Inhoudsopgave
Jurisprudentie Blok 1: Functies en vestiging van aansprakelijkheid
HC 1 p.2
HC 2 p.4
Jurisprudentie Blok 2: Omvang en grenzen van aansprakelijkheid
HC 3 p.10
Jurisprudentie Blok 3 Kwalitatieve aansprakelijkheden en schade
HC 4 p. 14
HC 5 p. 16
WC 4 p. 18
HC 6 p. 18
Jurisprudentie Blok 4: Aansprakelijkheid en verzekering
HC 7 p. 25
HC 8 p. 26
HC 9 p. 30
1
,Blok 1 Functies en vestiging van aansprakelijkheid
HC 1
HR 21 februari 1997, ECLI:NL:HR:1997:ZC2286, NJ1999/145 (Wrongful birth); en HR 18 maart 2005,
ECLI:NL:HR:2005:AR5213, NJ2006/606 (Baby Kelly);
Nalatigheid van de verloskundige- kind moet met handicap leven
HR beperkte zich niet tot strikt juridische argumenten
principieel argument: menselijke waardigheid
pragmatisch argument: verwachte effecten psychische gezondheid kind
HR 9 oktober 1998, ECLI:NL:HR:1998:ZC2735, NJ 1998/853 (Jeffrey);
Een zuiver emotioneel belang, hoe zwaarwegend ook, kan niet worden aangemerkt als
voldoende belang als bedoeld in art. 3:303 BW, een bepaling die niet kan worden
gezien als een toepassing van art. 3:13 lid 2 (misbruik van bevoegdheid). Niet van een
onjuiste rechtsopvatting geeft blijk 's Hofs oordeel dat niet als feit van algemene
bekendheid geldt dat geclaimde kosten in alle gevallen worden gemaakt.
HR 8 oktober 2010, ECLI:NL:HR:2010:BM6095, NJ2011/465 m. nt. T. Hartlief (Hangmat);
De bezitter van een gebrekkige opstal is uit hoofde van art. 6:174 BW ook aansprakelijk
voor schade die als gevolg van dit gebrek wordt geleden door de andere
medebezitter(s). In aanmerking genomen dat de wetgever aansprakelijkheid tegenover
een medebezitter niet heeft uitgesloten, moet dit immers naar maatschappelijke
opvattingen, gelet op de belangen van de benadeelde, de bezitter en de
aansprakelijkheidsverzekeraar, het meest redelijk worden geacht als reikwijdte van art.
6:174, zodat het in art. 6:163 BW neergelegde relativiteitsvereiste niet aan de
vergoeding van de schade in de weg staat.
Dat de aanspraak zich binnen een samenlevingsverband afspeelt, vormt geen reden
om een aanspraak van de medebezitter niet te honoreren. Een redelijke
wetstoepassing brengt mee dat de benadeelde medebezitter zelf dat gedeelte van de
schade draagt dat overeenkomt met zijn aandeel in de opstal, zodat hij op grond van
art. 6:174 BW in zoverre geen aanspraak heeft op schadevergoeding jegens de andere
bezitter(s) (die dan, mede i.v.m. art. 6:102 lid 2 BW, voor het overige gedeelte van de
schade jegens hem hoofdelijk aansprakelijk zijn).
Slechts indien aan de zijde van de benadeelde medebezitter ook andere
omstandigheden aan het ontstaan van de schade hebben bijgedragen, zoals eigen
nalatigheid of onachtzaamheid, kan aanleiding bestaan zijn schade op de voet van art.
6:101 BW voor een groter deel dan zijn aandeel in de opstal voor zijn rekening te laten.
HR 6 september 2013, ECLI:NL:HR:2013:BZ9228,NJ 2015/376 (Srebrenica).
In cassatie is onbestreden het oordeel van het hof dat de vraag van de toerekening van
het verweten optreden van Dutchbat aan de Staat uitsluitend naar regels van
internationaal recht moet worden beantwoord.
- ‘effective control’ in zin art. 7 DARIO; maatstaf. Extra-territoriale werking
mensenrechtenverdragen; art. 2 en 3 EVRM; art. 6 en 7 IVBPR; recht op leven en
verbod op onmenselijke behandeling; schending van buitenlands recht; art. 79 lid 1
onder b RO.
'pros ton kairon'
= naar de omstandigheden eisen
-zeer bepalend voor aansprakelijkheid
2
, Voor de door het middel bepleite ‘terughoudende toetsing’ door de rechter, in het
bijzonder nu sprake was van een oorlogssituatie, kan geen grondslag worden gevonden
in het ongeschreven internationaal recht, het EVRM dan wel het IVBPR, en overigens
ook niet in het nationale Nederlandse recht.
Deze toetsing zou meebrengen dat voor de beoordeling door de rechter van de
gevolgen van het optreden van een troepenmacht in het kader van een vredesmissie
nagenoeg geen ruimte zou bestaan. Een zo vergaande terughoudendheid is
onaanvaardbaar.
Dat wordt niet anders doordat de Staat hiervan nadelige gevolgen verwacht voor de
uitvoering van vredesoperaties door de Verenigde Naties en meer in het bijzonder voor
de bereidheid van lidstaten om troepen voor dergelijke operaties ter beschikking te
stellen. Dit behoort immers niet in de weg te staan aan de mogelijkheid van
rechterlijke beoordeling achteraf van gedragingen van de desbetreffende
troepenmacht.
3
Jurisprudentie Blok 1: Functies en vestiging van aansprakelijkheid
HC 1 p.2
HC 2 p.4
Jurisprudentie Blok 2: Omvang en grenzen van aansprakelijkheid
HC 3 p.10
Jurisprudentie Blok 3 Kwalitatieve aansprakelijkheden en schade
HC 4 p. 14
HC 5 p. 16
WC 4 p. 18
HC 6 p. 18
Jurisprudentie Blok 4: Aansprakelijkheid en verzekering
HC 7 p. 25
HC 8 p. 26
HC 9 p. 30
1
,Blok 1 Functies en vestiging van aansprakelijkheid
HC 1
HR 21 februari 1997, ECLI:NL:HR:1997:ZC2286, NJ1999/145 (Wrongful birth); en HR 18 maart 2005,
ECLI:NL:HR:2005:AR5213, NJ2006/606 (Baby Kelly);
Nalatigheid van de verloskundige- kind moet met handicap leven
HR beperkte zich niet tot strikt juridische argumenten
principieel argument: menselijke waardigheid
pragmatisch argument: verwachte effecten psychische gezondheid kind
HR 9 oktober 1998, ECLI:NL:HR:1998:ZC2735, NJ 1998/853 (Jeffrey);
Een zuiver emotioneel belang, hoe zwaarwegend ook, kan niet worden aangemerkt als
voldoende belang als bedoeld in art. 3:303 BW, een bepaling die niet kan worden
gezien als een toepassing van art. 3:13 lid 2 (misbruik van bevoegdheid). Niet van een
onjuiste rechtsopvatting geeft blijk 's Hofs oordeel dat niet als feit van algemene
bekendheid geldt dat geclaimde kosten in alle gevallen worden gemaakt.
HR 8 oktober 2010, ECLI:NL:HR:2010:BM6095, NJ2011/465 m. nt. T. Hartlief (Hangmat);
De bezitter van een gebrekkige opstal is uit hoofde van art. 6:174 BW ook aansprakelijk
voor schade die als gevolg van dit gebrek wordt geleden door de andere
medebezitter(s). In aanmerking genomen dat de wetgever aansprakelijkheid tegenover
een medebezitter niet heeft uitgesloten, moet dit immers naar maatschappelijke
opvattingen, gelet op de belangen van de benadeelde, de bezitter en de
aansprakelijkheidsverzekeraar, het meest redelijk worden geacht als reikwijdte van art.
6:174, zodat het in art. 6:163 BW neergelegde relativiteitsvereiste niet aan de
vergoeding van de schade in de weg staat.
Dat de aanspraak zich binnen een samenlevingsverband afspeelt, vormt geen reden
om een aanspraak van de medebezitter niet te honoreren. Een redelijke
wetstoepassing brengt mee dat de benadeelde medebezitter zelf dat gedeelte van de
schade draagt dat overeenkomt met zijn aandeel in de opstal, zodat hij op grond van
art. 6:174 BW in zoverre geen aanspraak heeft op schadevergoeding jegens de andere
bezitter(s) (die dan, mede i.v.m. art. 6:102 lid 2 BW, voor het overige gedeelte van de
schade jegens hem hoofdelijk aansprakelijk zijn).
Slechts indien aan de zijde van de benadeelde medebezitter ook andere
omstandigheden aan het ontstaan van de schade hebben bijgedragen, zoals eigen
nalatigheid of onachtzaamheid, kan aanleiding bestaan zijn schade op de voet van art.
6:101 BW voor een groter deel dan zijn aandeel in de opstal voor zijn rekening te laten.
HR 6 september 2013, ECLI:NL:HR:2013:BZ9228,NJ 2015/376 (Srebrenica).
In cassatie is onbestreden het oordeel van het hof dat de vraag van de toerekening van
het verweten optreden van Dutchbat aan de Staat uitsluitend naar regels van
internationaal recht moet worden beantwoord.
- ‘effective control’ in zin art. 7 DARIO; maatstaf. Extra-territoriale werking
mensenrechtenverdragen; art. 2 en 3 EVRM; art. 6 en 7 IVBPR; recht op leven en
verbod op onmenselijke behandeling; schending van buitenlands recht; art. 79 lid 1
onder b RO.
'pros ton kairon'
= naar de omstandigheden eisen
-zeer bepalend voor aansprakelijkheid
2
, Voor de door het middel bepleite ‘terughoudende toetsing’ door de rechter, in het
bijzonder nu sprake was van een oorlogssituatie, kan geen grondslag worden gevonden
in het ongeschreven internationaal recht, het EVRM dan wel het IVBPR, en overigens
ook niet in het nationale Nederlandse recht.
Deze toetsing zou meebrengen dat voor de beoordeling door de rechter van de
gevolgen van het optreden van een troepenmacht in het kader van een vredesmissie
nagenoeg geen ruimte zou bestaan. Een zo vergaande terughoudendheid is
onaanvaardbaar.
Dat wordt niet anders doordat de Staat hiervan nadelige gevolgen verwacht voor de
uitvoering van vredesoperaties door de Verenigde Naties en meer in het bijzonder voor
de bereidheid van lidstaten om troepen voor dergelijke operaties ter beschikking te
stellen. Dit behoort immers niet in de weg te staan aan de mogelijkheid van
rechterlijke beoordeling achteraf van gedragingen van de desbetreffende
troepenmacht.
3
