Hoofdstukken leren van het Boek ( Geldoff ) :
Inleiding – 1 – 2 – 3 – 4 – 6 – 7 – 8 ( 129 blz )
Inleiding
Onze samenleving veranderd sneller dan onze manier van denken. De snelle maatschappelijke
veranderingen en de groeiende diversiteit liggen bij vele gevoelig en roepen onzekerheid en
weerstand op. Hoe meer diversiteit groeit, hoe meer we terug lijken te vallen in verouderde,
nationalistische denkkaders. We zijn tegenwoordig geëvolueerd naar een immigratiesamenleving,
maar worstelen nog steeds met migratie en diversiteit.
Hoofdstuk 1
Migratie is van alle tijden, al bij de Egyptenaren, Grieken en Romeinen kenden we migratie. De
huidige bewoners van de VS en Australië zijn ook bijna allemaal migranten. Ook Europa
kolonialiseerde en migreerde naar landen in het zuiden. Dit ging vaak gepaard met extreme
machtsverschillen en uitbuiting.
Toch was de migratie in Nederland en België in het begin van de 20e eeuw beperkt. Onze
hedendaagse migratie geschiedenis is vooral in de tweede helft van de 20e eeuw geschreven. Na de
2e wereldoorlog had België namelijk heel veel gastarbeiders nodig. Dat België in de jaren 60
economisch sterk groeide zorgde voor versnelling van de migratie omdat er veel werk te vinden was.
Deze migratie was deels spontaan, en deels actief georganiseerd vanuit de overheid. Zowel de
overheid, als de gastarbeiders zelf dachten dat deze migratie om te werken maar tijdelijk zou zijn, en
dat ze naar verloop van tijd weer terug zouden gaan naar hun land van herkomst. Veel mensen
bleven, en uiteindelijk betalen we nu de prijs voor het feit dat we de eerste jaren niet geïnvesteerd
hebben in de integratie van deze arbeiders. Na een aantal jaar voerde België een migratiestop in. Dit
betekende dat aangezien de poort voor officiële arbeidsmigratie gesloten was, de mensen nu via
gezinshereniging en politiek asiel zich in België probeerde te vestigen. D immigratiepiek kwam echter
van 1998 tot 2001. Dit kwam ook door de oorlogen in de jaren 80 en 90, maar vooral door de val van
het ijzeren gordijn tussen oost en west Europa. Veel oost Europese landen traden toe tot de EU en
vrij verkeer van mensen werd mogelijk. Nederland en Belgie zijn dus migratie landen geworden. Toch
zijn er ook plaatsen waar deze migratie amper zichtbaar is, en waar 1% maar allochtoon is. Vooral
steden groeide uit tot aantrekkingspolen voor migranten.
Hoofdstuk 2
Migratie in de 21e eeuw kent een veel grotere waaier aan landen dan migratie in de jaren 70 of 80.
Tot nu toe leefde we in een samenleving waarin één groep een duidelijke meerderheid vormde en
werd er van de minderheid verwacht dat ze zich aanpaste. Tegenwoordig leven we in een
samenleving waarin allochtonen ( minderheden ) de grootste groep van de samenleving vormen. Er
zijn zoveel minderheden tegenwoordig. Iedereen zal zich moeten aanpassen.
Hierdoor komen we bij het begrip superdiversiteit. Superdiversiteit is de sterke toenamen van het
aantal mensen met een migratieachtergrond de voorbije decennia. Maar toch gaat het om meer dan
alleen een kwantitatief verschil. Het gaat ook om de impact ervan op de samenleving. Het
basiskenmerk van superdiversiteit is de diversificatie van de diversiteit, of anders gezegd: de
groeiende diversiteit binnen de diversiteit. In de steden zijn er tegenwoordig zoveel culturen, talen,
religies en sociale posities dat dit niet alleen zorgt voor diversiteit tussen groepen en
gemeenschappen, maar ook BINNEN deze groepen. De complexiteit van al deze actoren is de kern
van superdiversiteit. Deze complexiteit uit zich in verschillende vormen. Waar het in de jaren 60 en
70 nog makkelijk was om andere culturen te achterhalen en begrijpen omdat immigranten
voornamelijk alleen maar uit Turkije en Marokko kwamen, is het nu veel moeilijker omdat
immigranten tegenwoordig uit alle landen van de wereld komen. Bij superdiversiteit is het crusiaal
Inleiding – 1 – 2 – 3 – 4 – 6 – 7 – 8 ( 129 blz )
Inleiding
Onze samenleving veranderd sneller dan onze manier van denken. De snelle maatschappelijke
veranderingen en de groeiende diversiteit liggen bij vele gevoelig en roepen onzekerheid en
weerstand op. Hoe meer diversiteit groeit, hoe meer we terug lijken te vallen in verouderde,
nationalistische denkkaders. We zijn tegenwoordig geëvolueerd naar een immigratiesamenleving,
maar worstelen nog steeds met migratie en diversiteit.
Hoofdstuk 1
Migratie is van alle tijden, al bij de Egyptenaren, Grieken en Romeinen kenden we migratie. De
huidige bewoners van de VS en Australië zijn ook bijna allemaal migranten. Ook Europa
kolonialiseerde en migreerde naar landen in het zuiden. Dit ging vaak gepaard met extreme
machtsverschillen en uitbuiting.
Toch was de migratie in Nederland en België in het begin van de 20e eeuw beperkt. Onze
hedendaagse migratie geschiedenis is vooral in de tweede helft van de 20e eeuw geschreven. Na de
2e wereldoorlog had België namelijk heel veel gastarbeiders nodig. Dat België in de jaren 60
economisch sterk groeide zorgde voor versnelling van de migratie omdat er veel werk te vinden was.
Deze migratie was deels spontaan, en deels actief georganiseerd vanuit de overheid. Zowel de
overheid, als de gastarbeiders zelf dachten dat deze migratie om te werken maar tijdelijk zou zijn, en
dat ze naar verloop van tijd weer terug zouden gaan naar hun land van herkomst. Veel mensen
bleven, en uiteindelijk betalen we nu de prijs voor het feit dat we de eerste jaren niet geïnvesteerd
hebben in de integratie van deze arbeiders. Na een aantal jaar voerde België een migratiestop in. Dit
betekende dat aangezien de poort voor officiële arbeidsmigratie gesloten was, de mensen nu via
gezinshereniging en politiek asiel zich in België probeerde te vestigen. D immigratiepiek kwam echter
van 1998 tot 2001. Dit kwam ook door de oorlogen in de jaren 80 en 90, maar vooral door de val van
het ijzeren gordijn tussen oost en west Europa. Veel oost Europese landen traden toe tot de EU en
vrij verkeer van mensen werd mogelijk. Nederland en Belgie zijn dus migratie landen geworden. Toch
zijn er ook plaatsen waar deze migratie amper zichtbaar is, en waar 1% maar allochtoon is. Vooral
steden groeide uit tot aantrekkingspolen voor migranten.
Hoofdstuk 2
Migratie in de 21e eeuw kent een veel grotere waaier aan landen dan migratie in de jaren 70 of 80.
Tot nu toe leefde we in een samenleving waarin één groep een duidelijke meerderheid vormde en
werd er van de minderheid verwacht dat ze zich aanpaste. Tegenwoordig leven we in een
samenleving waarin allochtonen ( minderheden ) de grootste groep van de samenleving vormen. Er
zijn zoveel minderheden tegenwoordig. Iedereen zal zich moeten aanpassen.
Hierdoor komen we bij het begrip superdiversiteit. Superdiversiteit is de sterke toenamen van het
aantal mensen met een migratieachtergrond de voorbije decennia. Maar toch gaat het om meer dan
alleen een kwantitatief verschil. Het gaat ook om de impact ervan op de samenleving. Het
basiskenmerk van superdiversiteit is de diversificatie van de diversiteit, of anders gezegd: de
groeiende diversiteit binnen de diversiteit. In de steden zijn er tegenwoordig zoveel culturen, talen,
religies en sociale posities dat dit niet alleen zorgt voor diversiteit tussen groepen en
gemeenschappen, maar ook BINNEN deze groepen. De complexiteit van al deze actoren is de kern
van superdiversiteit. Deze complexiteit uit zich in verschillende vormen. Waar het in de jaren 60 en
70 nog makkelijk was om andere culturen te achterhalen en begrijpen omdat immigranten
voornamelijk alleen maar uit Turkije en Marokko kwamen, is het nu veel moeilijker omdat
immigranten tegenwoordig uit alle landen van de wereld komen. Bij superdiversiteit is het crusiaal
