Hoofdstuk 4: Brazilië: blik op de buiten wereld.
4.1 Brazilië: leider in Zuid-Amerika?
Brazilië is qua oppervlakte veruit het grootste land van Zuid-Amerika. Dat geldt ook voor het aandeel
van de bevolking. Het land is de economische gigant in Zuid-Amerika. Het bbp van het land is even
groot als het bnp van alle andere Zuid-Amerikaanse landen bij elkaar. Brazilië trekt ook ruim de helft
van de buitenlandse investeringen in Zuid-Amerika aan.
In het verleden identificeerde het Portugeessprekende Brazilië zich weinig met de andere Zuid-
Amerikaanse landen. In al deze landen werd en wordt namelijk Spaans gesproken en ze hadden
weinig contacten met Brazilië. Het land was in de koloniale tijd vooral gericht op Europa en daarna
op de V.S. na de tweede wereldoorlog werd de relatie met de V.S. minder.
In 1991 werd Mercosul opgericht. Het is een economisch samenwerkingsverband tussen Brazilië,
Argentinië, Paraguay, Uruguay, Venezuela en sinds 2015 Bolivia. Die landen heffen geen belasting op
elkaar producten, waardoor die onderling vrij verhandeld kunnen worden. Ook zijn er afspraken
gemaakt over een gemeenschappelijk buitentarief. De Mercosul is gunstig voor de bedrijven in de
lidstaten, omdat ze een grotere belastingvrije afzetmarkt hebben dan voorheen. De handel is in de
gunstige economische periode tussen 2000 en 2001 sterk gegroeid.
In 2008 nam Brazilië het initiatief voor de oprichting van de UNASUR, de unie van Zuid-Amerikaanse
Naties. Het was een reactie op een plan van de V.S. om een groot handelsblok te vormen van Noord-
en Zuid-Amerika samen. De UNASUR is een economisch, cultureel en politiek samenwerkingsverband
van alle zelfstandige landen van Zuid-Amerika. Het doel is om samen te werken op het gebied van
politiek, transport, energie, communicatie, natuurbeheer, gezondheid, onderwijs en sociale
ontwikkeling. Binnen de UNASUR is de handel sinds de oprichting toegenomen. Brazilië heeft sterke
handelsrelaties met China, de V.S. en de EU. Brazilië toont buiten de Mercosul en de UNASUR steeds
meer politiek leiderschap in Zuid-Amerika.
Een van de belangrijkste en zichtbaarste activiteiten van de UNASUR is de aanleg van de
internationale transportinfrastructuur in Zuid-Amerika. Daarvoor zijn corridors tussen verschillende
landen aangewezen. Een goede internationale transportinfrastructuur heeft een aantal voordelen
voor de Zuid-Amerikaanse landen. Het verkort de relatieve afstand tussen de landen. Goede
verbindingen zijn een belangrijke voorwaarde voor eenheid en samenwerking. Nieuwe
ontoegankelijke gebieden worden ontsloten, zodat ze bereikbaar worden voor mijnbouw- en
landbouwbedrijven. Een goede internationale infrastructuur maakt het makkelijker voor Zuid-
Amerikaanse bedrijven om hun producten op een grotere markt af te zetten. Voor de export van
Zuid-Amerikaanse producten naar overzeese gebieden, is een goede infrastructuur noodzakelijk.
Brazilië is betrokken bij vijf grote infrastructurele projecten. Aan de aanleg van nieuwe infrastructuur
kleeft echter een aantal nadelen. Vooral de natuur en de bewoners van afgelegen gebieden hebben
daarmee te maken. Het Amazonegebied in Brazilië en een aantal buurlanden is rijk aan hout en
bodemschatten. Zonder goede wegen is het niet goed mogelijk om hier een bedrijf te beginnen,
aangezien de producten niet afgevoerd kunnen worden. Met een goede verbindingsweg kan dat wel
en daarom trekken nieuwe wegen allerlei ondernemers aan.
In het Amazoneregenwoud leven naar schatting vierhonderd indianenstammen. Ieder met hun eigen
cultuur. Door de aanleg van wegen, ontbossing en contacten met de moderne mens wordt de
leefwijze van veel inheemse stammen bedreigd. In een poging de inheemse bevolking te
beschermen, wijst de overheid steeds meer gebieden aan als reservaten. Sommige reservaten zijn
4.1 Brazilië: leider in Zuid-Amerika?
Brazilië is qua oppervlakte veruit het grootste land van Zuid-Amerika. Dat geldt ook voor het aandeel
van de bevolking. Het land is de economische gigant in Zuid-Amerika. Het bbp van het land is even
groot als het bnp van alle andere Zuid-Amerikaanse landen bij elkaar. Brazilië trekt ook ruim de helft
van de buitenlandse investeringen in Zuid-Amerika aan.
In het verleden identificeerde het Portugeessprekende Brazilië zich weinig met de andere Zuid-
Amerikaanse landen. In al deze landen werd en wordt namelijk Spaans gesproken en ze hadden
weinig contacten met Brazilië. Het land was in de koloniale tijd vooral gericht op Europa en daarna
op de V.S. na de tweede wereldoorlog werd de relatie met de V.S. minder.
In 1991 werd Mercosul opgericht. Het is een economisch samenwerkingsverband tussen Brazilië,
Argentinië, Paraguay, Uruguay, Venezuela en sinds 2015 Bolivia. Die landen heffen geen belasting op
elkaar producten, waardoor die onderling vrij verhandeld kunnen worden. Ook zijn er afspraken
gemaakt over een gemeenschappelijk buitentarief. De Mercosul is gunstig voor de bedrijven in de
lidstaten, omdat ze een grotere belastingvrije afzetmarkt hebben dan voorheen. De handel is in de
gunstige economische periode tussen 2000 en 2001 sterk gegroeid.
In 2008 nam Brazilië het initiatief voor de oprichting van de UNASUR, de unie van Zuid-Amerikaanse
Naties. Het was een reactie op een plan van de V.S. om een groot handelsblok te vormen van Noord-
en Zuid-Amerika samen. De UNASUR is een economisch, cultureel en politiek samenwerkingsverband
van alle zelfstandige landen van Zuid-Amerika. Het doel is om samen te werken op het gebied van
politiek, transport, energie, communicatie, natuurbeheer, gezondheid, onderwijs en sociale
ontwikkeling. Binnen de UNASUR is de handel sinds de oprichting toegenomen. Brazilië heeft sterke
handelsrelaties met China, de V.S. en de EU. Brazilië toont buiten de Mercosul en de UNASUR steeds
meer politiek leiderschap in Zuid-Amerika.
Een van de belangrijkste en zichtbaarste activiteiten van de UNASUR is de aanleg van de
internationale transportinfrastructuur in Zuid-Amerika. Daarvoor zijn corridors tussen verschillende
landen aangewezen. Een goede internationale transportinfrastructuur heeft een aantal voordelen
voor de Zuid-Amerikaanse landen. Het verkort de relatieve afstand tussen de landen. Goede
verbindingen zijn een belangrijke voorwaarde voor eenheid en samenwerking. Nieuwe
ontoegankelijke gebieden worden ontsloten, zodat ze bereikbaar worden voor mijnbouw- en
landbouwbedrijven. Een goede internationale infrastructuur maakt het makkelijker voor Zuid-
Amerikaanse bedrijven om hun producten op een grotere markt af te zetten. Voor de export van
Zuid-Amerikaanse producten naar overzeese gebieden, is een goede infrastructuur noodzakelijk.
Brazilië is betrokken bij vijf grote infrastructurele projecten. Aan de aanleg van nieuwe infrastructuur
kleeft echter een aantal nadelen. Vooral de natuur en de bewoners van afgelegen gebieden hebben
daarmee te maken. Het Amazonegebied in Brazilië en een aantal buurlanden is rijk aan hout en
bodemschatten. Zonder goede wegen is het niet goed mogelijk om hier een bedrijf te beginnen,
aangezien de producten niet afgevoerd kunnen worden. Met een goede verbindingsweg kan dat wel
en daarom trekken nieuwe wegen allerlei ondernemers aan.
In het Amazoneregenwoud leven naar schatting vierhonderd indianenstammen. Ieder met hun eigen
cultuur. Door de aanleg van wegen, ontbossing en contacten met de moderne mens wordt de
leefwijze van veel inheemse stammen bedreigd. In een poging de inheemse bevolking te
beschermen, wijst de overheid steeds meer gebieden aan als reservaten. Sommige reservaten zijn
