lOMoARcPSD|383 406 3
Rosalynn de Jong ©
Ontstaan van geschillen (2)
‘Why the haves come out ahead: Speculations on the limits of legal change’ (Galanter)
1) Partijen
Je hebt one-shotters en repeat-players, respectievelijk OS en RP. Repeat-players hebben verschillende voordelen,
zoals lagere relatieve kosten bij rechtszaken, betere contacten met advocaten, en het kunnen regelen van bepaalde
jurisprudentie. Ze gaan niet voor kortetermijn tastbaar resultaat, maar voor langetermijn regels beïnvloeden.
De ‘haves’ hebben dus bepaalde voordelen, waarbij de ‘haves’ en repeat-players niet helemaal gelijklopen.
Hoe meer regelgericht een samenleving is, hoe minder voordeel een RP heeft. Hoe groter de weerstand tegen de
rechtbank, hoe groter echter het voordeel van de RP. Je hebt vier soorten rechtszaken:
.. OS tegen OS: vooral scheidingen, weinig regelontwikkeling omdat het twee individuen zijn
.. RP tegen OS: het merendeel van de zaken, vaak routineclaims van bedrijf tegen individu
..OS tegen RP: vb. ontslag werknemer die daartegen een zaak begint
.. RP tegen RP: meestal door middel van arbitrage. Bij de overheid wel meestal via de officiële rechtbank.
Box 2 en 3 zijn routinewerk, box 1 en 4 zijn meer geïndividualiseerd.
2) Advocaten
Advocaten zijn ook repeat-players. De bedrijfs-RP heeft ook voordelen wat betreft de advocaat t.o.v. OS, dit door
langere relaties die hij met de advocaat heeft en hogere kwaliteit, en hogere loyaliteit van advocaat aan RP.
De meeste specialisten specialiseren zich ook voor RP. Specialisten voor OS zijn vaak lager opgeleid en werken
individueel, ze hebben moeite om klanten te krijgen. Ze kunnen geen optimale strategieën van tactisch winnen en
verliezen gebruiken, omdat ze steeds andere mensen hebben. Ook houden ze liever de broker tevreden die hen aan
werk helpt, dan de individuele cliënt.
3) Institutionele faciliteiten
Kenmerken zijn passiviteit en overload. Passiviteit blijkt uit het reactief reageren in plaats van proactief, de partijen
moeten het doen en de rechter is alleen scheidsrechter. De overload, er zijn meer claims dan er tijd is. Hierdoor
worden er hogere tarieven door de rechtbank gevraagd, meer beperkende regels, en rechtszaken verkorten om de
claims te verminderen. Bestaande regels blijven hierdoor bestaan, en juist deze regels zijn in het nadeel van OS.
4) Regels
Regels bevoorrechten de dominante groep. Regels voor de have-nots worden minder goed geïmplementeerd
(=penetratieprobleem), en rechtszaken worden beperkt door de overload. De haves komen dus vooruit (zie titel),
door de verschillende voordelen die ze hebben.
5) Alternatieven voor het officiële systeem.
Er zijn verschillende alternatieven: je kunt helemaal geen klacht indienen, of exiten naar andere opties, of naar een
onofficieel systeem gaan. Dit onofficiële systeem kan helemaal onafhankelijk zijn, of appended (‘aangehangen’) aan
het officiële systeem. De appended versie is een onofficiële versie van de officiële versie. De private (informele,
onafhankelijke) en appended is een continuüm, zwart-wit dus. De dichtheid van sociale relaties bepaalt meestal welk
soort systeem (official, appended, private) gebruikt wordt. Hoe meer sociaal de relatie, hoe minder officieel het
wordt. En private systemen worden meestal voor gelijkwaardige partijen gebruikt, en de officiële voor niet-
gelijkwaardige partijen.
6) Strategieën voor hervorming
Er zijn verschillende strategieën:
- regelverandering: vaak niet effectief omdat one-shotters niet de regels bepalen maar de repeat-players. Ze hebben
te weinig bronnen en de zaken zijn erg complex; daarnaast het penetratieprobleem dat de uiteindelijke regels niet
goed doorwerken.
- verbetering van instituten: hierdoor is er geen overload meer, maar grotere activiteit van rechtbanken heeft ook
nadelen. - verbetering van rechtshulp
- verbetering positie have-nots: betere organisatie van one-shotters, waardoor ze eigenlijk ook repeat-player
worden. De vierde optie is het meest effectief, vb. de Consumentenbond.
7) Hervorming en de rest van de ijsberg
Gunstigere regels voor de have-nots, hoe werkt dit verder in de ijsberg/ piramide naar beneden, naar de ‘normale
problemen’ die niet aan een officiële procedure zijn begonnen? Er wordt meer gebruik gemaakt van het officiële
systeem, maar doordat beide partijen nu RP zijn, wordt het ook weer vaker privaat geregeld. Hoe meer
gelijkwaardigheid dus, hoe vaker privaat, en hoe minder gelijkwaardigheid (qua tijd, geld) hoe meer officieel.
8) Implicaties van hervorming
De officiële rechtsspraak verzekert de symbolische rechtsspraak.
, lOMoARcPSD|383 406 3
Rosalynn de Jong ©
‘The emergence and transformation of disputes: Naming, blaming, claiming’ (Felstiner, Abel, Sarat)
Geschillen zijn geen dingen, maar geschillen zijn sociale constructies, ze worden gemaakt. Verschillende stappen:
- naming: je ziet dat je een probleem hebt, bewustwording (van unPIE naar PIE)
- blaming: je wijst een verantwoordelijke aan, en je hebt een grief tegen die persoon (dit ben je niet zelf, of
het regenachtige weer, maar een specifieke ander)
- claiming: je communiceert met de verantwoordelijke van jouw probleem en je legt je claim neer.
Een geschil ontstaat als de ander daar niet goed op reageert en jij daar niet tevreden mee bent. in elk van deze
stappen valt een percentage mensen af.
Er zijn verschillende dingen belangrijk hierbij, zoals de partijen, de oorzaken, het bereik van het probleem, de keuze
voor juridische mechanismen, doelen van de partij, ideologie, SASV, professionals zoals advocaten, en de rechtbank.
Al deze zaken beïnvloeden de transformatie van geschillen. Zowel de oorzaak als de getransformeerde oorzaak kan
het probleem worden.
Rosalynn de Jong ©
Ontstaan van geschillen (2)
‘Why the haves come out ahead: Speculations on the limits of legal change’ (Galanter)
1) Partijen
Je hebt one-shotters en repeat-players, respectievelijk OS en RP. Repeat-players hebben verschillende voordelen,
zoals lagere relatieve kosten bij rechtszaken, betere contacten met advocaten, en het kunnen regelen van bepaalde
jurisprudentie. Ze gaan niet voor kortetermijn tastbaar resultaat, maar voor langetermijn regels beïnvloeden.
De ‘haves’ hebben dus bepaalde voordelen, waarbij de ‘haves’ en repeat-players niet helemaal gelijklopen.
Hoe meer regelgericht een samenleving is, hoe minder voordeel een RP heeft. Hoe groter de weerstand tegen de
rechtbank, hoe groter echter het voordeel van de RP. Je hebt vier soorten rechtszaken:
.. OS tegen OS: vooral scheidingen, weinig regelontwikkeling omdat het twee individuen zijn
.. RP tegen OS: het merendeel van de zaken, vaak routineclaims van bedrijf tegen individu
..OS tegen RP: vb. ontslag werknemer die daartegen een zaak begint
.. RP tegen RP: meestal door middel van arbitrage. Bij de overheid wel meestal via de officiële rechtbank.
Box 2 en 3 zijn routinewerk, box 1 en 4 zijn meer geïndividualiseerd.
2) Advocaten
Advocaten zijn ook repeat-players. De bedrijfs-RP heeft ook voordelen wat betreft de advocaat t.o.v. OS, dit door
langere relaties die hij met de advocaat heeft en hogere kwaliteit, en hogere loyaliteit van advocaat aan RP.
De meeste specialisten specialiseren zich ook voor RP. Specialisten voor OS zijn vaak lager opgeleid en werken
individueel, ze hebben moeite om klanten te krijgen. Ze kunnen geen optimale strategieën van tactisch winnen en
verliezen gebruiken, omdat ze steeds andere mensen hebben. Ook houden ze liever de broker tevreden die hen aan
werk helpt, dan de individuele cliënt.
3) Institutionele faciliteiten
Kenmerken zijn passiviteit en overload. Passiviteit blijkt uit het reactief reageren in plaats van proactief, de partijen
moeten het doen en de rechter is alleen scheidsrechter. De overload, er zijn meer claims dan er tijd is. Hierdoor
worden er hogere tarieven door de rechtbank gevraagd, meer beperkende regels, en rechtszaken verkorten om de
claims te verminderen. Bestaande regels blijven hierdoor bestaan, en juist deze regels zijn in het nadeel van OS.
4) Regels
Regels bevoorrechten de dominante groep. Regels voor de have-nots worden minder goed geïmplementeerd
(=penetratieprobleem), en rechtszaken worden beperkt door de overload. De haves komen dus vooruit (zie titel),
door de verschillende voordelen die ze hebben.
5) Alternatieven voor het officiële systeem.
Er zijn verschillende alternatieven: je kunt helemaal geen klacht indienen, of exiten naar andere opties, of naar een
onofficieel systeem gaan. Dit onofficiële systeem kan helemaal onafhankelijk zijn, of appended (‘aangehangen’) aan
het officiële systeem. De appended versie is een onofficiële versie van de officiële versie. De private (informele,
onafhankelijke) en appended is een continuüm, zwart-wit dus. De dichtheid van sociale relaties bepaalt meestal welk
soort systeem (official, appended, private) gebruikt wordt. Hoe meer sociaal de relatie, hoe minder officieel het
wordt. En private systemen worden meestal voor gelijkwaardige partijen gebruikt, en de officiële voor niet-
gelijkwaardige partijen.
6) Strategieën voor hervorming
Er zijn verschillende strategieën:
- regelverandering: vaak niet effectief omdat one-shotters niet de regels bepalen maar de repeat-players. Ze hebben
te weinig bronnen en de zaken zijn erg complex; daarnaast het penetratieprobleem dat de uiteindelijke regels niet
goed doorwerken.
- verbetering van instituten: hierdoor is er geen overload meer, maar grotere activiteit van rechtbanken heeft ook
nadelen. - verbetering van rechtshulp
- verbetering positie have-nots: betere organisatie van one-shotters, waardoor ze eigenlijk ook repeat-player
worden. De vierde optie is het meest effectief, vb. de Consumentenbond.
7) Hervorming en de rest van de ijsberg
Gunstigere regels voor de have-nots, hoe werkt dit verder in de ijsberg/ piramide naar beneden, naar de ‘normale
problemen’ die niet aan een officiële procedure zijn begonnen? Er wordt meer gebruik gemaakt van het officiële
systeem, maar doordat beide partijen nu RP zijn, wordt het ook weer vaker privaat geregeld. Hoe meer
gelijkwaardigheid dus, hoe vaker privaat, en hoe minder gelijkwaardigheid (qua tijd, geld) hoe meer officieel.
8) Implicaties van hervorming
De officiële rechtsspraak verzekert de symbolische rechtsspraak.
, lOMoARcPSD|383 406 3
Rosalynn de Jong ©
‘The emergence and transformation of disputes: Naming, blaming, claiming’ (Felstiner, Abel, Sarat)
Geschillen zijn geen dingen, maar geschillen zijn sociale constructies, ze worden gemaakt. Verschillende stappen:
- naming: je ziet dat je een probleem hebt, bewustwording (van unPIE naar PIE)
- blaming: je wijst een verantwoordelijke aan, en je hebt een grief tegen die persoon (dit ben je niet zelf, of
het regenachtige weer, maar een specifieke ander)
- claiming: je communiceert met de verantwoordelijke van jouw probleem en je legt je claim neer.
Een geschil ontstaat als de ander daar niet goed op reageert en jij daar niet tevreden mee bent. in elk van deze
stappen valt een percentage mensen af.
Er zijn verschillende dingen belangrijk hierbij, zoals de partijen, de oorzaken, het bereik van het probleem, de keuze
voor juridische mechanismen, doelen van de partij, ideologie, SASV, professionals zoals advocaten, en de rechtbank.
Al deze zaken beïnvloeden de transformatie van geschillen. Zowel de oorzaak als de getransformeerde oorzaak kan
het probleem worden.
