1. Verbeteradvies
Stap 1: het bepalen van een passend onderwerp
Tijdens mijn stage heb ik meerdere keren gekeken bij een hielprik of een glucoseprik
(capillaire bloedafname). Hierbij is mij opgevallen dat de pasgeborene bij één collega vooraf
sucrose toegediend kreeg en bij de rest van de collega’s niet.
Als je kijkt naar de betrokkene van dit probleem kun je stellen dat de pasgeborene hier een
van is. Maar daarnaast is ook het verpleegkundig personeel is betrokken bij dit probleem.
Ik heb dit besproken in een teamoverleg, hier kwam naar voren dat verpleegkundigen niet
één richtlijn volgen en een aantal collega’s onvoldoende kennis hebben over het gebruik van
sucrose. Hiermee kan een probleem worden geconcludeerd. Verpleegkundigen willen graag
weten wat het verschil is van het vooraf toedienen van sucrose en het niet toedienen
hiervan bij pasgeborene.
Stap 2: De onderzoeksvraag opstellen
Bij elke pasgeborene wordt na 72 een hielprik afgenomen, hierbij wordt er onderzoek
gedaan naar een aantal zeldzame ziektes. Zoals hierboven genoemd is er onvoldoende
kennis bij verpleegkundigen over het vooraf toedienen van suikerwater bij een hielprik. Het
is mij opgevallen dat pasgeborene veel en lang huilen bij het krijgen van een hielprik.
In de praktijk keek ik bij het afnemen van de hielprik bij een pasgeborene. De pasgeborene
lag bij moeder en kreeg ondertussen een hielprik. Op dat moment zie je dat de pasgeborene
veel en lang aan het huilen is. Voor een hielprik is genoeg bloed nodig om 7 rondjes mee te
vullen. Helaas lukte het niet om met 1 prik voldoende bloed te krijgen, dus moest er
opnieuw geprikt worden. Je merkt dat dit erg vervelend en pijnlijk is voor de pasgeborene.
Mijn onderzoeksvraag luidt:
In hoeverre is toedienen van sucrose een evidence-based pijn reducerende interventie bij
pasgeborenen die zijn opgenomen op een kraamafdeling, tijdens capillaire bloedafname?
Stap 3: Het gewenste resultaat bepalen
Opstellen van een Pico:
Patiënt: Pasgeborene
Interventie: Sucrose voorafgaand aan een capillaire bloedafname
Comparison: Geen sucrose voorafgaand aan een capillaire bloedafname
Outcome: Minder pijn
, Stap 4: Het onderzoek naar de beste outcome
4.1 Cliëntperspectief
Bij de patiënten op de afdeling vind ik het lastig om het perspectief in te schatten. Wat voor
vijf ondervraagde ouders het belangrijkste is, is dat hun pasgeborene zo weinig mogelijk pijn
ervaren. Maar op welke manier dit is, dat is voor hun lastig te zeggen wegens onvoldoende
kennis. Twee van de vijf ondervraagde ouders hebben meerdere kinderen. Zij geven aan dat
er bij de hielprik van hun vorige kinderen wel sucrose werd toegediend, maar dat ze het
lastig vinden om in te schatten of hun pasgeborene toen minder pijn hebben ervaren. Het
belangrijkste voor alle vijf de ouders is dat ze hun pasgeborene graag willen troosten tijdens
de hielprik.
4.2 Expertise
Ik heb voor de klinische expertise meerdere collega’s gevraagd, werkzaam op de
kraamafdeling van het Antonius ziekenhuis. Daarnaast heb ik ook een kinderverpleegkundige
gevraagd, werkzaam op de kinderafdeling. Het is mij opgevallen dat er veel verschillende
meningen zijn over het geven van sucrose.
Er zijn 4 collega’s die vinden het toedienen van sucrose geen goede keus. “Het vooraf
toedienen van sucrose vind ik niet goed, ik vind dat je pasgeborene niet moet belonen met
suikers” aldus een collega. Daarnaast zijn er 3 collega’s die bewust de pasgeborene aan de
borst leggen tijdens een capillaire bloedafname. Hun mening is dat aan de borst zuigen ook
een troostende werking geeft. Op de kraamafdeling 2 collega’s die wel sucrose gebruiken.
“Je wilt een pasgeborene zo weinig mogelijk pijn laten ervaren, mijn keus is daarom dat ik
wel gebruik maak van sucrose”.
Als laatst zijn er 4 collega’s die aangeven geen mening te hebben, zij gebruiken geen sucrose
vooraf omdat bij hun de werking niet bekend is.
De kinderverpleegkundige geeft aan altijd gebruik te maken van sucrose. Het valt haar op
dat de pasgeborenen minder lang huilen. De pasgeborene nemen de sucrose goed in en
ogen kalmer na inname.
4.3 Wetenschappelijk bewijs
Alle pasgeborene krijgen een hielprik wanneer ze minimaal 72 uur oud zijn. Er is veel
onderzoek naar gedaan naar het gebruik van sucrose.
Zo is gebleken uit het onderzoek “Sucrose for analgesia in newborn infants undergoing
painful procedures” dat het gebruik van sucrose (24%) een gunstig effect heeft bij niet-
voedzaam zuigen (fopspeen gedoopt in sucrose), of 0,5 ml sucrose oraal bij prematuren en
voldragen zuigelingen. De conclusies van de auteurs is dat sucrose effectief is voor het
verminderen van pijn bij een hielprik, venapunctie en een intramusculaire injectie bij
prematuren en pasgeborene. Er zijn geen ernstige bijwerkingen of nadelen gedocumenteerd
bij deze interventie. De auteurs konden geen optimale dosis identificeren vanwege
inconsistentie in de effectieve sucrosedosering tussen studies. Er is enig bewijs van matige
kwaliteit dat sucrose in combinatie met niet-farmacologische interventies (zoals niet-
voedzaam zuigen) effectiever is dan sucrose alleen, maar meer onderzoek hiernaar en
sucrose in combinatie met farmacologische interventies is nodig (Stevens, Yamada, &
Ohlsson, 2017, p. 2).
Stap 1: het bepalen van een passend onderwerp
Tijdens mijn stage heb ik meerdere keren gekeken bij een hielprik of een glucoseprik
(capillaire bloedafname). Hierbij is mij opgevallen dat de pasgeborene bij één collega vooraf
sucrose toegediend kreeg en bij de rest van de collega’s niet.
Als je kijkt naar de betrokkene van dit probleem kun je stellen dat de pasgeborene hier een
van is. Maar daarnaast is ook het verpleegkundig personeel is betrokken bij dit probleem.
Ik heb dit besproken in een teamoverleg, hier kwam naar voren dat verpleegkundigen niet
één richtlijn volgen en een aantal collega’s onvoldoende kennis hebben over het gebruik van
sucrose. Hiermee kan een probleem worden geconcludeerd. Verpleegkundigen willen graag
weten wat het verschil is van het vooraf toedienen van sucrose en het niet toedienen
hiervan bij pasgeborene.
Stap 2: De onderzoeksvraag opstellen
Bij elke pasgeborene wordt na 72 een hielprik afgenomen, hierbij wordt er onderzoek
gedaan naar een aantal zeldzame ziektes. Zoals hierboven genoemd is er onvoldoende
kennis bij verpleegkundigen over het vooraf toedienen van suikerwater bij een hielprik. Het
is mij opgevallen dat pasgeborene veel en lang huilen bij het krijgen van een hielprik.
In de praktijk keek ik bij het afnemen van de hielprik bij een pasgeborene. De pasgeborene
lag bij moeder en kreeg ondertussen een hielprik. Op dat moment zie je dat de pasgeborene
veel en lang aan het huilen is. Voor een hielprik is genoeg bloed nodig om 7 rondjes mee te
vullen. Helaas lukte het niet om met 1 prik voldoende bloed te krijgen, dus moest er
opnieuw geprikt worden. Je merkt dat dit erg vervelend en pijnlijk is voor de pasgeborene.
Mijn onderzoeksvraag luidt:
In hoeverre is toedienen van sucrose een evidence-based pijn reducerende interventie bij
pasgeborenen die zijn opgenomen op een kraamafdeling, tijdens capillaire bloedafname?
Stap 3: Het gewenste resultaat bepalen
Opstellen van een Pico:
Patiënt: Pasgeborene
Interventie: Sucrose voorafgaand aan een capillaire bloedafname
Comparison: Geen sucrose voorafgaand aan een capillaire bloedafname
Outcome: Minder pijn
, Stap 4: Het onderzoek naar de beste outcome
4.1 Cliëntperspectief
Bij de patiënten op de afdeling vind ik het lastig om het perspectief in te schatten. Wat voor
vijf ondervraagde ouders het belangrijkste is, is dat hun pasgeborene zo weinig mogelijk pijn
ervaren. Maar op welke manier dit is, dat is voor hun lastig te zeggen wegens onvoldoende
kennis. Twee van de vijf ondervraagde ouders hebben meerdere kinderen. Zij geven aan dat
er bij de hielprik van hun vorige kinderen wel sucrose werd toegediend, maar dat ze het
lastig vinden om in te schatten of hun pasgeborene toen minder pijn hebben ervaren. Het
belangrijkste voor alle vijf de ouders is dat ze hun pasgeborene graag willen troosten tijdens
de hielprik.
4.2 Expertise
Ik heb voor de klinische expertise meerdere collega’s gevraagd, werkzaam op de
kraamafdeling van het Antonius ziekenhuis. Daarnaast heb ik ook een kinderverpleegkundige
gevraagd, werkzaam op de kinderafdeling. Het is mij opgevallen dat er veel verschillende
meningen zijn over het geven van sucrose.
Er zijn 4 collega’s die vinden het toedienen van sucrose geen goede keus. “Het vooraf
toedienen van sucrose vind ik niet goed, ik vind dat je pasgeborene niet moet belonen met
suikers” aldus een collega. Daarnaast zijn er 3 collega’s die bewust de pasgeborene aan de
borst leggen tijdens een capillaire bloedafname. Hun mening is dat aan de borst zuigen ook
een troostende werking geeft. Op de kraamafdeling 2 collega’s die wel sucrose gebruiken.
“Je wilt een pasgeborene zo weinig mogelijk pijn laten ervaren, mijn keus is daarom dat ik
wel gebruik maak van sucrose”.
Als laatst zijn er 4 collega’s die aangeven geen mening te hebben, zij gebruiken geen sucrose
vooraf omdat bij hun de werking niet bekend is.
De kinderverpleegkundige geeft aan altijd gebruik te maken van sucrose. Het valt haar op
dat de pasgeborenen minder lang huilen. De pasgeborene nemen de sucrose goed in en
ogen kalmer na inname.
4.3 Wetenschappelijk bewijs
Alle pasgeborene krijgen een hielprik wanneer ze minimaal 72 uur oud zijn. Er is veel
onderzoek naar gedaan naar het gebruik van sucrose.
Zo is gebleken uit het onderzoek “Sucrose for analgesia in newborn infants undergoing
painful procedures” dat het gebruik van sucrose (24%) een gunstig effect heeft bij niet-
voedzaam zuigen (fopspeen gedoopt in sucrose), of 0,5 ml sucrose oraal bij prematuren en
voldragen zuigelingen. De conclusies van de auteurs is dat sucrose effectief is voor het
verminderen van pijn bij een hielprik, venapunctie en een intramusculaire injectie bij
prematuren en pasgeborene. Er zijn geen ernstige bijwerkingen of nadelen gedocumenteerd
bij deze interventie. De auteurs konden geen optimale dosis identificeren vanwege
inconsistentie in de effectieve sucrosedosering tussen studies. Er is enig bewijs van matige
kwaliteit dat sucrose in combinatie met niet-farmacologische interventies (zoals niet-
voedzaam zuigen) effectiever is dan sucrose alleen, maar meer onderzoek hiernaar en
sucrose in combinatie met farmacologische interventies is nodig (Stevens, Yamada, &
Ohlsson, 2017, p. 2).
