Samenvatting psychopathologie
Bijeenkomst 1
Hoofdstuk 1 Psychiatrie een inleiding
Begrippen
Informed consent: proefpersonen moeten de vrijheid hebben te kiezen
of zij willen meedoen aan een onderzoek.
Vertrouwelijkheid: degenen die meewerken aan een onderzoek zullen
anoniem blijven.
Evidence-based medicine: het streven om gebruik te maken van het
beste beschikbare bewijs bij het maken van een keuze voor de
behandeling van een patiënt.
Symptomen: specifieke eigenschappen of kenmerken.
Diagnostisch criterium: bepaalde verschijnselen of symptomen moeten
voldoen aan bepaalde voorwaarden, voordat we ze als afwijkend of
passend bij een bepaalde stoornis beschouwen.
Psychische stoornis: het geheel van afwijkende emoties, gedachten of
gedragspatronen dat wordt gekenmerkt door onder andere een storing in
het functioneren, en (persoonlijk) lijden.
Afwijkend gedrag
Afwijkend gedrag verwijst naar handelen dat uitzonderlijk is of afwijkt
van geldende sociale normen. Het kan zich uiten in een verstoorde manier
van waarnemen of in een persoonlijke uitleg van die waarneming die niet
overeenkomt met de werkelijkheid. Ook emotioneel lijden en gedrag dat
niet passend is binnen een bepaalde situatie vallen hieronder. Wanneer
iemand een gevaar vormt voor zichzelf of voor de omgeving, wordt dit
eveneens gezien als afwijkend gedrag.
Verschillende culturen kijken anders naar wat afwijkend gedrag is. Het is
bij de beoordeling van afwijkend gedrag van belang om rekening te
houden met culturele gebruiken, tradities, gewoonten, verklaringen en
normen.
Afwijkend gedrag toepassen op casussen
1. Mate waarin gedrag uitzonderlijk is: intense gevoelens
2. Mate waarin gedrag sociaal afwijkend is: normen binnen een
samenleving
3. Foute perceptie of interpretatie van de realiteit: hallucinatie
4. Aanzienlijk emotioneel lijden: lijden als gevoel van emoties: angst en
depressie
, 5. Ongepast of contraproductief gedrag: gedrag dat ons beperkt (niet
aanpassen)
6. Gedrag dat gevaar oplevert: voor jezelf en voor anderen
Tijdlijn verandering behandeling afwijkend gedrag
Hippocrates (370 v.Chr.): gezondheid van het lichaam en de geest wordt
bepaald door een evenwicht in de humores: de lichaamssappen. Een
verstoring van evenwicht was verantwoordelijk voor afwijkend gedrag.
705: in de Arabische psychiatrie wordt een humane visie en behandeling
van psychiatrische patiënten nagestreefd. Eerste psychiatrisch ziekenhuis
opent de deuren.
Katholieke kerk (middeleeuwen): afwijkend gedrag is een teken van
bezetenheid door boze geesten of de duivel. Mensen werden doormiddel
van exorcisme of uitdrijvingen behandeld.
1600: eerste gekkenhuizen worden gebouwd. De leefomstandigheden
waren zeer slecht.
Pussin en Pinel (1800): er ontstaat morele therapie. De behandelingen zijn
gebaseerd op idee dat patiënten door menselijke bejegening en verblijf
weer normaal gaan functioneren.
1950: introductie van nieuwe, effectieve medicijnen en therapeutische
behandelingen. Steeds meer patiënten konden weer mee functioneren in
de maatschappij.
Antipsychiatriebeweging 1970: gaan ervanuit dat psychische stoornissen
niet bestonden en dat patiënten niet moesten worden behandeld.
2000-nu: patiënten moeten niet worden opgenomen, tenzij er geen
alternatief is. Professionals werken steeds meer vanuit de
herstelbenadering, ervaringsdeskundigheid. Ook de stigmatisering krijgt
meer aandacht.
, Hoofdstuk 2 Psychiatrie een inleiding
Begrippen
Klassieke conditionering: prikkel, die een reactie oproept, tegelijk met
neutrale prikkel (die onder normale omstandigheden niet tot de reactie
leidt). Onvrijwillige reacties.
Operante conditionering: stimulus-responsleren waarbij de kans op een
respons verandert door de gevolgen ervan. Er volgen op gedrag
consequenties die kans op herhaling van dat gedrag beïnvloeden.
Vrijwillige reacties.
Het zenuwstelsel
Het zenuwstelsel bestaat uit neuronen die signalen door het lichaam
geleiden en met elkaar communiceren door neurotransmitters. Via
synapsen worden boodschappen tussen neuronen overgedragen.
Het zenuwstelsel bestaat uit het centrale en het perifere zenuwstelsel. Het
centrale zenuwstelsel omvat hersenen en ruggenmerg. In de hersenen
regelt de medulla vitale functies. Het perifere zenuwstelsel bestaat uit het
somatische zenuwstelsel, wat ervoor zorgt dat signalen naar spieren en
klieren gaan, en het autonome zenuwstelsel, dat de onbewuste
lichaamsprocessen aanstuurt.
Perspectieven verklaring ontstaan afwijkend gedrag, emoties en
gedachten
- Biologisch perspectief
Biologische factoren als een verstoorde werking van de neurotransmitters
in de hersenen, erfelijkheid en onderliggende afwijkingen in de hersenen
spelen een rol bij het ontstaan van afwijkend gedrag.
- Sociaal-cultureel perspectief
We kunnen afwijkend gedrag niet bestuderen zonder rekening te houden
met de invloed van sociale en culturele factoren, inclusief factoren die te
maken hebben met etniciteit, gender en sociale klasse. Dus sociale
stressoren kunnen leiden tot afwijkend gedrag.
- Biopsychosociale perspectief
Een combinatie van modellen. Interacties tussen biologische,
psychologische en sociaal-culturele factoren in de ontwikkeling van
afwijkend gedrag. Het gaat dus uit van meerdere oorzaken en nooit van 1.
- Psychologisch perspectief
Bijeenkomst 1
Hoofdstuk 1 Psychiatrie een inleiding
Begrippen
Informed consent: proefpersonen moeten de vrijheid hebben te kiezen
of zij willen meedoen aan een onderzoek.
Vertrouwelijkheid: degenen die meewerken aan een onderzoek zullen
anoniem blijven.
Evidence-based medicine: het streven om gebruik te maken van het
beste beschikbare bewijs bij het maken van een keuze voor de
behandeling van een patiënt.
Symptomen: specifieke eigenschappen of kenmerken.
Diagnostisch criterium: bepaalde verschijnselen of symptomen moeten
voldoen aan bepaalde voorwaarden, voordat we ze als afwijkend of
passend bij een bepaalde stoornis beschouwen.
Psychische stoornis: het geheel van afwijkende emoties, gedachten of
gedragspatronen dat wordt gekenmerkt door onder andere een storing in
het functioneren, en (persoonlijk) lijden.
Afwijkend gedrag
Afwijkend gedrag verwijst naar handelen dat uitzonderlijk is of afwijkt
van geldende sociale normen. Het kan zich uiten in een verstoorde manier
van waarnemen of in een persoonlijke uitleg van die waarneming die niet
overeenkomt met de werkelijkheid. Ook emotioneel lijden en gedrag dat
niet passend is binnen een bepaalde situatie vallen hieronder. Wanneer
iemand een gevaar vormt voor zichzelf of voor de omgeving, wordt dit
eveneens gezien als afwijkend gedrag.
Verschillende culturen kijken anders naar wat afwijkend gedrag is. Het is
bij de beoordeling van afwijkend gedrag van belang om rekening te
houden met culturele gebruiken, tradities, gewoonten, verklaringen en
normen.
Afwijkend gedrag toepassen op casussen
1. Mate waarin gedrag uitzonderlijk is: intense gevoelens
2. Mate waarin gedrag sociaal afwijkend is: normen binnen een
samenleving
3. Foute perceptie of interpretatie van de realiteit: hallucinatie
4. Aanzienlijk emotioneel lijden: lijden als gevoel van emoties: angst en
depressie
, 5. Ongepast of contraproductief gedrag: gedrag dat ons beperkt (niet
aanpassen)
6. Gedrag dat gevaar oplevert: voor jezelf en voor anderen
Tijdlijn verandering behandeling afwijkend gedrag
Hippocrates (370 v.Chr.): gezondheid van het lichaam en de geest wordt
bepaald door een evenwicht in de humores: de lichaamssappen. Een
verstoring van evenwicht was verantwoordelijk voor afwijkend gedrag.
705: in de Arabische psychiatrie wordt een humane visie en behandeling
van psychiatrische patiënten nagestreefd. Eerste psychiatrisch ziekenhuis
opent de deuren.
Katholieke kerk (middeleeuwen): afwijkend gedrag is een teken van
bezetenheid door boze geesten of de duivel. Mensen werden doormiddel
van exorcisme of uitdrijvingen behandeld.
1600: eerste gekkenhuizen worden gebouwd. De leefomstandigheden
waren zeer slecht.
Pussin en Pinel (1800): er ontstaat morele therapie. De behandelingen zijn
gebaseerd op idee dat patiënten door menselijke bejegening en verblijf
weer normaal gaan functioneren.
1950: introductie van nieuwe, effectieve medicijnen en therapeutische
behandelingen. Steeds meer patiënten konden weer mee functioneren in
de maatschappij.
Antipsychiatriebeweging 1970: gaan ervanuit dat psychische stoornissen
niet bestonden en dat patiënten niet moesten worden behandeld.
2000-nu: patiënten moeten niet worden opgenomen, tenzij er geen
alternatief is. Professionals werken steeds meer vanuit de
herstelbenadering, ervaringsdeskundigheid. Ook de stigmatisering krijgt
meer aandacht.
, Hoofdstuk 2 Psychiatrie een inleiding
Begrippen
Klassieke conditionering: prikkel, die een reactie oproept, tegelijk met
neutrale prikkel (die onder normale omstandigheden niet tot de reactie
leidt). Onvrijwillige reacties.
Operante conditionering: stimulus-responsleren waarbij de kans op een
respons verandert door de gevolgen ervan. Er volgen op gedrag
consequenties die kans op herhaling van dat gedrag beïnvloeden.
Vrijwillige reacties.
Het zenuwstelsel
Het zenuwstelsel bestaat uit neuronen die signalen door het lichaam
geleiden en met elkaar communiceren door neurotransmitters. Via
synapsen worden boodschappen tussen neuronen overgedragen.
Het zenuwstelsel bestaat uit het centrale en het perifere zenuwstelsel. Het
centrale zenuwstelsel omvat hersenen en ruggenmerg. In de hersenen
regelt de medulla vitale functies. Het perifere zenuwstelsel bestaat uit het
somatische zenuwstelsel, wat ervoor zorgt dat signalen naar spieren en
klieren gaan, en het autonome zenuwstelsel, dat de onbewuste
lichaamsprocessen aanstuurt.
Perspectieven verklaring ontstaan afwijkend gedrag, emoties en
gedachten
- Biologisch perspectief
Biologische factoren als een verstoorde werking van de neurotransmitters
in de hersenen, erfelijkheid en onderliggende afwijkingen in de hersenen
spelen een rol bij het ontstaan van afwijkend gedrag.
- Sociaal-cultureel perspectief
We kunnen afwijkend gedrag niet bestuderen zonder rekening te houden
met de invloed van sociale en culturele factoren, inclusief factoren die te
maken hebben met etniciteit, gender en sociale klasse. Dus sociale
stressoren kunnen leiden tot afwijkend gedrag.
- Biopsychosociale perspectief
Een combinatie van modellen. Interacties tussen biologische,
psychologische en sociaal-culturele factoren in de ontwikkeling van
afwijkend gedrag. Het gaat dus uit van meerdere oorzaken en nooit van 1.
- Psychologisch perspectief
