Effecten van dialectische gedragstherapie
een kritische beoordeling (C)
Stefan Jansen
Open Universiteit
Studentnummer: 852068640
Daniel v Merwedestraat 17
Hendrik Ido Ambacht
PB0702 Literatuurstudie
Thema ‘Omgaan met verandering’
C. Kritische beoordeling
Docent: dr. A. Mudde
, Heij, C. C. A., & Barelds, D. P. H. (2011). Effecten van dialectische
gedragstherapie. Gedragstherapie, 1(44), 3–25.
I INLEIDING
1. Formulering van het probleem
a. Is het probleem waar het onderzoek zich op richt duidelijk omschreven?
De probleemstelling wordt ingeleid met de oorsprong van de behandeling van
borderline persoonlijkheidsproblematiek. Er wordt uiteengezet welke therapie”en zijn
ontwikkeld die als gangbaar worden gezien. Een daarvan is de Dialectische Gedragstherapie
(DGT), ontwikkeld door Marsha Linehan in 1993. De uitkomsten bleken lovend, omdat men
constateerde dat het niet te verklaren viel door algemene therapiefactoren. Ook in Nederland
is er een randomized clinical trail geweest die ook significante effecten laten zien, waarmee
de DGT als superieur wordt gezien aan de gangbare therapie. Toch laat onderzoek ook zien
dat de effecten van DGT op lange termijn zonder verdere behandeling tenietgaat. De
probleemstelling wordt vervolgens geformuleerd als een eigen gemaakt vraagstuk met
betrekking tot de eerder gevonden effecten in de RCT’s, met name of deze ook gelden voor
de GGZ-instelling Dimence. De verwachting van forse klachtenreductie op basis van eerder
onderzoek en de veronderstelling dat na follow-up onderzoek onder andere de persoonlijke
omstandigheden is verbeterd zal hiermee worden getoetst.
b. Worden de begrippen voldoende gedefinieerd?
In de inleiding worden de begrippen die voortvloeien uit het onderwerp helder
geschetst. Dialectische Gedragstherapie (Linehan, 1993) wordt verduidelijkt met
verwijzingen naar Linehan (1993, 1996), De Cock (2002), Dimeff, Koerner & Linehan
(2007), Swales & Heard (2009), Van den Bosch (2003), Van den Bosch & Meijer (2002) en
een kritische beoordeling (C)
Stefan Jansen
Open Universiteit
Studentnummer: 852068640
Daniel v Merwedestraat 17
Hendrik Ido Ambacht
PB0702 Literatuurstudie
Thema ‘Omgaan met verandering’
C. Kritische beoordeling
Docent: dr. A. Mudde
, Heij, C. C. A., & Barelds, D. P. H. (2011). Effecten van dialectische
gedragstherapie. Gedragstherapie, 1(44), 3–25.
I INLEIDING
1. Formulering van het probleem
a. Is het probleem waar het onderzoek zich op richt duidelijk omschreven?
De probleemstelling wordt ingeleid met de oorsprong van de behandeling van
borderline persoonlijkheidsproblematiek. Er wordt uiteengezet welke therapie”en zijn
ontwikkeld die als gangbaar worden gezien. Een daarvan is de Dialectische Gedragstherapie
(DGT), ontwikkeld door Marsha Linehan in 1993. De uitkomsten bleken lovend, omdat men
constateerde dat het niet te verklaren viel door algemene therapiefactoren. Ook in Nederland
is er een randomized clinical trail geweest die ook significante effecten laten zien, waarmee
de DGT als superieur wordt gezien aan de gangbare therapie. Toch laat onderzoek ook zien
dat de effecten van DGT op lange termijn zonder verdere behandeling tenietgaat. De
probleemstelling wordt vervolgens geformuleerd als een eigen gemaakt vraagstuk met
betrekking tot de eerder gevonden effecten in de RCT’s, met name of deze ook gelden voor
de GGZ-instelling Dimence. De verwachting van forse klachtenreductie op basis van eerder
onderzoek en de veronderstelling dat na follow-up onderzoek onder andere de persoonlijke
omstandigheden is verbeterd zal hiermee worden getoetst.
b. Worden de begrippen voldoende gedefinieerd?
In de inleiding worden de begrippen die voortvloeien uit het onderwerp helder
geschetst. Dialectische Gedragstherapie (Linehan, 1993) wordt verduidelijkt met
verwijzingen naar Linehan (1993, 1996), De Cock (2002), Dimeff, Koerner & Linehan
(2007), Swales & Heard (2009), Van den Bosch (2003), Van den Bosch & Meijer (2002) en
