inhoudstabel Neurokine
LES 1: INLEIDING NEUROLOGISCHE REVALIDATIE 2
LES 2: REVALIDATIE NA BEROERTE (CVA-NAH-STROKE) 22
NEUROLOGISCHE ZORG: BEROERTEZORG 58
DWARSLAESIE – HOORCOLLEGE 1 74
ZIEKTE VAN PARKINSON – HC 1 104
ZIEKTE VAN PARKINSON - HC 2 126
COMMUNICATIESTOORNISSEN NA NAH 142
MS: MULTIPLE SLCEROSIS 153
PERIFERE NEUROLOGISCHE AANDOENINGEN 182
1
,NEUROKINE 2 – WIM SAEYS
LES 1: INLEIDING NEUROLOGISCHE REVALIDATIE
1. DEFINITIE
DEF 1: Complex en multidimensionaal proces waarin mensen met een neurologische aandoening
worden begleidt om zo optimaal mogelijk niveau van functioneren en participatie te bereiken binnen
hun maatschappelijke en persoonlijke context
➔ ontwikkelen van nieuwe strategieën + leren omgaan met blijvende beperkingen
DEF 2: Neurologische revalidatie = proces dat personen met een beperking assisteert om optimaal te
functioneren en gezond te blijven in interactie met de omgeving (definitie WHO)
- Definitie benadrukt 2 belangrijke aspecten (die functioneren mee bepalen):
o Functioneren in al zijn dimensies (lichaamsfuncties, activiteiten en participatie)
o Contextuele factoren (persoonlijk en omgevingsgebonden)
DEF 3: Probleemoplossend en educatief proces gericht op het verminderen van de handicap of
handicap die iemand ervaart (definitie Wade)
- Actief karakter van revalidatie: combinatie van kennis, aardigheden, onderwijs en advies
nodig om Pt en familie te ondersteunen
- ‘assisteren’ => Pt mag niet te veel verwachten, dat kine alles kan oplossen zomaar
DEF 4: Systematisch proces van klinisch redeneren en begeleiden, gebaseerd op wetenschappelijke
evidentie, waarbij het doel is om niet alleen herstel te bevorderen maar ook adaptatie en participatie
te ondersteunen (definitie Garner en Lennon)
- Sluit nauw aan bij huidige opvatting → evidence-based + flexibel en persoonsgericht
VAN HERSTEL NAAR FUNCTIONEREN EN PARTICIPATIE
Traditioneel: revalidatie = herstellen verloren functies
- Bvb. na beroerte: nadruk op terugwinnen spierkracht of coördinatie
Nu: Volgens WHO en ICF-model
- Herstel bevat ook functionele activiteiten (zoals lopen, aankleden of schrijven) en
participatie (werken, hobby’s, sociale rollen) + factoren zoals motivatie, copingstrategieën,
sociale steun en toegankelijkheid van de omgeving integraal deel uitmaken van het proces
2
,KERNASPECTEN
1. Holistisch karakter: Revalidatie omvat lichamelijke, cognitieve, emotionele en sociale
dimensies
2. Procesmatig en dynamisch: Het gaat niet om een eenmalige interventie, maar om een
doorlopend, aanpasbaar traject
3. Probleemoplossend en educatief: Het team helpt de patiënt problemen te identificeren en
oplossingen te zoeken
4. Interactie met de omgeving: Functioneren kan niet los worden gezien van contextuele
factoren
5. Persoonsgericht: Afgestemd op unieke doelen en voorkeuren van de patiënt
6. Evidentiegericht: Bij voorkeur onderbouwd door wetenschappelijk bewijs, met ruimte voor
klinische ervaring en patiëntvoorkeuren
REFLECTIE VOOR DE KINE
Kine is specialist in bewegen en functioneren maar fungeert ook eerder als coach
Praktische consequenties hiervan:
- Het klinsisch redeneren vertrekt niet enkel vanuit de pathofysiologie, maar ook vanuit de
doelen en het functioneren van de pt
- Therapeutische strategieën moeten gericht zijn op restitutie, compensatie.
- Samenwerking met andere disciplines is essentieel om doelstellingen te bereiken
Combinatie van kennis, vaardigheden, opleiding en advies die nodig zijn om patiënten en hun
families te ondersteunen
CONCLUSIE
- Definitie neurlogische revalidatie is meerlagig en evolutief
o Is een dynamisch, interdisciplinair en persoonsgericht proces dat gebaseerd is op
wetenschappelijke evidentie, maar steeds aangepast wordt aan de unieke context en
noden van de patiënt
- Vroeger: herstel centraal
- Nu: klemtoon op functionere, participatie en kwaliteit van leven
2. KLINISCHE REDENEERPROCES
- Klinisch redeneren = ruggengraat vd kinesitherapeutische praktijk id neurologische
revalidatie
- Proces waarbij de kine info verzamelt, analyseert, interpreteert en integreeert om
gefundeerde beslissingen te nemen (itt lineair denkrpoces)
- Cyclisch, dynamische en contextueel proces met voortdurende bijsturing obv nieuwe info en
patiëntresponsen
- Puur syptoomgerichte aanpak = onvoldoende
o P vertoont multipele en veranderlijke symptomen (motorisch, sensorisch, cognitief,
en emotioneel)
o Daarom: integratie van wetenschappelijke evidentie, klinische expertise en
patiëntwaarden, in lijn met het evidence- based practice referentiekader
3
, - Korte en langetermijndoelstelling kunnen stellen en continu aanpassen
o Lange: zelfstandig transfers in de nacht / rompkracht
▪ Grijpkracht, OL kracht, bedframe aanpassen, rompactivatie,
kameraanpassingen
MODELLEN VAN KLINISCH REDENEREN
1. Hypothetico-deductief model: De therapeut formuleert hypotheses op basis van observaties
en toetst deze systematisch
2. Patroonherkenning: ervaren clinici herkennen typische combinaties van symptomen en
linken deze aan pathologie
3. Narratief redeneren: het verhaal en de beleving van de patiënt staan centraal
4. Interactief redeneren: focus op communicatie, relatie en doelbepaling met de patiënt en zijn
omgeving
5. Procesgericht model: continu, iteratief proces van probleemidentificatie,…
FASEN VAN KLINISCH REDENEREN IN DE PRAKTIJK
1. Informatie verzamelen: Anamnese, klinisch onderzoek, observatie
2. Probleemidentificatie: Classificatie en prioritering van problemen
3. Hypothesevorming en analyse: Verbanden leggen tussen stoornissen en beperkingen
4. Doelstelling en behandelplan: SMART-doelen, afgestemd op patiënt en team
5. Interventie: Selectie van behandelingen, afgestemd op intensiteit en timing
6. Evaluatie en bijsturing: Regelmatige evaluatie en aanpassing van hypotheses
KLINISCH REDENEREN EN EXPERTISE
Ervaren kine redeert sneller en accurater dan beginner
- Door patroonherkenning en geïngtegreerde kennis (voordeel)
- Valkuil: ervaring kan leiden tot routinebais (nadeel)
→ Daarom: reflectieve vaardigheden nodig (helpen redeneren en structureren)
BETEKENIS VOOR DE NEUROLOGISCHE REVALIDATIE
Klinisch redeneren bijzonder waardevol
→ Waarom?
- symptomen vaak multicausaal en fluctueren, behandeldoelen zijn multidimensioneel, en
samenwerking met een interdisciplinair team is cruciaal
- maakt mogelijk om brug te slaan tussen theorie en praktijk, en persoonsgericht te werken
4
LES 1: INLEIDING NEUROLOGISCHE REVALIDATIE 2
LES 2: REVALIDATIE NA BEROERTE (CVA-NAH-STROKE) 22
NEUROLOGISCHE ZORG: BEROERTEZORG 58
DWARSLAESIE – HOORCOLLEGE 1 74
ZIEKTE VAN PARKINSON – HC 1 104
ZIEKTE VAN PARKINSON - HC 2 126
COMMUNICATIESTOORNISSEN NA NAH 142
MS: MULTIPLE SLCEROSIS 153
PERIFERE NEUROLOGISCHE AANDOENINGEN 182
1
,NEUROKINE 2 – WIM SAEYS
LES 1: INLEIDING NEUROLOGISCHE REVALIDATIE
1. DEFINITIE
DEF 1: Complex en multidimensionaal proces waarin mensen met een neurologische aandoening
worden begleidt om zo optimaal mogelijk niveau van functioneren en participatie te bereiken binnen
hun maatschappelijke en persoonlijke context
➔ ontwikkelen van nieuwe strategieën + leren omgaan met blijvende beperkingen
DEF 2: Neurologische revalidatie = proces dat personen met een beperking assisteert om optimaal te
functioneren en gezond te blijven in interactie met de omgeving (definitie WHO)
- Definitie benadrukt 2 belangrijke aspecten (die functioneren mee bepalen):
o Functioneren in al zijn dimensies (lichaamsfuncties, activiteiten en participatie)
o Contextuele factoren (persoonlijk en omgevingsgebonden)
DEF 3: Probleemoplossend en educatief proces gericht op het verminderen van de handicap of
handicap die iemand ervaart (definitie Wade)
- Actief karakter van revalidatie: combinatie van kennis, aardigheden, onderwijs en advies
nodig om Pt en familie te ondersteunen
- ‘assisteren’ => Pt mag niet te veel verwachten, dat kine alles kan oplossen zomaar
DEF 4: Systematisch proces van klinisch redeneren en begeleiden, gebaseerd op wetenschappelijke
evidentie, waarbij het doel is om niet alleen herstel te bevorderen maar ook adaptatie en participatie
te ondersteunen (definitie Garner en Lennon)
- Sluit nauw aan bij huidige opvatting → evidence-based + flexibel en persoonsgericht
VAN HERSTEL NAAR FUNCTIONEREN EN PARTICIPATIE
Traditioneel: revalidatie = herstellen verloren functies
- Bvb. na beroerte: nadruk op terugwinnen spierkracht of coördinatie
Nu: Volgens WHO en ICF-model
- Herstel bevat ook functionele activiteiten (zoals lopen, aankleden of schrijven) en
participatie (werken, hobby’s, sociale rollen) + factoren zoals motivatie, copingstrategieën,
sociale steun en toegankelijkheid van de omgeving integraal deel uitmaken van het proces
2
,KERNASPECTEN
1. Holistisch karakter: Revalidatie omvat lichamelijke, cognitieve, emotionele en sociale
dimensies
2. Procesmatig en dynamisch: Het gaat niet om een eenmalige interventie, maar om een
doorlopend, aanpasbaar traject
3. Probleemoplossend en educatief: Het team helpt de patiënt problemen te identificeren en
oplossingen te zoeken
4. Interactie met de omgeving: Functioneren kan niet los worden gezien van contextuele
factoren
5. Persoonsgericht: Afgestemd op unieke doelen en voorkeuren van de patiënt
6. Evidentiegericht: Bij voorkeur onderbouwd door wetenschappelijk bewijs, met ruimte voor
klinische ervaring en patiëntvoorkeuren
REFLECTIE VOOR DE KINE
Kine is specialist in bewegen en functioneren maar fungeert ook eerder als coach
Praktische consequenties hiervan:
- Het klinsisch redeneren vertrekt niet enkel vanuit de pathofysiologie, maar ook vanuit de
doelen en het functioneren van de pt
- Therapeutische strategieën moeten gericht zijn op restitutie, compensatie.
- Samenwerking met andere disciplines is essentieel om doelstellingen te bereiken
Combinatie van kennis, vaardigheden, opleiding en advies die nodig zijn om patiënten en hun
families te ondersteunen
CONCLUSIE
- Definitie neurlogische revalidatie is meerlagig en evolutief
o Is een dynamisch, interdisciplinair en persoonsgericht proces dat gebaseerd is op
wetenschappelijke evidentie, maar steeds aangepast wordt aan de unieke context en
noden van de patiënt
- Vroeger: herstel centraal
- Nu: klemtoon op functionere, participatie en kwaliteit van leven
2. KLINISCHE REDENEERPROCES
- Klinisch redeneren = ruggengraat vd kinesitherapeutische praktijk id neurologische
revalidatie
- Proces waarbij de kine info verzamelt, analyseert, interpreteert en integreeert om
gefundeerde beslissingen te nemen (itt lineair denkrpoces)
- Cyclisch, dynamische en contextueel proces met voortdurende bijsturing obv nieuwe info en
patiëntresponsen
- Puur syptoomgerichte aanpak = onvoldoende
o P vertoont multipele en veranderlijke symptomen (motorisch, sensorisch, cognitief,
en emotioneel)
o Daarom: integratie van wetenschappelijke evidentie, klinische expertise en
patiëntwaarden, in lijn met het evidence- based practice referentiekader
3
, - Korte en langetermijndoelstelling kunnen stellen en continu aanpassen
o Lange: zelfstandig transfers in de nacht / rompkracht
▪ Grijpkracht, OL kracht, bedframe aanpassen, rompactivatie,
kameraanpassingen
MODELLEN VAN KLINISCH REDENEREN
1. Hypothetico-deductief model: De therapeut formuleert hypotheses op basis van observaties
en toetst deze systematisch
2. Patroonherkenning: ervaren clinici herkennen typische combinaties van symptomen en
linken deze aan pathologie
3. Narratief redeneren: het verhaal en de beleving van de patiënt staan centraal
4. Interactief redeneren: focus op communicatie, relatie en doelbepaling met de patiënt en zijn
omgeving
5. Procesgericht model: continu, iteratief proces van probleemidentificatie,…
FASEN VAN KLINISCH REDENEREN IN DE PRAKTIJK
1. Informatie verzamelen: Anamnese, klinisch onderzoek, observatie
2. Probleemidentificatie: Classificatie en prioritering van problemen
3. Hypothesevorming en analyse: Verbanden leggen tussen stoornissen en beperkingen
4. Doelstelling en behandelplan: SMART-doelen, afgestemd op patiënt en team
5. Interventie: Selectie van behandelingen, afgestemd op intensiteit en timing
6. Evaluatie en bijsturing: Regelmatige evaluatie en aanpassing van hypotheses
KLINISCH REDENEREN EN EXPERTISE
Ervaren kine redeert sneller en accurater dan beginner
- Door patroonherkenning en geïngtegreerde kennis (voordeel)
- Valkuil: ervaring kan leiden tot routinebais (nadeel)
→ Daarom: reflectieve vaardigheden nodig (helpen redeneren en structureren)
BETEKENIS VOOR DE NEUROLOGISCHE REVALIDATIE
Klinisch redeneren bijzonder waardevol
→ Waarom?
- symptomen vaak multicausaal en fluctueren, behandeldoelen zijn multidimensioneel, en
samenwerking met een interdisciplinair team is cruciaal
- maakt mogelijk om brug te slaan tussen theorie en praktijk, en persoonsgericht te werken
4
