Arabische lente
De Arabische lente, het begint allemaal wanneer een jonge koopman in Tunesië zichzelf in
brand steekt als protest tegen het regime. Zijn verhaal verspreidt zich als een razend vuurtje
door de landen van het midden-oosten en de revolutie begint. De onderdrukking waaronder
de mensen leefden symboliseert de Winter, de opstand die hierop volgt is het begin van
vrijheid en stelt dus de lente voor. Er ontstaan grote demonstraties, er zijn grote
ontevredenheden. Per land verschillen deze ontevredenheden maar het gaat vooral over de
extreme armoede, de onderdrukking van de burgers en de corruptie van de hele regering.
De grootste groep demonstranten waren studenten of werkzoekende jongeren. In deze tijd
was de bevolking opgebouwd uit een hele grote groep jongeren, hierdoor was er groot tekort
aan banen voor opgeleide jongeren en ontstond er daar ook grote ontevredenheid.
Via het journaal kregen de mensen niet veel informatie over wat er allemaal aan de hand
was in het land, de regering probeerde dit natuurlijk zo veel mogelijk de verbloemen. Maar
via social media en dan vooral via Facebook werden alle berichten en gebeurtenissen naar
de wereld gestuurd. De mensen gingen inzien dat zij niet de enige waren die het slecht
hadden en dat het in grote delen van het Midden-Oosten zo ging en dat er echt wat aan
gedaan moest worden.
Nadat de revolutie was begonnen in Tunesië spreidde dit zich uit naar Egypte. Ook hier
kwamen enorme demonstraties waarbij soms zelfs hevige botsingen tussen de bevolking en
de politie ontstonden. Uiteindelijk is de regering afgezet en zijn er vrije verkiezingen
gekomen. De Moslimbroederschap won de verkiezingen en kreeg de leiding.
De opstand begon in landen rond de Perzische golf. Landen zoals Iran, Irak, Jemen en
Libië. Ook in deze landen ging het er vaak hevig aan toe tijdens de demonstraties en er zijn
hierdoor ook vreselijk veel slachtoffers gevallen. Dit gebeurde bijvoorbeeld ook in Libië, de
bevolking besloot in opstand te komen tegen hun dictator Khadaffi, dit werd een strijd die
veel burgers het leven heeft gekost. De strijd werd zo heftig dat de Franse en Engelse
luchtmacht te hulp schoten, hier hadden ze toestemming van de VN van. Het duurden
maanden en veel bloederige gevechten maar uiteindelijk is Khadaffi uit het land verdreven
en uiteindelijk ook gedood.
De resultaten na de opstanden waren dat er miljoenen doden waren gevallen en nog meer
gewonden. De gevangene, die vaak voor politieke redenen of geloof waren vastgezet,
werden vrijgelaten en konden worden herenigd met hun familie. In veel landen kwamen er
verkiezingen en kwamen er sterk gelovige partijen aan de macht. De invloed van de Islam
op de politiek werd versterkt maar ook in het dagelijkse leven werd de invloed van de Islam
steeds meer zichtbaar. Meer vrouwen waren een hoofddoek gaan dragen en in sommige
landen werden er strengere regels ingesteld. Dit zorgde vaak voor nieuwe conflicten tussen
gematigde en extremen moslims die het niet met elkaar eens konden worden. Deze
conflicten zijn tot de dag van vandaag nog steeds aan de gang.
De Arabische lente, het begint allemaal wanneer een jonge koopman in Tunesië zichzelf in
brand steekt als protest tegen het regime. Zijn verhaal verspreidt zich als een razend vuurtje
door de landen van het midden-oosten en de revolutie begint. De onderdrukking waaronder
de mensen leefden symboliseert de Winter, de opstand die hierop volgt is het begin van
vrijheid en stelt dus de lente voor. Er ontstaan grote demonstraties, er zijn grote
ontevredenheden. Per land verschillen deze ontevredenheden maar het gaat vooral over de
extreme armoede, de onderdrukking van de burgers en de corruptie van de hele regering.
De grootste groep demonstranten waren studenten of werkzoekende jongeren. In deze tijd
was de bevolking opgebouwd uit een hele grote groep jongeren, hierdoor was er groot tekort
aan banen voor opgeleide jongeren en ontstond er daar ook grote ontevredenheid.
Via het journaal kregen de mensen niet veel informatie over wat er allemaal aan de hand
was in het land, de regering probeerde dit natuurlijk zo veel mogelijk de verbloemen. Maar
via social media en dan vooral via Facebook werden alle berichten en gebeurtenissen naar
de wereld gestuurd. De mensen gingen inzien dat zij niet de enige waren die het slecht
hadden en dat het in grote delen van het Midden-Oosten zo ging en dat er echt wat aan
gedaan moest worden.
Nadat de revolutie was begonnen in Tunesië spreidde dit zich uit naar Egypte. Ook hier
kwamen enorme demonstraties waarbij soms zelfs hevige botsingen tussen de bevolking en
de politie ontstonden. Uiteindelijk is de regering afgezet en zijn er vrije verkiezingen
gekomen. De Moslimbroederschap won de verkiezingen en kreeg de leiding.
De opstand begon in landen rond de Perzische golf. Landen zoals Iran, Irak, Jemen en
Libië. Ook in deze landen ging het er vaak hevig aan toe tijdens de demonstraties en er zijn
hierdoor ook vreselijk veel slachtoffers gevallen. Dit gebeurde bijvoorbeeld ook in Libië, de
bevolking besloot in opstand te komen tegen hun dictator Khadaffi, dit werd een strijd die
veel burgers het leven heeft gekost. De strijd werd zo heftig dat de Franse en Engelse
luchtmacht te hulp schoten, hier hadden ze toestemming van de VN van. Het duurden
maanden en veel bloederige gevechten maar uiteindelijk is Khadaffi uit het land verdreven
en uiteindelijk ook gedood.
De resultaten na de opstanden waren dat er miljoenen doden waren gevallen en nog meer
gewonden. De gevangene, die vaak voor politieke redenen of geloof waren vastgezet,
werden vrijgelaten en konden worden herenigd met hun familie. In veel landen kwamen er
verkiezingen en kwamen er sterk gelovige partijen aan de macht. De invloed van de Islam
op de politiek werd versterkt maar ook in het dagelijkse leven werd de invloed van de Islam
steeds meer zichtbaar. Meer vrouwen waren een hoofddoek gaan dragen en in sommige
landen werden er strengere regels ingesteld. Dit zorgde vaak voor nieuwe conflicten tussen
gematigde en extremen moslims die het niet met elkaar eens konden worden. Deze
conflicten zijn tot de dag van vandaag nog steeds aan de gang.
