Professioneel Hulpverlenen
Hoofdstuk 1: Professioneel hulpverlenen
1.1. Alledaagse hulpverlening
Sociale steun, vier vormen:
- Emotionele steun: geeft mensen het gevoel te worden begrepen en er niet alleen voor staan.
- Informationele steun: advies of informatie.
- Instrumentele steun: voorkomt en verhelpt veel praktische problemen.
- Waarderende steun: bevestiging halen uit contact met anderen.
Sociale steun kan openlijk (gever en ontvanger bewust van steun) en onzichtbaar (ontvanger niet
bewust van steun) .
Het idee, dat er mensen zijn op wie men kan terugvallen en die kunnen helpen als nodig is, doet
mensen zelf beter presteren, ook al maken ze helemaal geen gebruik van die hulp.
Alledaagse hulpverlening belangrijk voor geluk en gezondheid mensen, omdat het stress
tegengaat.
Sociaal netwerk: geheel van mensen met wie rechtstreeks min of meer duurzame banden worden
onderhouden voor de vervulling van dagelijkse behoeften (steun, ontspanning, gevoel ergens bij
te horen). De mate van behoefte aan groot sociaal netwerk verschilt.
- Steungroep: kleine cirkel van intimi, steun bij emotionele problemen.
- Sympathiegroep: goed opschieten
- Overige duurzame contacten: oppervlakkig
Empowerment: hulpverlening moet mensen helpen regie over eigen leven weer in hand te krijgen
(vergroten sociale netwerk voor zelfvoorzienend).
Wet op Maatschappelijke Ondersteuning (WMO): ondersteuning burger praktisch en
psychosociaal, in natura of pgb.
1.2. De professionele hulpverlening
De structuur van de hulpverlening
Vier fasen van hulpverlening: oriëntatie, assessment, planning, uitvoering.
Hulpverlening is beroepsmatig en gestructureerd (kwaliteit waarborgen) en dynamisch proces.
De sociale kaart van de hulpverlening
De sociale kaart betreft een overzicht van instellingen en organisaties op een bepaald terrein. Een
sociale kaart geeft aan voor welke soort cliënten een instelling bedoeld is en beschrijft wat ze voor
mensen kan betekenen. Gemaakt per regio door GGZ of gemeente.
Belangrijke samenwerkingspartners, bepalen van doorverwijzingen, hulpverleningsgeschiedenis
te begrijpen.
Organisatie geestelijke gezondheidszorg en welzijnswerk:
- Eerste lijn vs tweede lijn
- Ambulante vs residentiele hulp
- Vrijwillige zorg vs gedwongen zorg
Bemoeizorg: vorm van hulpverlening, die cliënten zelf niet (willen) opzoeken. Hulpverlener gaat op
eigen initiatief naar mensen om te stimuleren professionele hulp te zoeken.
Cliënten- en familieorganisaties: informationele of emotionele steun, lotgenotencontact.
Verschillende disciplines in de hulpverlening
Elke hulpverlener heeft eigen manier van werken en vanuit eigen referentiekader (geheel van
normen, waarden, opvattingen en vanzelfsprekendheden op grond van waarneming, handelen en
beoordelen).
Beroepsverenigingen met beroepscode: kwaliteit bewaken.
1.1. De professionele hulpverlener
Mogelijke rollen van de professionele hulpverlener
Rol: verzameling activiteiten, die in kader van verschillende functies kan worden
uitgevoerd.
- Helper: direct en inhoudelijk bezig met aanpak probleem van cliënt.
- Diagnosticus
- Coach: cliënt stimuleren tot zelfredzaamheid, innerlijke kracht. Faciliterend: helpt cliënt
zichzelf te helpen.
- Regisseur: multiproblematiek (langdurig twee of meer samenhangende en elkaar
mogelijk versterkende problemen en betrokkenen niet in staat tot ontwikkelen en voeren
regie t.a.v. beheersing/oplossing problemen).
- Beleidsevaluator: contact met beleidsmakers en hulpverlenende instanties.
Persoonlijke kwaliteiten van de hulpverlener
- Communicatieve vaardigheden: verbaal en non verbaal.
Actief luisteren, parafraseren (herhalen feitelijke boodschap), reflecteren (samenvatten
Hoofdstuk 1: Professioneel hulpverlenen
1.1. Alledaagse hulpverlening
Sociale steun, vier vormen:
- Emotionele steun: geeft mensen het gevoel te worden begrepen en er niet alleen voor staan.
- Informationele steun: advies of informatie.
- Instrumentele steun: voorkomt en verhelpt veel praktische problemen.
- Waarderende steun: bevestiging halen uit contact met anderen.
Sociale steun kan openlijk (gever en ontvanger bewust van steun) en onzichtbaar (ontvanger niet
bewust van steun) .
Het idee, dat er mensen zijn op wie men kan terugvallen en die kunnen helpen als nodig is, doet
mensen zelf beter presteren, ook al maken ze helemaal geen gebruik van die hulp.
Alledaagse hulpverlening belangrijk voor geluk en gezondheid mensen, omdat het stress
tegengaat.
Sociaal netwerk: geheel van mensen met wie rechtstreeks min of meer duurzame banden worden
onderhouden voor de vervulling van dagelijkse behoeften (steun, ontspanning, gevoel ergens bij
te horen). De mate van behoefte aan groot sociaal netwerk verschilt.
- Steungroep: kleine cirkel van intimi, steun bij emotionele problemen.
- Sympathiegroep: goed opschieten
- Overige duurzame contacten: oppervlakkig
Empowerment: hulpverlening moet mensen helpen regie over eigen leven weer in hand te krijgen
(vergroten sociale netwerk voor zelfvoorzienend).
Wet op Maatschappelijke Ondersteuning (WMO): ondersteuning burger praktisch en
psychosociaal, in natura of pgb.
1.2. De professionele hulpverlening
De structuur van de hulpverlening
Vier fasen van hulpverlening: oriëntatie, assessment, planning, uitvoering.
Hulpverlening is beroepsmatig en gestructureerd (kwaliteit waarborgen) en dynamisch proces.
De sociale kaart van de hulpverlening
De sociale kaart betreft een overzicht van instellingen en organisaties op een bepaald terrein. Een
sociale kaart geeft aan voor welke soort cliënten een instelling bedoeld is en beschrijft wat ze voor
mensen kan betekenen. Gemaakt per regio door GGZ of gemeente.
Belangrijke samenwerkingspartners, bepalen van doorverwijzingen, hulpverleningsgeschiedenis
te begrijpen.
Organisatie geestelijke gezondheidszorg en welzijnswerk:
- Eerste lijn vs tweede lijn
- Ambulante vs residentiele hulp
- Vrijwillige zorg vs gedwongen zorg
Bemoeizorg: vorm van hulpverlening, die cliënten zelf niet (willen) opzoeken. Hulpverlener gaat op
eigen initiatief naar mensen om te stimuleren professionele hulp te zoeken.
Cliënten- en familieorganisaties: informationele of emotionele steun, lotgenotencontact.
Verschillende disciplines in de hulpverlening
Elke hulpverlener heeft eigen manier van werken en vanuit eigen referentiekader (geheel van
normen, waarden, opvattingen en vanzelfsprekendheden op grond van waarneming, handelen en
beoordelen).
Beroepsverenigingen met beroepscode: kwaliteit bewaken.
1.1. De professionele hulpverlener
Mogelijke rollen van de professionele hulpverlener
Rol: verzameling activiteiten, die in kader van verschillende functies kan worden
uitgevoerd.
- Helper: direct en inhoudelijk bezig met aanpak probleem van cliënt.
- Diagnosticus
- Coach: cliënt stimuleren tot zelfredzaamheid, innerlijke kracht. Faciliterend: helpt cliënt
zichzelf te helpen.
- Regisseur: multiproblematiek (langdurig twee of meer samenhangende en elkaar
mogelijk versterkende problemen en betrokkenen niet in staat tot ontwikkelen en voeren
regie t.a.v. beheersing/oplossing problemen).
- Beleidsevaluator: contact met beleidsmakers en hulpverlenende instanties.
Persoonlijke kwaliteiten van de hulpverlener
- Communicatieve vaardigheden: verbaal en non verbaal.
Actief luisteren, parafraseren (herhalen feitelijke boodschap), reflecteren (samenvatten
