P1:
in een combineketel van een cv-installatie wordt aardgas verbrandt, de chemische energie wordt
omgezet in warmte. Die energie-omzetting kun je weergeven in een energie-stroomdiagram.
De wet van behoud van energie toont aan dat
energie nooit verloren gaat, het wordt alleen
omgezet. Gas kun je voor veel dingen gebruiken,
bijvoorbeeld om een elektriciteit centrale te laten
werken. De kwaliteit van een energie-soort geeft aan hoe bruikbaar de energie is, bij een omzetting
blijft het aantal energie gelijk maar daalt de kwaliteit.
Sommige waterbronnen in huis werken op chemische energie, andere op elektrische. Een deel
daarvan lekt weg naar buiten. Bij het verwarmen van water neemt de gemiddelde snelheid van de
watermoleculen toe, daar is energie voor nodig. Op 100 graden stopt de temperatuur van water met
stijgen, de warmte wordt gebruikt om de afstand tussen de moleculen sterk te vergroten, omdat
moleculen elkaar aantrekken is daar energie voor nodig. Als de moleculen niet meer bewegen is de
temperatuur op zijn absolute nulpunt (-273 graden) in Kelvin 0. Kelvin = Celsius + 273.
Met een warmtemeter kan je nauwkeurig meten hoeveel warmte er nodig is om een
bepaalde hoeveelheid vloeistof te verwarmen. Er is altijd 4,18 J warmte nodig om 1
gram water 1 graad in temperatuur te laten stijgen. Dat noem je soortelijke warmte.
De hoeveelheid warmte (Q) die je nodig hebt om een bepaalde stof te verwarmen wordt bepaald
door 3 dingen, de soort stof (c), de hoeveelheid stof (m), de gewenste temperatuurstijging (Delta T)
= Temp eind – temp begin. Q = c x m x delta T (Warmte = soort stof x hoeveelheid stof x gewenste
tempstijging)
Vroeger was warmte (cal) calorie. 1,0 calorie is de warmte die nodig is om 1 gram water 1 graad te
later stijgen. 1 cal = 4,18 J
Een voorwerp kun je beschrijven door middel van voorwerpseigenschappen of stofeigenschappen.
De warmtecapaciteit (c) is de warmte die er nodig is om een voorwerp 1 graad te laten stijgen.
Q = C x delta T (hoeveelheid energie = warmtecapaciteit x gewenste tempstijging)
P2:
Een energiebron levert een energiesoort van hoge kwaliteit, vaak zet een apparaat de energie dan
om in een andere energie soort, bijvoorbeeld: Een cv-ketel zet chemische energie van aardgas om in
warmte, een zonnecel zet de stralingsenergie van de zon om in elektrische energie en een
windmolen zet de bewegingsenergie van stromende lucht om in elektrische energie.
Fossiele brandstoffen zoals bijvoorbeeld aardolie, aardgas en steenkool leveren chemische energie
voor scheepvaart, wegvervoer en luchtvaart, maar ook voor het verwarmen van gebouwen en
elektriciteitscentrales.
Biomassa is materiaal afkomstig van planten en dieren, zoals snoei en afvalhout plantenresten of
mest. Mest wordt verwerkt in een biogas installatie, dat kan aardgas vervangen. De rest wordt
verbrandt.
Een zonnecollector zet stralingsenergie van de zon om in warmte waarmee water verhit wordt,
zonnecellen zetten stralingsenergie om in elektrische energie.
Aardwarmte wordt diep uit de grond met hoge temperaturen gehaald, om
het om te zetten zijn 2 putten nodig, in de eerste wordt heet water uit de
aarde omhoog gepompt, in een warmtewisselaar geeft het hete water een
deel af aan de tweede waterleiding, die bijvoorbeeld een kas verwarmt.
Windmolens produceren elektrische energie, ook wel windturbine
in een combineketel van een cv-installatie wordt aardgas verbrandt, de chemische energie wordt
omgezet in warmte. Die energie-omzetting kun je weergeven in een energie-stroomdiagram.
De wet van behoud van energie toont aan dat
energie nooit verloren gaat, het wordt alleen
omgezet. Gas kun je voor veel dingen gebruiken,
bijvoorbeeld om een elektriciteit centrale te laten
werken. De kwaliteit van een energie-soort geeft aan hoe bruikbaar de energie is, bij een omzetting
blijft het aantal energie gelijk maar daalt de kwaliteit.
Sommige waterbronnen in huis werken op chemische energie, andere op elektrische. Een deel
daarvan lekt weg naar buiten. Bij het verwarmen van water neemt de gemiddelde snelheid van de
watermoleculen toe, daar is energie voor nodig. Op 100 graden stopt de temperatuur van water met
stijgen, de warmte wordt gebruikt om de afstand tussen de moleculen sterk te vergroten, omdat
moleculen elkaar aantrekken is daar energie voor nodig. Als de moleculen niet meer bewegen is de
temperatuur op zijn absolute nulpunt (-273 graden) in Kelvin 0. Kelvin = Celsius + 273.
Met een warmtemeter kan je nauwkeurig meten hoeveel warmte er nodig is om een
bepaalde hoeveelheid vloeistof te verwarmen. Er is altijd 4,18 J warmte nodig om 1
gram water 1 graad in temperatuur te laten stijgen. Dat noem je soortelijke warmte.
De hoeveelheid warmte (Q) die je nodig hebt om een bepaalde stof te verwarmen wordt bepaald
door 3 dingen, de soort stof (c), de hoeveelheid stof (m), de gewenste temperatuurstijging (Delta T)
= Temp eind – temp begin. Q = c x m x delta T (Warmte = soort stof x hoeveelheid stof x gewenste
tempstijging)
Vroeger was warmte (cal) calorie. 1,0 calorie is de warmte die nodig is om 1 gram water 1 graad te
later stijgen. 1 cal = 4,18 J
Een voorwerp kun je beschrijven door middel van voorwerpseigenschappen of stofeigenschappen.
De warmtecapaciteit (c) is de warmte die er nodig is om een voorwerp 1 graad te laten stijgen.
Q = C x delta T (hoeveelheid energie = warmtecapaciteit x gewenste tempstijging)
P2:
Een energiebron levert een energiesoort van hoge kwaliteit, vaak zet een apparaat de energie dan
om in een andere energie soort, bijvoorbeeld: Een cv-ketel zet chemische energie van aardgas om in
warmte, een zonnecel zet de stralingsenergie van de zon om in elektrische energie en een
windmolen zet de bewegingsenergie van stromende lucht om in elektrische energie.
Fossiele brandstoffen zoals bijvoorbeeld aardolie, aardgas en steenkool leveren chemische energie
voor scheepvaart, wegvervoer en luchtvaart, maar ook voor het verwarmen van gebouwen en
elektriciteitscentrales.
Biomassa is materiaal afkomstig van planten en dieren, zoals snoei en afvalhout plantenresten of
mest. Mest wordt verwerkt in een biogas installatie, dat kan aardgas vervangen. De rest wordt
verbrandt.
Een zonnecollector zet stralingsenergie van de zon om in warmte waarmee water verhit wordt,
zonnecellen zetten stralingsenergie om in elektrische energie.
Aardwarmte wordt diep uit de grond met hoge temperaturen gehaald, om
het om te zetten zijn 2 putten nodig, in de eerste wordt heet water uit de
aarde omhoog gepompt, in een warmtewisselaar geeft het hete water een
deel af aan de tweede waterleiding, die bijvoorbeeld een kas verwarmt.
Windmolens produceren elektrische energie, ook wel windturbine
