Het Duitse rijk bestond ongeveer uit 300 staten! Met als hoofd een Oosterijkse habsburger.
Onder druk van Napoleon werd dit rijk afgeschaft.
Tijdens het congres van Wenen verzetten de Duitse keizers zich daartegen (zij wilden hun
macht behouden). Zij behouden 39 onafhankelijke staten, wat de Duitse bond wordt.
Daar is de Oostenrijkse keizer voorzitter van.
Pruisen werd sterk en Oostenrijk had moeite om zijn macht te behouden.
De Duitse staten willen op economisch vlak samenwerken. Zo ontstond de Duitse Tolunie.
Oostenrijk was daar geen lid van.
In 1848 kwamen de Duitse liberalen in opstand en ze wilden een nieuwe eenheidsstaat.
De Pruisische koning werd een kroon aangeboden van Duitsland. Maar hij weigerde. Hij wou
geen keizer zijn van een parlementair rijk.
In 1864 werd Otto Bismarck kanselier van het koninkrijk Pruisen.
De politiek van Bismarck is de Realpolitik: Een politiek die realistische doelen nastreeft.
Hij wilde Duitsland verenigen onder leiding van Pruisen.
Bismarck voerde oorlog tegen Denemarken. Hij versterkt zijn reputatie als voorvechter voor
Duitsland.
Bismarck lokte oorlog uit met Oostenrijk en versloeg Oostenrijk. Oostenrijk wordt uitgesloten
van de Duitse eenmaking. De Noord- Duitse bond wordt opgericht onder de leiding van de
Pruisische koning maar de zuid Duitse bond blijft onafhankelijk.
Bismarck zocht naar een gelegenheid om de twee Duitse bonden te verenigen.
Hij kreeg oorlog met Frankrijk maar die werd verslagen nadat Napoleon zich overgaf. Parijs
was omsingeld.
Bismarck overtuigde de Duitse vorsten om de Duitse eenmaking te accepteren.
Op 18 januari 1871 Ontstaat het Duitse keizerrijk met Wilhelm I als keizer.
De Pruisische koning wordt keizer. Duitsland werd heel sterk maar Bismarck trad af door de
conflicten met Wilhelm II