Ortho-ped-agogische concepten II – Taak 2 – Johan: Als afwijzing vertrouwd voelt.
Johan is 26 jaar en op 6 jarige leeftijd geadopteerd uit Roemenië. Hij heeft een licht verstandelijke
beperking. Hij functioneert sociaal-emotioneel op het niveau van een peuter. Hij woont samen met 5
andere cliënten in een woning voor mensen met een verstandelijke beperking. Hij is een creatieve
man die voortduren allerlei creatieve ideeën heeft. Hij bouwt steden en pretparken met Lego
waarvan hij dan de burgemeester of directeur is. Ook maakt hij steeds nieuwe plannen om zijn kamer
gezelliger in te richten en tekent hij plattegronden van de ideale woning waar hij zou willen wonen.
Hij houdt van muziek, dans en theater. Hij houdt er ook van om er steeds netjes en verzorgd uit te
zien. Johan verliest zichzelf regelmatig in zijn plannen en wil die dan direct geregeld hebben. in het
gewone dagelijkse leven is hij snel gespannen en deze spanning loopt in een korte tijd zéér hoog op.
Hij praat hard en veel en komt erg dicht bij de begeleider of medeclient staan en kan op zo’n moment
zelf niet tot rust komen. Regelmatig komt ook verbale en fysieke agressie voor. Hij schreeuwt, scheldt
en kan de begeleider of medecliënt duwen, slaan of schoppen. Soms is de agressie ook gericht op
voorwerpen. Hij maakt dan bijvoorbeeld zijn bril kapot, gooit de radio door zijn kamer of maakt zij
meubilair kapot. Johan wordt vanwege zijn gedrag regelmatig afgezonderd in zijn kamer met zijn deur
op slot. Johan is dan boos en gaat vaak spullen kapot maken. Als hij zijn radio kapot maakt wordt deze
niet direct vervangen maar pas wanner Johan zich enkele dagen aan de afspraken gehouden heeft. Hij
wordt hiermee gestraft voor zijn gedrag. Daarnaast wordt hij begrensd om de schade van agressie te
voorkomen. De inrichting van zijn kamer is minimaal. Zijn bed en bureau staan vast en zijn kast is op
slot. Johan heeft geen gordijnen maar screens aan de buitenkant. Hij gebruikt plastieken bekers en
borden vanwege gooien met servies en dreigen met de scherven. Hij draagt al lange tijd geen bril
meer , omdat deze niet vervangen is. De agressie van Johan is er ineens en het risico op schade is
groot. Voor zowel Johan als zijn begeleiders en medecliënten betekent dit dat men zich nooit echt
veilig voelt. De dreiging van mogelijke spanning en agressie hangt voortdurend in de lucht.
1. Wat kun je vertellen over de ontwikkeling van de hechting van Johan
A. Aan de theorie van De Draad
Johan is 26 jaar en op 6 jarige leeftijd geadopteerd uit Roemenië. Hij heeft een licht verstandelijke
beperking. Hij functioneert sociaal-emotioneel op het niveau van een peuter. Hij woont samen met 5
andere cliënten in een woning voor mensen met een verstandelijke beperking. Hij is een creatieve
man die voortduren allerlei creatieve ideeën heeft. Hij bouwt steden en pretparken met Lego
waarvan hij dan de burgemeester of directeur is. Ook maakt hij steeds nieuwe plannen om zijn kamer
gezelliger in te richten en tekent hij plattegronden van de ideale woning waar hij zou willen wonen.
Hij houdt van muziek, dans en theater. Hij houdt er ook van om er steeds netjes en verzorgd uit te
zien. Johan verliest zichzelf regelmatig in zijn plannen en wil die dan direct geregeld hebben. in het
gewone dagelijkse leven is hij snel gespannen en deze spanning loopt in een korte tijd zéér hoog op.
Hij praat hard en veel en komt erg dicht bij de begeleider of medeclient staan en kan op zo’n moment
zelf niet tot rust komen. Regelmatig komt ook verbale en fysieke agressie voor. Hij schreeuwt, scheldt
en kan de begeleider of medecliënt duwen, slaan of schoppen. Soms is de agressie ook gericht op
voorwerpen. Hij maakt dan bijvoorbeeld zijn bril kapot, gooit de radio door zijn kamer of maakt zij
meubilair kapot. Johan wordt vanwege zijn gedrag regelmatig afgezonderd in zijn kamer met zijn deur
op slot. Johan is dan boos en gaat vaak spullen kapot maken. Als hij zijn radio kapot maakt wordt deze
niet direct vervangen maar pas wanner Johan zich enkele dagen aan de afspraken gehouden heeft. Hij
wordt hiermee gestraft voor zijn gedrag. Daarnaast wordt hij begrensd om de schade van agressie te
voorkomen. De inrichting van zijn kamer is minimaal. Zijn bed en bureau staan vast en zijn kast is op
slot. Johan heeft geen gordijnen maar screens aan de buitenkant. Hij gebruikt plastieken bekers en
borden vanwege gooien met servies en dreigen met de scherven. Hij draagt al lange tijd geen bril
meer , omdat deze niet vervangen is. De agressie van Johan is er ineens en het risico op schade is
groot. Voor zowel Johan als zijn begeleiders en medecliënten betekent dit dat men zich nooit echt
veilig voelt. De dreiging van mogelijke spanning en agressie hangt voortdurend in de lucht.
1. Wat kun je vertellen over de ontwikkeling van de hechting van Johan
A. Aan de theorie van De Draad
