Deel 1
Hoofdstuk 2
1. Welke verdragen van Den Haag heeft België bekrachtigd?
17 verdragen (zie bron: https://www.hcch.net/en/states/hcch-members/details1/?
sid=24 )
4 andere verdragen maken nog geen deel uit van ons rechtssysteem België
heeft intentie gegeven om hieraan verbonden te zijn
2. Over welke onderwerpen bestaan er EU-wetgeving en verdrag van Den Haag?
Bv. verkeersongevallenverdrag en Rome II verordening
Verdrag 2 juli 2012 over erkenning/uitvoerbaarheid van buitenlandse arresten en in
Europa is hier verordening over erkenning/uitvoerbaarheid
Echtscheiding en Brussel II-bis verordening
o Brussel II bis- verordening bestaat niet meer nu Brussel II ter (bestrijkt luik
1, 2 en 3 van het IPR) echtscheiding en bescherming van kinderen.
o Bron: je zoek naam verdrag op je moet nummer hebben van verdrag zoek
dit op internet op EUR lex staat dat dit niet langer van toepassing is en dan
staat er niet langer van toepassing met nieuwe nummer
Methodes
o Methode 1: Haagse onderwerpen lijst opzoeken en EU onderwerpen
opzoeken
o Methode 2: in handboek kijken
o Methode 3: chatgpt, maar heel kritisch zijn checken of het wel bestaat en
het tot huidige stand wetgeving hoort
3. Zoek een voorbeeld van een “disconnection clause”.
Art. 22, 29 (is meer operationeel, “in deze gevallen moet je kinderontvoeringsverdrag
toepassen”), maar meer algemene diconnection clause hoe de verdragen zich tov
elkaar verhouden = art. 96 en 97 Brussel II ter-Vo en het Kinderontvoeringsverdrag
(Bron: zie p. 21 Handboek)
Bron: Vanachter in verdrag staan er general clauses
Disconnection clause = staten die al een verdrag hebben onderling mogen die
afspraken nog blijven toepassen of het verdrag heeft voorrang
4. Welke verdragen van Den Haag heeft het Verenigd Koninkrijk bekrachtigd?
, Convention of 5 October 1961 on the Conflicts of Laws Relating to the Form of
Testamentary Dispositions
Convention of 5 October 1961 Abolishing the Requirement of Legalisation for Foreign
Public Documents
Convention of 15 November 1965 on the Service Abroad of Judicial and Extrajudicial
Documents in Civil or Commercial Matters
Convention of 1 June 1970 on the Recognition of Divorces and Legal Separations
o Verdrag is enkel van toepassing in aantal landen
o Bron: Op website van verdragen kan je zoeken per lidstaat of per verdrag
zoeken daar is lijst van verdragsstaten (‘authorities’)
https://www.hcch.net/en/instruments/conventions/status-table/?cid=80
o Stel geen europese internationale bron, moet je kijken naar nationale bron
Convention of 18 March 1970 on the Taking of Evidence Abroad in Civil or
Commercial Matters
Convention of 2 October 1973 on the Recognition and Enforcement of Decisions
Relating to Maintenance Obligations
Convention of 25 October 1980 on the Civil Aspects of International Child Abduction
Convention of 1 July 1985 on the Law Applicable to Trusts and on their Recognition
Convention of 29 May 1993 on Protection of Children and Co-operation in Respect of
Intercountry Adoption
Convention of 19 October 1996 on Jurisdiction, Applicable Law, Recognition,
Enforcement and Co-operation in Respect of Parental Responsibility and Measures
for the Protection of Children
Convention of 13 January 2000 on the International Protection of Adults
Convention of 30 June 2005 on Choice of Court Agreements
Convention of 23 November 2007 on the International Recovery of Child Support and
Other Forms of Family Maintenance
Bron: https://www.hcch.net/en/states/hcch-members/details1/?sid=75
5. Welke verordeningen bestaan in de vorm “nauwere samenwerking”?
De eerste toepassing had betrekking op het toepasselijke recht bij echtscheidingen,
o Rome III verordening recht van toepassing op echtscheiding gaat over 2e
luik (Brussel II ter verordening voor andere luiken)
de tweede op het EU-eenheidsoctrooi,
de derde op de belasting op financiële transacties,
de vierde op de vermogensrechtelijke aspecten van huwelijken en geregistreerde
partnerschappen en
de vijfde op het Europees Openbaar Ministerie (EOM).
Bron: (https://ecer.minbuza.nl/ecer/eu-essentieel/nauwere-samenwerking/c.-praktijk ), boek
maar altijd officiële plaats checken via EUR lex, staat in overwegingen bij verordening
vanvoor
6. Is Ierland gebonden door de Erfrecht-verordening?
, Nee, Ierland niet en Denenmarken ook niet
Bron: overweging 82 via https://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ%3AL
%3A2012%3A201%3A0107%3A0134%3ANL%3APDF opt- in of out gebeurd tijdens
wetgevend proces, indien pas later kijken naar communicatie naar EU Comm. je kan
niet kijken naar verdragspartijen daar staan ze niet tussen via Eur Lex met nummering
of naam verordening en kijken wat er nadien nog is gebeurd met verordening
7. Zoek verwijzingen in het WIPR naar EU recht.
Art. 2: Europese en internationale wetgeving staan hiërarchisch boven het nationaal
recht (dus een herinnering).
Art. 33: Verwijst naar Brussel II ter verordening.
Art. 73-74: verordening 4/2009 van 18 dec 200
Art. 98, §1 WIPR: verwijst naar Rome I verordening
8. Zoek verwijzingen in het WIPR naar verdragen.
Art. 35, §1 en §2 WIPR naar Haags verdrag kinderbescherming
Art. 101 WIPR verwijst naar verdrag van verkeersongevallen
Niet: art. 98 WIPR want verdrag is overgenomen door verordening want is versie
van 2004 laatste versie kijken op website juridat of staatsblad.be
o Art. 98, §2 verwijst wel naar verdrag van Genève
Hoofdstuk 3
1. Bekijk instrumenten/wetgeving:
a) Vind een voorbeeld van elk + b) Waarom van belang in deze instrumenten?
Woonplaats
o Art. 85 WIPR in het bijzonder deel, gaat over zakelijke rechten
o Art. 26 Verdrag betreffende de burgerlijke rechtsvordering
o Art. 23, 35 WIPR
Gewone verblijfplaats
o Art. 3 Brussel II ter in conflicten over ouderlijke verantwoordelijkheid
Ongeacht nationaliteit
b) Reden:
Indien het gaat over echtscheiding gaat vaak over
koppels van verschillende nationaliteiten dan is het handig
dat ze naar rechtbank kunnen waar ze feitelijk hun
verblijfplaats hebben
Gewone verblijfplaats van de kinderen als kinderen in
pleeggezin moeten worden geplaats, kent rechter de opties
en mogelijkheden van het land
, o Art. 3,1 Onderhoudsprotocol en ook in het onderhoudsverordening
b) Reden: iemand woont ergens, hoeveel en van wie kan je
onderhoud eisen gewone verblijfplaats is waar hij geld nodig
heeft, zijn activiteiten uitoefent
o Art. 99 WIPR
Weinig gebruiken want Rome II heeft voorrang (disconnection
clause)
Nationaliteit
o Art. 3, b Brusel II ter verordening
Je kan ook de vordering instellen voor rechtbank van de
echtgenoten als ze dezelfde nationaliteit hebben mensen willen
soms liever terug naar thuisland
b) Reden: ze spreken de taal dus makkelijker om in eigen land te
gaan, ze kennen het systeem in dat land beter, ze kunnen
makkelijker advocaat vinden enz. Vaak na problemen keert 1 van
de 2 terug naar het thuisland en dan is die rechter bevoegd
o Art. 37 WIPR
Bij naam is nationaliteit een belangrijk criterium
b) Reden: Tsjechisch echtpaar wordt in België genomen recht
van naam van Tsjechië gaat van toepassing zijn nationaliteit is
stabieler aanknopingspunt als koppel opnieuw vereist om te
vermijden dat er andere naam is voor da kind
o Art. 46 WIPR
Domicile
o Gebruiken wij niet, niet in onze verordeningen en verdragen, hiervoor
moet je zoeken in common law landen
COMI
o Uncitral modelwet
o Insolventieverordening
o Zowel voor internationale bevoegdheid als toepasselijk recht
o Reden: kakofonie tussen werkelijke en statutaire zettelleer
compromisoplossing
2. Uitleg Hof van Jusitite
a) Welke wetgeving?
b) Welke definities geeft het Hof?
Gewone verblijfplaats
o Arrest A (zie p. 43) van belang voor invulling gewone verblijfplaats
intentie kan niet meetellen als kind nooit in dat andere land is geweest
c) Wanneer zijn de definities van belang
, HvJ heeft bevoegdheid om secundaire wetgeving van EU-wetgeving uit te leggen
geeft nooit concreet antwoord op vraag bv. dus de gewone verblijfplaats is
hier. Maar stukje rechtspraak is bindend voor hele EU als ze zelfde wetgeving
gaan toepassen.
Stel bij puur Belgische situatie dus WIPR toepassen (ander kader), moeten we dan
de interpretatie van het HvJ toepassen? We kunnen er inspiratie uit halen, maar
we zijn er niet door gebonden er is toch wel een harmonisatieproces aan de
gang
Hoofdstuk 4
Oefening (zie p. 63): Stel Antwerps bedrijf verkoop in België chips in Taiwan, maar werken
niet zo goed als gezegd dat moeten we dit terugvorderen voor Belgische of Taise
rechter?
Stap 1: contractueel geschil
Stap 2: relevante EU-wetgeving
o Geografisch ja, in België passen we Brussel I bis verordening toe, maar als
we vordering in Taiwan willen invoeren is Brussel I bis niet van toepassing dan
kijken naar Thais recht
o Materieel ja van toepassing op contracten
o Personeel 1 van de 4 toepassingsgebieden is niet van toepassing
Opties
1) Exclusieve bevoegdheidsgrond bv. geldigheid van octrooien
nee
2) Kijken naar forumbeding = beding waarin staat als er geschil
is voor welke rechter het komt weet je niet
3) Geen consument
4) Woonplaats verweerder is Taiwan dus niet EU
Dus valt waarschijnlijk niet onder personeel toepassingsgebied
Stap 3: WIPR of Belgische wetgeving
1. Lees de arresten hieronder. Wat bepaalt het Hof van Justitie over de
toepassingsgebieden van de verordeningen?
HvJ C-391/95, Van Uden (zie p. 71)
o Brussel 1 bis Verordening
o 2) materieel toepassingsgebied arrest vertelt hier iets over
Art. 1, lid 2, d) bepaalt dat arbitragebedingen zijn uitgesloten van de
toepassing van Brussel I bis Verordening, maar stel er is een dringende
betaling nodig want ik kom in liquiditeitsproblemen en die gaat naar
rechter om voorlopige maatregelen te maken.
Uitspraak: je moet kijken waarover gaat het geschil het gaat niet
over de geldigheid van arbitragebeding, aanstelling arbiters,
, arbitreerbaarheid geschil enz. dus Verordening is wel van
toepassing
HvJ C-412/98, Josi (zie p. 73)
o Brussel I bis Verordening
o 4) personeel toepassingsgebied
Stel Brussel 1 bis
Trap 1 nvt
Trap 2 nvt
Trap 3 nvt: geen beschermde partij want een
HERverzekeringscontract beide partijen werken in
verzekeringssector
Trap 4: algemene en bijzondere bevoegdheidsgronden
o Algemene zou de woonplaats van verweerder zijn =
Belgische
o Eiser heeft ingesteld bij Frankrijk, want zegt dat Brussel
I bis verordening niet van toepassing is dus kijken naar
Franse bevoegdheidsgronden (er zou wel iets achter
zitten als ze drama maken over welke rechtbank)
Conclusie: Brussel I bis is van toepassing, want kijken naar toepassing
verweerder de verweerder woont in de EU dus Brussel I bis
Verordening is van toepassing, de woonplaats van de eiser is irrelevant
HvJ C-68/07, Sundelind Lopez (zie p. 78)
o Brussel II ter Verordening
o 4) personeel toepassingsgebied voor echtscheiding moet je kijken naar
bevoegdheidsgronden (art. 3-4-5 Brussel II ter Verordening) zelf, als ze van
toepassing zijn moet je ze gebruiken (als niet: moet je kijken naar nationaal
recht) (art. 6 Brussel II ter)
o Stap 1: de rechtbank moet eerst zijn eigen internationale bevoegdheid
toetsen aan verordening
Art. 3 = laatste gemeenschappelijke gewone verblijfplaats = Frankrijk
omdat verordening deze bevoegdheidsgrond geeft, moet je die
gebruiken dus Franse rechtbank is bevoegd en niet Zweeds
o Stap 2: als dit niet tot bevoegdheid leidt, moet de rechtbank kijken of er een
ander gerecht in een EU lidstaat bevoegd is (en dan zijn de regels van Brussel
II ter Verordening van toepassing)
Pas terugvallen op Zweedse recht als er een bevoegdheidsgrond is
HvJ C-328/12, Schmid (zie p. 83)
o De Insolventieverordening
o 4) Personeel toepassingsgebied:
Discussiepunt: COMI is binnen EU, maar Zwitserland is buiten EU dus
geen COMI je moet kijken naar COMI als die binnen EU Is,
ongeacht de woonplaats van de verweerder moet je de
Insolventieverordening toepassen
2. Marjolein en Bram zijn twee Nederlanders die sedert 2016 in België wonen.
a) Waar vindt u of ze in België mogen huwen? (Geef enkel de bron.)