Samenvatting Blok1.4: HC19 De bevalling

HC De Bevalling
Definitie
Normale bevalling als: spontaan begin, laag risico bij de start van de arbeid en zo blijvend
doorheen arbeid en bevalling. Baby wordt spontaan geboren in hoofdligging tussen 37 en 42
volledige weken zwangerschap. Na de bevalling zijn moeder en baby in goede toestand

Uitdrijvingsfase
= 2e fase van de baring
 Begint bij volledige ontsluiting en eindigt bij de geboorte van het kind
 Passieve en actieve stadium
Passieve fase belangrijk om even rust te nemen en de baby verder te laten zakken

Passieve stadium
 Onmiddellijk na volledige ontsluiting tot wanneer onweerstaanbare persdrang start
 “rust- en dankbare fase”, vrouw rust uit, daalt de baby verder in en maakt inwendige
spildraai zo goed als af
 Verandering in contracties – ze stoppen niet maar zijn minder frequent, minder pijnlijk en
onregelmatiger
 Ontsloten cervix is over het voorliggende deel geschoven
 Baarmoedervezels moeten de baby nu “inhalen” door opnieuw korter te worden waardoor
de uterus weer volledig rond het foetale lichaam sluit
 Tien tot twintig minuten
 Weefsels van de vagina gaan langzaam opzij om beschadiging te voorkomen

Actieve stadium
 Onweerstaanbare persdrang
 D.m.v. de sterke persweeën, de buikpers en de hulpspieren, wordt he kind uitgedreven en
maakt deze de uitwendige spildraai

Actief en passief persen
Spontaan persen
Ferguson reflex: reflex veroorzaakt door druk van voorliggende deel dat een stimulatie van de
zenuwen in de bekkenbodem veroorzaakt met de vrijgave van oxytocine

Spontaan persen: reflexieve drang tot persen die optreedt wanneer het voorliggende deel op
de bekkenbodem presenteert, meestal ter hoogte van Hodge 2-3 (deze onweerstaanbare
persdrang treedt bij de meeste vrouwen op binnen het uur na volledige ontsluiting)

Kenmerken:
 Startmoment van persinspanning verschilt per contractie – vrouw bepaalt zelf op welk
moment ze begint te persen (meestal op hoogtepunt van contractie)
 Kort – zes of minder seconden – maar frequent persen
 Geen diepe hap lucht maar perst met open glottis, waarbij geluiden zoals knorren,
kreunen, loeien… kunnen worden gemaakt
 Ademen tussen twee persinspanningen
 Vrouwen die spontaan persen, zullen vaak van houding veranderen en andere houdingen
dan rugligging aannemen
 Wanneer een vrouw spontaan perst, wordt zij bijgestaan door de vroedvrouw maar krijgt
zij geen enkele verbale of non-verbale instructie over de manier, het ogenblik of de duur
van persen
 Minder druk in vergelijking met barenden die persen op instructie, waardoor perineum
voorzichtig op- en uitrekt
 Minder maternale uitputting
 Hands-off
Gecontroleerd persen

, HC De Bevalling
= actief meepersen
= gedirigeerd persen
= persen op de manier die de vroedvrouw aangeeft
= Valsalva methode
= purple pushing

Kenmerken:
 Bij het begin van een contractie een diepe hap lucht nemen en vervolgens, met
opgetrokken knieën en kin op de borst persen gedurende tien seconden of zo lang als de
vrouw kan
 Tussen persinspanningen door wordt er enkele keren in- en uitgeademd om daarna
hetzelfde te doen
 Dit wordt zoveel mogelijk herhaald tot op het einde van de contractie
 Dit persen gebeurt met een gesloten glottis zonder geluid te maken
 Meestal gestart vanaf volledige ontsluiting en stopt bij de geboorte van het kind (passieve
fase niet gerespecteerd aangezien meestal niet gewacht tot de onweerstaanbare
persdrang optreedt en de situatie optimaal is om te beginnen persen)
 Voornamelijk in rugligging of halfzittende houding
 Verbale instructies over het moment van persen, de duur van het persen, de positie om te
persen, de ademhaling tijdens en tussen het persen…
 Vaak voert de vroedvrouw een vaginaal onderzoek uit ter stimulatie van de Fergusonreflex
 Dikwijls wordt ook het perineum of de cervix gestretcht
 Wat de vrouw opgelegd wordt te doen, is bovendien meestal niet in samenhang met wat
ze zelf voelt

Implicaties voor fysiologie
 Tijdens het valsalva-manoevre ontstaat een gesloten druksysteem in de borst. Hierdoor
kan de bloeddruk verlagen, waardoor er een verminderde placentadoorbloeding ontstaat
 Ook daalt zuurstofsaturatie in bloed van moeder en kind omdat moeder gedurende
langere tijd niet meer inademt
 Deze twee factoren kunnen leiden tot een (tijdelijke) foetale hypoxemie. Onderzoek
toonde aan dat gedirigeerd persen gedurende langer dan een uur kan lijden tot lagere pH
in bloed van baby bij geboorte
 Grotere, soms te geforceerde kracht op het perineum en de bekkenbodemspieren,
hierdoor ontstaat er een verhoogd risico op perineumletsels en dysfuncties van de
bekkenbodem in de postpartumperiode. De bekkenbodem kan uitgeput en zwak zijn, wat
po zijn beurt kan leiden tot incontinentie
 Gedirigeerd persen is niet alleen uitputtend voor bekkenbodem maar kan ook leiden tot
uitputting van moeder zelf
 Gedirigeerd persen resulteert niet in een kortere uitdrijvingsfase
 KCE-richtlijnen: “het is aanbevolen dat de vrouw zich bij het persen laat leiden door haar
persdrang, aangezien in de literatuur niet is aangetoond dat de ene techniek
doeltreffender is dan de andere

Gecontroleerd persen vaak aansluitend op actief beleid van ontsluitingsfase
= actieve controle van de arbeid door de zorgverstrekker
 3 essentiële elementen:
o Diagnose van arbeid o.b.v. strikte criteria
o Continue monitoring van de arbeid met strikte normen voor progressie
o Interventies vb. amniotomie en Syntocinon als progressie niet verloopt volgens strikte
normen
 Doel:
o Snel opsporen van hoog-risico situaties