Situatie
Tijdens een maaltijd werd ik geroepen door een collega. Jan en Kees zochten de confrontatie met
elkaar op. Doordat ik het zelf niet meegemaakt had, moest ik kennis vergaren over de situatie. Ik
maakte toen gebruik van de eerste fase van het basismodel van Tuckman; forming. Forming is een
afwachtende, verkennende houding aannemen in een groep. Ik besloot dus op afstand van de groep
rustig te zitten en een krant te lezen. Hierdoor probeerde ik de indruk op te wekken dat ik niet
gefocust was op de groep. Jan deed vervolgens schofferende opmerkingen naar Robert. Hierop heb
ik Jan aangesproken en hem naar zijn kamer gestuurd. Dit was de tweede fase van het basismodel
van Tuckman, genaamd storming. In deze fase wordt er door mij een positie ingenomen in de
groep. (PAK, 2019)
Meteen nadat ik Jan een time-out van 30 minuten op zijn kamer gegeven heb, heb ik hem
rustgevende medicatie oraal gegeven. Na zijn time-out heb ik dhr. een ventilerend gesprek
aangeboden, zodat dhr. zijn hart kon luchten en zich beter zou gedragen op de groep. Deze
interventies hebben een goed resultaat opgeleverd voor een uur of drie. De moeder van Robert
kwam op bezoek en Jan schreeuwde: “Geert Wilders!”
Hierop wilde Robert Jan aanvallen. Een collega had alarm getrokken, terwijl ik tussen de twee heren
in ging staan. Toen mijn overige collega’s arriveerden, heb ik een gevraagd om de arts te bellen. Ik
wilde met de arts kortsluiten of er intramusculaire noodmedicatie toegediend mocht worden en of
het mogelijk was om dwang toe te passen op Jan. Jan is vervolgens vervoerd naar de EBK en heb ik na
vijf minuten een injectie toegediend met een rustgevend middel.
Tijdens de crisissituatie heb ik een collega gevraagd om alle zorgvragers naar hun kamer te sturen.
Toen alle zorgvragers weg waren, is dhr. gemobiliseerd naar de EBK met fysieke verzet. Dit was
voornamelijk voor zijn eigen bescherming, maar ook voor de groepsdynamiek. Robert kwam later
naar mij toe om te vragen of Jan gestraft was voor zijn actie. Ik heb niet gezegd dat hij naar de EBK
gebracht werd, maar ik heb gezegd dat de situatie opgelost is. Met dit antwoord was Robert
tevreden. Aan Jan heb ik later uitgelegd dat hij voor zijn veiligheid naar de EBK gebracht werd.
Hij is afgezonderd, omdat de groep onveilig was voor hem. Verschillende zorgvragers zochten de
confrontatie op met dhr. Daarnaast ontwricht het gedrag van Jan de gehele groep en zijn er
meerdere interventies toegepast om te begrenzen. Iedereen op de afdeling bevindt zich in een crisis.
Deze crisis wordt verergerd door het gedrag van Jan. Door frictie in de groep te signaleren en actie te
ondernemen hierop, probeerde ik de rust terug te krijgen op de groep.
Tijdens een maaltijd werd ik geroepen door een collega. Jan en Kees zochten de confrontatie met
elkaar op. Doordat ik het zelf niet meegemaakt had, moest ik kennis vergaren over de situatie. Ik
maakte toen gebruik van de eerste fase van het basismodel van Tuckman; forming. Forming is een
afwachtende, verkennende houding aannemen in een groep. Ik besloot dus op afstand van de groep
rustig te zitten en een krant te lezen. Hierdoor probeerde ik de indruk op te wekken dat ik niet
gefocust was op de groep. Jan deed vervolgens schofferende opmerkingen naar Robert. Hierop heb
ik Jan aangesproken en hem naar zijn kamer gestuurd. Dit was de tweede fase van het basismodel
van Tuckman, genaamd storming. In deze fase wordt er door mij een positie ingenomen in de
groep. (PAK, 2019)
Meteen nadat ik Jan een time-out van 30 minuten op zijn kamer gegeven heb, heb ik hem
rustgevende medicatie oraal gegeven. Na zijn time-out heb ik dhr. een ventilerend gesprek
aangeboden, zodat dhr. zijn hart kon luchten en zich beter zou gedragen op de groep. Deze
interventies hebben een goed resultaat opgeleverd voor een uur of drie. De moeder van Robert
kwam op bezoek en Jan schreeuwde: “Geert Wilders!”
Hierop wilde Robert Jan aanvallen. Een collega had alarm getrokken, terwijl ik tussen de twee heren
in ging staan. Toen mijn overige collega’s arriveerden, heb ik een gevraagd om de arts te bellen. Ik
wilde met de arts kortsluiten of er intramusculaire noodmedicatie toegediend mocht worden en of
het mogelijk was om dwang toe te passen op Jan. Jan is vervolgens vervoerd naar de EBK en heb ik na
vijf minuten een injectie toegediend met een rustgevend middel.
Tijdens de crisissituatie heb ik een collega gevraagd om alle zorgvragers naar hun kamer te sturen.
Toen alle zorgvragers weg waren, is dhr. gemobiliseerd naar de EBK met fysieke verzet. Dit was
voornamelijk voor zijn eigen bescherming, maar ook voor de groepsdynamiek. Robert kwam later
naar mij toe om te vragen of Jan gestraft was voor zijn actie. Ik heb niet gezegd dat hij naar de EBK
gebracht werd, maar ik heb gezegd dat de situatie opgelost is. Met dit antwoord was Robert
tevreden. Aan Jan heb ik later uitgelegd dat hij voor zijn veiligheid naar de EBK gebracht werd.
Hij is afgezonderd, omdat de groep onveilig was voor hem. Verschillende zorgvragers zochten de
confrontatie op met dhr. Daarnaast ontwricht het gedrag van Jan de gehele groep en zijn er
meerdere interventies toegepast om te begrenzen. Iedereen op de afdeling bevindt zich in een crisis.
Deze crisis wordt verergerd door het gedrag van Jan. Door frictie in de groep te signaleren en actie te
ondernemen hierop, probeerde ik de rust terug te krijgen op de groep.
