SZR
1. In het socialezekerheidsrecht maakt men traditioneel een onderscheid tussen
sociale bijstandsregelingen en sociale verzekeringen
a. leg uit
sociale verzekering
- door en/of voor leden van het solidariteitssysteem worden bijdragen afgestaan
- deelname is in de regel verplicht (uitzonderingen/afwijkingen mogelijk)
- indien een sociaal risico zich voordoet ontstaat er een subjectief recht op de
sociale prestatie
- geen middelentoets
- twee soorten:
1) universele type: voor alle ingezetenen
2) professionele type: afhankelijk van beroepsgroep
sociale bijstand
- kennen uitkeringen toe aan wie daar nood aan heeft
- toekenning sociale prestatie is afhankelijk van middelentoets
- gefinancierd uit overheidsgelden: budget (lokaal/centraal)
- twee soorten:
1) algemene: voor iedereen die behoeftig is een menswaardig bestaan
verzekeren
2) categorale: voor specifieke categorieën (bv. gehandicapt)
b. onder welke van beide socialezekerheidstechnieken zou u de Vlaamse regeling
voor het Groeipakket brengen? Verklaar.
Groeipakket → demogrante uitkering: vertoont kenmerken van beide
→ wordt gekenmerkt doordat ze uit algemene overheidsmiddelen gefinancierd worden
(= sociale bijstand) en dat ze aansluit bij een bepaald erkend sociaal risico en niet bij
de behoefte (= sociale verzekering)
(niet zeker of dit klopt!!)
Elk kind dat woonplaats heeft in BE: recht op groeipakket → het is een universele
verzekering gericht tot de ingezetenen, los van arbeid.
voor bijkomende toeslagen wordt wel soms gekeken naar inkomen van het gezin en of
je behoeftig bent (bvb sociale toeslagen) → sociale bijstand
,2. Wat verstaat men onder de financiële (mede)verantwoordelijkheid van de
ziekenfondsen?
indien je verzekerd bent betalen ziekenfondsen een deel terug : ze financieren 75%
verzekerde moet enkel het remgeld betalen (kan bestaan uit % of forfait) → Art. 37 GVU-wet
3. Op basis van art. 23 van de wet van 26 maart 2018 betreffende de versterking van de
economische groei en de sociale cohesie (BS 30 maart 2018) werd de
verblijfsvoorwaarde in de wet van 27 februari 1987 voor het recht op de
‘inkomensvervangende tegemoetkoming voor personen met een handicap’ (IVT)
verstrengd. Naast de overige toekenningsvoorwaarden bepaalt art. 4, §1, tweede lid
van de wet van 27 februari 1987 nu dat de persoon die onder werkingssfeer van deze
wet valt, pas recht heeft op de IVT indien deze ten minste 10 jaar, waarvan minstens 5
ononderbroken, een werkelijk verblijf in België heeft gehad. De vzw Mensenrecht
wenst deze verstrenging van de verblijfsvoorwaarde aan te vechten op basis van art. 23
van de Grondwet. Welke inhoudelijke gronden zou de vzw volgens u hiervoor kunnen
inroepen? Motiveer.
schending van de stand-still verplichting van de sociale zekerheidsrechten:
- er is een aanzienlijke vermindering van de bescherming: ja, zij die niet voldoen aan de
verblijfsvoorwaarde hebben geen recht meer op IVT.
- er is een gebrek aan een doel van algemeen belang dat deze inperking verantwoordt
(Het GwH heeft in een eerder arrest (IGO-arrest) geoordeeld dat de invoering van de
verblijfsvoorwaarde bij de pensioenregeling een schending inhoudt van het standstill-effect).
- Daarnaast kunnen ze ook aanhalen dat er een schending is van art. 10 en 11 GW
(gelijkheidsbeginsel). De groep mensen die minder dan 10 jaar in België verblijven worden
gediscrimineerd ten opzichte van zij die langer dan 10 jaar verblijven.
4. Laura heeft een voltijdse baan als inkoopverantwoordelijke bij een voedingsbedrijf.
Nu haar echtgenoot, met wie ze al 6 jaar gelukkig is getrouwd, een restaurant gaat
openen, denkt ze eraan om haar voltijdse (bedienden)job om te zetten naar deeltijds
werk en de vrijgekomen tijd te gebruiken om haar echtgenoot in het weekend bij te
staan in de uitbouw van zijn zelfstandige zaak. Ze heeft in een sociaal adviesblad van
het syndicaat waar ze bij aangesloten is, iets gelezen over sociale regelingen die
recent zijn uitgevaardigd om het 'bijklussen' aan te moedigen. Laura komt bij u te
rade en vraagt hoe ze het best haar werk voor de zaak van haar echtgenoot op een
‘sociaal voordelige’ wijze kan inrichten.
Flexi-job in de horeca sinds 2015: indien ze een job heeft van 4/5de. De man zal dan enkel een
werkgeversbijdrage van 25% moeten betalen. De vrouw dient geen werknemersbijdrage of
belastingen te betalen op haar werk als flexi jobber.
=> hiervoor zal ze wel nog meer dan deeltijds moeten werken op haar vorige job: namelijk nog
⅘ (weet niet of dit juist is)
, ik denk van wel: andere optie is meewerkende echtgenoot en dan valt ze onder het
toepassingsgebied van zelfstandige. zij moet dan wel sociale zekerheid betalen maar geniet
veel minder bescherming dan een werknemer → dit kan niet denk ik; meewerkende
echtgenoot mag geen andere beroepsactiviteit uitoefenen die voor hem eigen rechten opent
ChatGPT: Gezien Laura haar situatie is het waarschijnlijk het voordeligst om als zelfstandige
in bijberoep te werken in de zaak van haar echtgenoot. Dit geeft haar de mogelijkheid om
legaal en sociaal voordelig te werken, zonder dat ze volledig zelfstandige in hoofdberoep hoeft
te worden.
5. Camille overweegt om, na 12 jaar als werknemer actief te zijn geweest in de
retailsector, zich als zelfstandige te vestigen. Wel twijfelt ze nog wat om deze grote
stap naar het ondernemerschap te nemen. Zo vraagt ze zich concreet af of er wel een
sociaal vangnet is voorzien voor zelfstandigen die hun zaak moeten beëindigen
wegens faillissement. Kunnen zelfstandigen wel een recht openen op een
werkloosheidsuitkering, is haar vraag. Wat kan u haar antwoorden?
art. 30 lid 3, 3° Werkloosheidsbesluit → WN’s die de overstap maken naar het
zelfstandigenstatuut kunnen zich in bepaalde gevallen beroepen op de reeds gewerkte dagen
als WN, wanneer zij na hun zelfstandige activiteit beroep willen doen op een
werkloosheidsuitkering
zelfstandigen hebben recht op een overbruggingsrecht in twee gevallen:
- zelfstandige is verplicht op activiteit stop te zetten omwille van de economische
moeilijkheden
- zelfstandige moet omwille van omstandigheden buiten zijn wil de activiteit stopzetten
Camille zal dus recht hebben op een overbruggingsrecht bij faillissement.
- uitkering voor één jaar.
- forfaitaire financiële uitkering
voorwaarden:
- wonen in België
- gedurende 4 kwartalen (1 jaar) voldoen aan verzekeringsplicht
- sociale bijdragen werkelijk betalen
→ zou je hier beide opties moeten schrijven of was mijne niet juist (beide denk ik)
Behoud van hoedanigheid als gerechtigde?
- Hierbij hebben uitkeringsgerechtigde werklozen die een zelfstandige activiteit
opstarten, toch een vorm van vangnet indien de bezigheid zou mislukken
- ze openen hierbij een recht op vergoeding, en dit wel tot 15 jaar na opstart van de
zelfstandige bezigheid
1. In het socialezekerheidsrecht maakt men traditioneel een onderscheid tussen
sociale bijstandsregelingen en sociale verzekeringen
a. leg uit
sociale verzekering
- door en/of voor leden van het solidariteitssysteem worden bijdragen afgestaan
- deelname is in de regel verplicht (uitzonderingen/afwijkingen mogelijk)
- indien een sociaal risico zich voordoet ontstaat er een subjectief recht op de
sociale prestatie
- geen middelentoets
- twee soorten:
1) universele type: voor alle ingezetenen
2) professionele type: afhankelijk van beroepsgroep
sociale bijstand
- kennen uitkeringen toe aan wie daar nood aan heeft
- toekenning sociale prestatie is afhankelijk van middelentoets
- gefinancierd uit overheidsgelden: budget (lokaal/centraal)
- twee soorten:
1) algemene: voor iedereen die behoeftig is een menswaardig bestaan
verzekeren
2) categorale: voor specifieke categorieën (bv. gehandicapt)
b. onder welke van beide socialezekerheidstechnieken zou u de Vlaamse regeling
voor het Groeipakket brengen? Verklaar.
Groeipakket → demogrante uitkering: vertoont kenmerken van beide
→ wordt gekenmerkt doordat ze uit algemene overheidsmiddelen gefinancierd worden
(= sociale bijstand) en dat ze aansluit bij een bepaald erkend sociaal risico en niet bij
de behoefte (= sociale verzekering)
(niet zeker of dit klopt!!)
Elk kind dat woonplaats heeft in BE: recht op groeipakket → het is een universele
verzekering gericht tot de ingezetenen, los van arbeid.
voor bijkomende toeslagen wordt wel soms gekeken naar inkomen van het gezin en of
je behoeftig bent (bvb sociale toeslagen) → sociale bijstand
,2. Wat verstaat men onder de financiële (mede)verantwoordelijkheid van de
ziekenfondsen?
indien je verzekerd bent betalen ziekenfondsen een deel terug : ze financieren 75%
verzekerde moet enkel het remgeld betalen (kan bestaan uit % of forfait) → Art. 37 GVU-wet
3. Op basis van art. 23 van de wet van 26 maart 2018 betreffende de versterking van de
economische groei en de sociale cohesie (BS 30 maart 2018) werd de
verblijfsvoorwaarde in de wet van 27 februari 1987 voor het recht op de
‘inkomensvervangende tegemoetkoming voor personen met een handicap’ (IVT)
verstrengd. Naast de overige toekenningsvoorwaarden bepaalt art. 4, §1, tweede lid
van de wet van 27 februari 1987 nu dat de persoon die onder werkingssfeer van deze
wet valt, pas recht heeft op de IVT indien deze ten minste 10 jaar, waarvan minstens 5
ononderbroken, een werkelijk verblijf in België heeft gehad. De vzw Mensenrecht
wenst deze verstrenging van de verblijfsvoorwaarde aan te vechten op basis van art. 23
van de Grondwet. Welke inhoudelijke gronden zou de vzw volgens u hiervoor kunnen
inroepen? Motiveer.
schending van de stand-still verplichting van de sociale zekerheidsrechten:
- er is een aanzienlijke vermindering van de bescherming: ja, zij die niet voldoen aan de
verblijfsvoorwaarde hebben geen recht meer op IVT.
- er is een gebrek aan een doel van algemeen belang dat deze inperking verantwoordt
(Het GwH heeft in een eerder arrest (IGO-arrest) geoordeeld dat de invoering van de
verblijfsvoorwaarde bij de pensioenregeling een schending inhoudt van het standstill-effect).
- Daarnaast kunnen ze ook aanhalen dat er een schending is van art. 10 en 11 GW
(gelijkheidsbeginsel). De groep mensen die minder dan 10 jaar in België verblijven worden
gediscrimineerd ten opzichte van zij die langer dan 10 jaar verblijven.
4. Laura heeft een voltijdse baan als inkoopverantwoordelijke bij een voedingsbedrijf.
Nu haar echtgenoot, met wie ze al 6 jaar gelukkig is getrouwd, een restaurant gaat
openen, denkt ze eraan om haar voltijdse (bedienden)job om te zetten naar deeltijds
werk en de vrijgekomen tijd te gebruiken om haar echtgenoot in het weekend bij te
staan in de uitbouw van zijn zelfstandige zaak. Ze heeft in een sociaal adviesblad van
het syndicaat waar ze bij aangesloten is, iets gelezen over sociale regelingen die
recent zijn uitgevaardigd om het 'bijklussen' aan te moedigen. Laura komt bij u te
rade en vraagt hoe ze het best haar werk voor de zaak van haar echtgenoot op een
‘sociaal voordelige’ wijze kan inrichten.
Flexi-job in de horeca sinds 2015: indien ze een job heeft van 4/5de. De man zal dan enkel een
werkgeversbijdrage van 25% moeten betalen. De vrouw dient geen werknemersbijdrage of
belastingen te betalen op haar werk als flexi jobber.
=> hiervoor zal ze wel nog meer dan deeltijds moeten werken op haar vorige job: namelijk nog
⅘ (weet niet of dit juist is)
, ik denk van wel: andere optie is meewerkende echtgenoot en dan valt ze onder het
toepassingsgebied van zelfstandige. zij moet dan wel sociale zekerheid betalen maar geniet
veel minder bescherming dan een werknemer → dit kan niet denk ik; meewerkende
echtgenoot mag geen andere beroepsactiviteit uitoefenen die voor hem eigen rechten opent
ChatGPT: Gezien Laura haar situatie is het waarschijnlijk het voordeligst om als zelfstandige
in bijberoep te werken in de zaak van haar echtgenoot. Dit geeft haar de mogelijkheid om
legaal en sociaal voordelig te werken, zonder dat ze volledig zelfstandige in hoofdberoep hoeft
te worden.
5. Camille overweegt om, na 12 jaar als werknemer actief te zijn geweest in de
retailsector, zich als zelfstandige te vestigen. Wel twijfelt ze nog wat om deze grote
stap naar het ondernemerschap te nemen. Zo vraagt ze zich concreet af of er wel een
sociaal vangnet is voorzien voor zelfstandigen die hun zaak moeten beëindigen
wegens faillissement. Kunnen zelfstandigen wel een recht openen op een
werkloosheidsuitkering, is haar vraag. Wat kan u haar antwoorden?
art. 30 lid 3, 3° Werkloosheidsbesluit → WN’s die de overstap maken naar het
zelfstandigenstatuut kunnen zich in bepaalde gevallen beroepen op de reeds gewerkte dagen
als WN, wanneer zij na hun zelfstandige activiteit beroep willen doen op een
werkloosheidsuitkering
zelfstandigen hebben recht op een overbruggingsrecht in twee gevallen:
- zelfstandige is verplicht op activiteit stop te zetten omwille van de economische
moeilijkheden
- zelfstandige moet omwille van omstandigheden buiten zijn wil de activiteit stopzetten
Camille zal dus recht hebben op een overbruggingsrecht bij faillissement.
- uitkering voor één jaar.
- forfaitaire financiële uitkering
voorwaarden:
- wonen in België
- gedurende 4 kwartalen (1 jaar) voldoen aan verzekeringsplicht
- sociale bijdragen werkelijk betalen
→ zou je hier beide opties moeten schrijven of was mijne niet juist (beide denk ik)
Behoud van hoedanigheid als gerechtigde?
- Hierbij hebben uitkeringsgerechtigde werklozen die een zelfstandige activiteit
opstarten, toch een vorm van vangnet indien de bezigheid zou mislukken
- ze openen hierbij een recht op vergoeding, en dit wel tot 15 jaar na opstart van de
zelfstandige bezigheid
