoor vitale
lichaamsfuncties verstoord raken
3. Temperatuurzintuigen (receptoren) registeren de afkoeling en geven dit
door aan het regelcentrum
4. Het regelcentrum activeert effectoren: de kringspieren in slagaders
naar de huid vernauwen, zodat minder bloed naar de huid stroomt.
5. Zo wordt warmteverlies afgeremd en het warme bloed zoveel mogelijk
in het de kern gehouden
Koorts
1. Het lichaam vertoont verschijnselen van een koude
omgevingstemperatuur, maar de kerntemperatuur is stabiel.
2. De hypothalamus verhoogt de norm, waardoor de temperatuur hoog
oploopt
3. Na een tijdje daalt de norm van de kerntemperatuur, maar de
kerntemperatuur zelf is nog steeds verhoogd.
4. Receptoren registreren de verhoogde temperatuur en sturen dit naar
het regelcentrum die zorgt voor een afkoeling
5. Slagaders naar de huid staan verder open. Hierdoor gaat het lichaam
zweten en krijgt de huid een rode kleur.
6. De lichaamstemperatuur daalt weer naar de norm.
Koorts is een reactie van het lichaam op een infectie. De hoge
temperatuur stimuleert de productie en afgifte van afweerstoffen. Het
lichaam kan zo de infectie sneller en beter bestrijden. Verhoging van de
norm vindt plaats onder invloed van een cytokine (witte bloedcel)
, Het interne milieu is de samenstelling van bloed en weefselvloeistof.
Deze mag niet te veel variëren. Het regelcentrum voor het stabiel houden
van het interne milieu ligt in de hypothalamus.
Homeostase is het vermogen om het interne milieu constant te houden.
Hiervoor zet het lichaam een groot aantal regelkringen in.
Bij homeostase gaat het om het stabiel houden van een waarde rondom
de norm. Er is een boven- en ondergrens waartussen deze norm zich moet
bevinden. Als een waarde hier niet binnen valt, wordt dit door receptoren
waargenomen en komt het regelcentrum in actie
§2 Gaswisseling
Ademfrequentie is het aantal ademhalingen per minuut
Ademvolume is de hoeveelheid lucht, die je bij één ademhaling in- en
uitademt
Vitale capaciteit is het maximale ademvolume. De vitale capaciteit
bepaalt hoeveel zuurstof longen kunnen leveren aan het bloed.
Er is een constante aanvoer van zuurstof en afvoer van CO2 Via diffusie
gaat zuurstof uit de longlucht naar het bloed in de haarvaten. CO2 gaat
vanuit het bloed van de haarvaten naar de lucht in de longblaasjes.
