Philosophy of Mind, Brain and Behaviour – Verkorte Samenvatting
Literatuur & college 1
Mind: koepelterm voor mentale processen (bv. denken, verlangen, waarnemen, emoties).
- Intentioneel gaat over iets (gedachtes, angsten, etc.).
- Fenomenaal subjectieve ervaring.
Mind-body probleem: kunnen we de geest verklaren als natuurlijk fenomeen zonder
verwijzing naar zielen of andere non-natuurlijke fenomenen? Zo ja; hoe?
Substantie dualisme (Descartes): theorie van materiaal lichaam en niet-fysieke ziel.
- Substantie: ‘iets dat onafhankelijk bestaat’ (maar wel gezien als interacterend).
- Descartes vond dat alleen materiële dingen een ‘verlenging’ hebben.
o Hij noemde de ziel ‘denken’.
o Hij accepteert dualisme vanwege aanname dat materiële objecten niet
kunnen denken
- Hij zei dat het enige waar je niet over kan twijfelen, het feit is dat iemand twijfelt.
o ‘I think (I doubt) before I exist’ (cogito ergo sum / cogito argument).
Property dualisme: geest geproduceerd door brein, maar sommige eigenschappen (de
fenomenale) zijn non-fysiek (recenter geloofd).
Problemen bij substantiedualisme:
- Hoe onderzoek je een geest als het immaterieel is? Introspectie is subjectief.
o Reactie Watson herdefinieerde psychologie als gedragswetenschap.
- Interactieprobleem (Elisabeth van Bohemen): hoe kunnen lichaam en geest
interacteren als ze zo radicaal anders zijn?
o Descartes zei dat interactie plaatsvindt in pijnappelklier.
o Elisabeth vroeg wat daar gebeurt (Descartes kwam met plaatjes van
krachtstromen tussen ziel en lichaam; toegegeven hypothetisch).
o Descartes zei dat hij wist dat het er was, maar niet hoe (zoals magnetisme
vroeger).
- Causal closure of the physical realm: dat elke gebeurtenis in het fysieke rijk een
fysieke oorzaak heeft.
o Pijnappelklier is ook fysiek, waardoor ziel niks zou doen.
Cartesiaans: geloven in immateriële ziel (deze ‘ik’ zou alleen indirect verbonden zijn met
buitenwereld, d.m.v. zintuiginput en gedragsoutput).
- Je kunt ook Cartesiaans zijn als je gelooft in het idee van de zintuigen, maar niet de
immateriële ziel (brein-lichaam dualisme vs. ziel-lichaam dualisme).
,Leibniz zei dat 2 dingen hetzelfde zijn als ze dezelfde eigenschappen delen.
- Deze ‘identity of indiscernibles’ kan kwantitatief, maar niet numeriek (tijd en plaats).
- Hij zegt hiermee dat Descartes’ denkende ‘ik’ niet hetzelfde is als lichaam of brein.
o Denken (twijfelen) heeft namelijk een eigenschap die het lichaam niet heeft
(niet kunnen twijfelen over bestaan ervan).
- Of ergens over getwijfeld kan worden (Descartes) is geen eigenschap ervan.
o Zoals ochtend- en avondster (bleek dezelfde ster; waarneming zegt niks).
Epistemologie: studie van wat we weten en hoe we het kunnen weten.
- Het idee van twijfelen is epistemologisch (onderscheid tussen geest en lichaam zoals
we het kennen).
Ontologie: studie van wat echt bestaat.
- Het idee dat geest en lichaam losse eenheden zijn, is ontologisch (ontologische
conclusie uit epistemologisch verschil).
Dilemma: óf ons denken is voorwetenschappelijke onzin, óf wetenschap is niet compleet
(omdat geest taboe werd en alleen onderzocht werd met introspectie).
- In The Concept of Mind schreef Ryle dat dit dilemma komt doordat denken over de
geest Cartesiaans is (‘ghost in the machine’; parodie op dualisme, omdat we daarbij
alleen kunnen gokken over de geest).
o Ryle zegt dat we het verschil tussen intelligent en non-intelligent gedrag
willen verklaren, maar dat dit niet nodig is voor het onderscheid.
Het onderscheid is conceptueel, maar dualisten noemen het causaal!
Para-mechanische hypothese: idee dat intelligent gedrag een
specifieke oorzaak heeft (als een soort poppenspeler).
o Hij noemt de geest als een ding zien een categoriefout.
Ryle’s alternatief was logisch behaviorisme: dit definieert de geest in termen van gedrag.
- Anders dan behaviorisme (bv. Watson); onderzochten gedrag i.p.v. geest (dus alsnog
cartesiaans)!
- Ryle noemt mentale staten gedragsdisposities: neigingen voor gedrag onder
bepaalde omstandigheden (als-dan).
o De geest ziet hij dus niet als ding (bv. net als atmosfeer).
, Problemen bij behaviorisme:
- De geest is in ieder geval deels subjectief (niet definieerbaar in gedrag).
o Super Stoic: iemand die pijn volledig zou kunnen verdragen.
o Perfect pretender: iemand die goed kan doen alsof hij pijn heeft.
- Mentaal holisme: mensen kunnen zich hetzelfde gedragen door andere redenen
(geen 1-op-1 verband tussen mentale staten en gedragsdisposities).
- Volgens Ryle wordt een causale relatie uitgesloten (omdat het onderscheid tussen
intelligent en non-intelligent gedrag al gemaakt kan worden), maar dit hoeft niet.
Daarna wees de identiteitstheorie Ryle af (‘Australian heresy’ omdat dit ongehoord was).
- Identiteitstheorie: originele idee van Boring dat breinprocessen identiek zijn aan
bewustzijn (1-op-1 relatie).
- Place focuste zich meer op wat Boring bedoelde; ‘is’ geeft een identiteit aan, maar
Place zei dat het meer gaat om een samenstelling.
o Bewustzijn bestaat uit breinprocessen, maar is dat zelf niet (niet immaterieel).
Smart ontwikkelde het idee van Place verder, door de identiteitstheorie niet alleen toe te
passen op bewustzijn, maar de hele geest.
- In onderzoek wordt de geest alleen gemanipuleerd door manipulatie van het brein.
- Smart zei dat praten over mentale processen onderwerp neutraal is (geeft niet aan
of het materieel is of niet).
- Hij zegt mind ‘consists of’ brein (constitutie werkt beide kanten op!).
Problemen bij identiteitstheorie:
- Explanatory gap: het verklaart niks (waarom? hoe?).
o Niet relevant volgens Smart (net als H2O ontdekking; is nou eenmaal zo).
- Multiple realization: dezelfde mentale staat kan gerealiseerd worden door
verschillende breinen (bv. overname breinfunctie na hersenschade).
Type-identiteitstheorie (Smart): 1-op-1 relatie (waardoor gedachtelezen mogelijk zou zijn).
Token-identiteitstheorie: elke token van mentale staat-type gelijk aan token van breinstaat
type (niet allemaal, wat multiple realization mogelijk maakt).
Literatuur & college 1
Mind: koepelterm voor mentale processen (bv. denken, verlangen, waarnemen, emoties).
- Intentioneel gaat over iets (gedachtes, angsten, etc.).
- Fenomenaal subjectieve ervaring.
Mind-body probleem: kunnen we de geest verklaren als natuurlijk fenomeen zonder
verwijzing naar zielen of andere non-natuurlijke fenomenen? Zo ja; hoe?
Substantie dualisme (Descartes): theorie van materiaal lichaam en niet-fysieke ziel.
- Substantie: ‘iets dat onafhankelijk bestaat’ (maar wel gezien als interacterend).
- Descartes vond dat alleen materiële dingen een ‘verlenging’ hebben.
o Hij noemde de ziel ‘denken’.
o Hij accepteert dualisme vanwege aanname dat materiële objecten niet
kunnen denken
- Hij zei dat het enige waar je niet over kan twijfelen, het feit is dat iemand twijfelt.
o ‘I think (I doubt) before I exist’ (cogito ergo sum / cogito argument).
Property dualisme: geest geproduceerd door brein, maar sommige eigenschappen (de
fenomenale) zijn non-fysiek (recenter geloofd).
Problemen bij substantiedualisme:
- Hoe onderzoek je een geest als het immaterieel is? Introspectie is subjectief.
o Reactie Watson herdefinieerde psychologie als gedragswetenschap.
- Interactieprobleem (Elisabeth van Bohemen): hoe kunnen lichaam en geest
interacteren als ze zo radicaal anders zijn?
o Descartes zei dat interactie plaatsvindt in pijnappelklier.
o Elisabeth vroeg wat daar gebeurt (Descartes kwam met plaatjes van
krachtstromen tussen ziel en lichaam; toegegeven hypothetisch).
o Descartes zei dat hij wist dat het er was, maar niet hoe (zoals magnetisme
vroeger).
- Causal closure of the physical realm: dat elke gebeurtenis in het fysieke rijk een
fysieke oorzaak heeft.
o Pijnappelklier is ook fysiek, waardoor ziel niks zou doen.
Cartesiaans: geloven in immateriële ziel (deze ‘ik’ zou alleen indirect verbonden zijn met
buitenwereld, d.m.v. zintuiginput en gedragsoutput).
- Je kunt ook Cartesiaans zijn als je gelooft in het idee van de zintuigen, maar niet de
immateriële ziel (brein-lichaam dualisme vs. ziel-lichaam dualisme).
,Leibniz zei dat 2 dingen hetzelfde zijn als ze dezelfde eigenschappen delen.
- Deze ‘identity of indiscernibles’ kan kwantitatief, maar niet numeriek (tijd en plaats).
- Hij zegt hiermee dat Descartes’ denkende ‘ik’ niet hetzelfde is als lichaam of brein.
o Denken (twijfelen) heeft namelijk een eigenschap die het lichaam niet heeft
(niet kunnen twijfelen over bestaan ervan).
- Of ergens over getwijfeld kan worden (Descartes) is geen eigenschap ervan.
o Zoals ochtend- en avondster (bleek dezelfde ster; waarneming zegt niks).
Epistemologie: studie van wat we weten en hoe we het kunnen weten.
- Het idee van twijfelen is epistemologisch (onderscheid tussen geest en lichaam zoals
we het kennen).
Ontologie: studie van wat echt bestaat.
- Het idee dat geest en lichaam losse eenheden zijn, is ontologisch (ontologische
conclusie uit epistemologisch verschil).
Dilemma: óf ons denken is voorwetenschappelijke onzin, óf wetenschap is niet compleet
(omdat geest taboe werd en alleen onderzocht werd met introspectie).
- In The Concept of Mind schreef Ryle dat dit dilemma komt doordat denken over de
geest Cartesiaans is (‘ghost in the machine’; parodie op dualisme, omdat we daarbij
alleen kunnen gokken over de geest).
o Ryle zegt dat we het verschil tussen intelligent en non-intelligent gedrag
willen verklaren, maar dat dit niet nodig is voor het onderscheid.
Het onderscheid is conceptueel, maar dualisten noemen het causaal!
Para-mechanische hypothese: idee dat intelligent gedrag een
specifieke oorzaak heeft (als een soort poppenspeler).
o Hij noemt de geest als een ding zien een categoriefout.
Ryle’s alternatief was logisch behaviorisme: dit definieert de geest in termen van gedrag.
- Anders dan behaviorisme (bv. Watson); onderzochten gedrag i.p.v. geest (dus alsnog
cartesiaans)!
- Ryle noemt mentale staten gedragsdisposities: neigingen voor gedrag onder
bepaalde omstandigheden (als-dan).
o De geest ziet hij dus niet als ding (bv. net als atmosfeer).
, Problemen bij behaviorisme:
- De geest is in ieder geval deels subjectief (niet definieerbaar in gedrag).
o Super Stoic: iemand die pijn volledig zou kunnen verdragen.
o Perfect pretender: iemand die goed kan doen alsof hij pijn heeft.
- Mentaal holisme: mensen kunnen zich hetzelfde gedragen door andere redenen
(geen 1-op-1 verband tussen mentale staten en gedragsdisposities).
- Volgens Ryle wordt een causale relatie uitgesloten (omdat het onderscheid tussen
intelligent en non-intelligent gedrag al gemaakt kan worden), maar dit hoeft niet.
Daarna wees de identiteitstheorie Ryle af (‘Australian heresy’ omdat dit ongehoord was).
- Identiteitstheorie: originele idee van Boring dat breinprocessen identiek zijn aan
bewustzijn (1-op-1 relatie).
- Place focuste zich meer op wat Boring bedoelde; ‘is’ geeft een identiteit aan, maar
Place zei dat het meer gaat om een samenstelling.
o Bewustzijn bestaat uit breinprocessen, maar is dat zelf niet (niet immaterieel).
Smart ontwikkelde het idee van Place verder, door de identiteitstheorie niet alleen toe te
passen op bewustzijn, maar de hele geest.
- In onderzoek wordt de geest alleen gemanipuleerd door manipulatie van het brein.
- Smart zei dat praten over mentale processen onderwerp neutraal is (geeft niet aan
of het materieel is of niet).
- Hij zegt mind ‘consists of’ brein (constitutie werkt beide kanten op!).
Problemen bij identiteitstheorie:
- Explanatory gap: het verklaart niks (waarom? hoe?).
o Niet relevant volgens Smart (net als H2O ontdekking; is nou eenmaal zo).
- Multiple realization: dezelfde mentale staat kan gerealiseerd worden door
verschillende breinen (bv. overname breinfunctie na hersenschade).
Type-identiteitstheorie (Smart): 1-op-1 relatie (waardoor gedachtelezen mogelijk zou zijn).
Token-identiteitstheorie: elke token van mentale staat-type gelijk aan token van breinstaat
type (niet allemaal, wat multiple realization mogelijk maakt).
