Risico en Informatie
HOOFDSTUK 1
1.1 Risico nemen of vermijden?
Roken en motorrijden zijn voorbeelden van vrijwillige risico’s, dat zijn risico’s die je niet
hoeft te nemen. Je hebt ook onvrijwillige risico’s, bijvoorbeeld aangereden worden, die
risico’s loop je niet vrijwillig.
Je kunt je tegen die risico’s verzekeren door een verzekering af te sluiten bij een
verzekeringsmaatschappij of verzekeraar. De verzekeringnemer betaalt aan de verzekeraar
premie. De verzekeraar gebruikt de ontvangen premies om schades uit te keren, zijn overige
kosten te dekken en winst te maken. Als je een verzekering afsluit, krijg je een
verzekeringscontract, oftewel een polis.
In een polis staat onder andere:
- Hoe hoog de premie is.
- Onder wie de verzekerde en de verzekeringnemer is.
- Welke schade gedekt wordt.
- Voor welk bedrag de schade gedekt wordt.
- Wat de voorwaarden zijn.
Bij een hypotheek sluiten veel mensen een overlijdensrisicoverzekering af. Deze verzekering
keert een bedrag aan de andere partneer uit in geval een van beide partners overlijdt.
Meestal wordt daarmee de hypotheekschuld afgelost.
Met de volgende formule kun je risico in geld uitdrukken, zodat je het risico kunt vergelijken
met de kosten voor een verzekering.
Risico > premie verzekeren
Risico < premie niet verzekeren
Als iemand risico’s vermijdt, zeg je dat iemand risico-avers gedrag vertoont. De mate van
risico-avers gedrag bepaalt of iemand zich wel of niet zal verzekeren. De meeste
verzekeringen zijn vrijwillig. Een zorgverzekering en een WA-auto- of -motorverzekering zijn
voorbeelden van verplichte verzekeringen.
Verzekeren is een vorm van solidariteit. Als een verzekeraar schade moet uitkeren, betalen
alle verzekerden door hun premie mee aan schades. ‘
, Risico en Informatie
De overheid kan besluiten om bepaalde verzekeringen te verplichten. Hiervoor zijn een
aantal redenen:
- Om mensen tegen hoge schades te beschermen. (Bijv. ziektekosten)
- Om mensen tegen andere mensen te beschermen. (Bijv. wettelijk aansprakelijkheid)
- Om te voorkomen dat te weinig mensen zich verzekeren en er te weinig
premieopbrengsten zijn om de schades uit te keren. Dit noem je ook wel: verplichte
solidariteit
Gemiddelde premiehoogtes bereken je met de volgende formule:
1.2 Verzekeren is niet eenvoudig
Bij het afsluiten van een verzekering kun je informatie achterhouden of onjuiste informatie
opgeven. Dit noem je asymmetrische informatie. Het risico dat de verzekerde werkelijk
loopt, is groter dan de verzekeraar denkt. Als gevolg hiervan kan het totale risico dat de
verzekerden lopen groter zijn dan dat de verzekeraar op basis van zijn informatie denkt.
Verzekeringsmaatschappijen proberen het informatieverschil tussen hen en de verzekerde te
verminderen door noodzakelijke informatie te winnen.
Door asymmetrische informatie bestaat de kans dat vooral mensen die een meer dan
gemiddeld risico lopen, zich verzekeren. Dit verschijnsel noem je averechtse selectie. Een
verzekeraar heeft dan juist alleen een risicovolle groep verzekeringnemers.
HOOFDSTUK 1
1.1 Risico nemen of vermijden?
Roken en motorrijden zijn voorbeelden van vrijwillige risico’s, dat zijn risico’s die je niet
hoeft te nemen. Je hebt ook onvrijwillige risico’s, bijvoorbeeld aangereden worden, die
risico’s loop je niet vrijwillig.
Je kunt je tegen die risico’s verzekeren door een verzekering af te sluiten bij een
verzekeringsmaatschappij of verzekeraar. De verzekeringnemer betaalt aan de verzekeraar
premie. De verzekeraar gebruikt de ontvangen premies om schades uit te keren, zijn overige
kosten te dekken en winst te maken. Als je een verzekering afsluit, krijg je een
verzekeringscontract, oftewel een polis.
In een polis staat onder andere:
- Hoe hoog de premie is.
- Onder wie de verzekerde en de verzekeringnemer is.
- Welke schade gedekt wordt.
- Voor welk bedrag de schade gedekt wordt.
- Wat de voorwaarden zijn.
Bij een hypotheek sluiten veel mensen een overlijdensrisicoverzekering af. Deze verzekering
keert een bedrag aan de andere partneer uit in geval een van beide partners overlijdt.
Meestal wordt daarmee de hypotheekschuld afgelost.
Met de volgende formule kun je risico in geld uitdrukken, zodat je het risico kunt vergelijken
met de kosten voor een verzekering.
Risico > premie verzekeren
Risico < premie niet verzekeren
Als iemand risico’s vermijdt, zeg je dat iemand risico-avers gedrag vertoont. De mate van
risico-avers gedrag bepaalt of iemand zich wel of niet zal verzekeren. De meeste
verzekeringen zijn vrijwillig. Een zorgverzekering en een WA-auto- of -motorverzekering zijn
voorbeelden van verplichte verzekeringen.
Verzekeren is een vorm van solidariteit. Als een verzekeraar schade moet uitkeren, betalen
alle verzekerden door hun premie mee aan schades. ‘
, Risico en Informatie
De overheid kan besluiten om bepaalde verzekeringen te verplichten. Hiervoor zijn een
aantal redenen:
- Om mensen tegen hoge schades te beschermen. (Bijv. ziektekosten)
- Om mensen tegen andere mensen te beschermen. (Bijv. wettelijk aansprakelijkheid)
- Om te voorkomen dat te weinig mensen zich verzekeren en er te weinig
premieopbrengsten zijn om de schades uit te keren. Dit noem je ook wel: verplichte
solidariteit
Gemiddelde premiehoogtes bereken je met de volgende formule:
1.2 Verzekeren is niet eenvoudig
Bij het afsluiten van een verzekering kun je informatie achterhouden of onjuiste informatie
opgeven. Dit noem je asymmetrische informatie. Het risico dat de verzekerde werkelijk
loopt, is groter dan de verzekeraar denkt. Als gevolg hiervan kan het totale risico dat de
verzekerden lopen groter zijn dan dat de verzekeraar op basis van zijn informatie denkt.
Verzekeringsmaatschappijen proberen het informatieverschil tussen hen en de verzekerde te
verminderen door noodzakelijke informatie te winnen.
Door asymmetrische informatie bestaat de kans dat vooral mensen die een meer dan
gemiddeld risico lopen, zich verzekeren. Dit verschijnsel noem je averechtse selectie. Een
verzekeraar heeft dan juist alleen een risicovolle groep verzekeringnemers.
