Samenvatting Deel 1 en 2 verwarming - biab52 Gebouwuitrusting

Gebouwuitrusting les 3: Verwarming
3.1 Warmteverliesberekening
3.1.1 Algemeen
Doel: het vermogen van de verwarmingstoestellen bepalen en het gewenste thermische
comfort kunnen garanderen
 Te licht berekend vermogen => bemoeilijkt het behalen van het gestelde comfort
 Te zwaar => overdimensionerig van de verwarmingsinstallatie + hoge kostprijs
 Nauwkeurige berekening noodzakelijk => laat ook toe om het jaarlijks
energieverbruik te schatten

Nodige gegevens:
- Afmetingen gebouw
- Samenstelling en dikte van de wanden, vloeren en plafonds
- Situering en oriëntatie van het gebouw
- Aard en kenmerken bouwmaterialen (volumieke massa/massadichtheid, R, λ, …) om
de warmtedoorgangscoëfficiënt (U) te bepalen van de verschillende
constructieonderdelen

3.1.2 Warmtedoorgangscoëfficiënt
3.1.2.1 Definities, coëfficiënten en algemene formule
= de hoeveelheid warmte-energie die in stationaire toestand, per seconde door 1 m2 van
een vlakke wand stroomt, wanneer het temperatuurverschil 1K
= de som van alle warmteverliezen door convectie, geleiding en straling
 In W/m2K

De omgekeerde waarde van U = de warmteweerstand = R (m2K/W)

1 dn
Formule: U = , Met R = Rsi + + Rse
R λn




 Warmteflux tussen twee binnenruimtes => Rsi + R + Rsi
 Warmteflux in aanraking met volle grond = 0 (geen luchtlaag aanwezig => geen
warmtetransport mogelijk)

Stationaire toestand = een toestand waarbij de plaatselijke parameters in de tijd ongewijzigd
blijven en treedt enkel in gebouwen op al:
- Er buiten geen klimaatwijzigingen voorkomen
- De mate van de verwarming geen wijziging ondergaat
Niet-stationaire toestand = een toestand die heel uitzonderlijk is => we rekenen altijd met de
stationaire toestand

,De U-waarde is geen constante waarde en wordt beïnvloed door verschillende factoren:
- Als T(materiaal)  => U (deze materiaaltemp. Liggen meestal tussen -10 en +30C
- Als (materiaal) => U, waarbij  afhankelijk is van de hoeveelheid lucht die het
materiaal bevat;
 hoe meer poriën het materiaal, hoe kleiner , hoe kleiner 
  van stilstaande lucht is heel klein = ca. 0,02 W/mK = goede isolator => kleine 
- Als vochtgehalte van een materiaal  => U (de poriën worden gevuld met water en
water = 25x lucht)

Bij de keuze van de -waarde moet altijd rekening gehouden worden met de temp en het
vochtgehalte van het materiaal:
 i-waarde:
- Voor binnen -of buitenwanden die beschermd zijn tegen vocht van regen, inwendige
condensatie, oppervlaktecondensatie en opstijgend vocht
- niet voor dampdichte materialen die vocht kunnen bevatten
 e-waarde:
- Voor alle materialen in buitenwanden die nat kunnen worden
- Wel voor dampdichte materialen die vocht kunnen bevatten
 Als voor materialen die geen e-waarde vermeld, mogen enkel worden toegepast
indien er voorzorgsmaatregelen worden genomen zodat ze niet vochtig worden

3.1.2.2 Warmtedoorgangscoëfficiënt van vensterramen
= afhankelijk van de beglazing (g), het raam/frame (f) en de afstandshouder (p) + moet er
rekening worden gehouden met de lineaire warmtedoorgangscoëfficiënt van de dubbele of
driedubbele beglazing
Formule:




Vereenvoudigde berekening: ( mag nooit worden toegepast bij ramen met ondoorzichtige
(sandwich)panelen)




3.1.2.3 Warmtedoorgangscoëfficiënt van constructies met luchtlagen
Gebeurt via geleiding, stroming en convectie tussen twee oppervlakken
 Waardes uit tabellen van niet-verluchte luchtlagen, indien wel verlucht waardes delen
door 2


Methode voor het bepalen van U van verluchte spouwen:

, - Met Rc (en elle eventuele lagen tussen de spouw en
de buitenlucht) wordt geen rekening gehouden
- Men veronderstelt dat Tspouw = Tbuiten
- Men veronderstelt dat Rspouw = 0
- De warmteovergangscoëfficiënt aan het grensvlak
van de spouw en wand B = Rsi
- Voor wanden A en B (en alle eventuele lagen tussen
de spouw en de binnenlucht) wordt de i-waarde
gebruikt


3.1.3 Opties vooraf
3.1.3.1 Keuze van de buitentemperatuur
De genormaliseerde buitentemp = de min (dag)buitentemp, afhankelijk van streek tot streek
=> basis warmteverliesberekening
 Temp zijn zodanig gekozen dat bij extreme omstandigheden de verwarmingsinstallatie
toch nog voldoende warmte kan geven en dat het hierbij niet gaat om een temp die
slechts om de 10 jaar zicht voordoet
 Voor streken met sterk verschillende hoogteliggingen moet een bijkomende
berekening worden gedaan in functie van de hoogteligging
Formule:




3.1.3.2 Keuze van de binnentemperatuur
Voor de warmteverliesberekening wordt er gebruik gemaakt van de ‘droge resulterende
droge temperatuur van de lucht
temperatuur’ (i) =
gemiddelde oppervlaktetemperatuur van de wanden

, 3.1.4 Warmteverlies per lokaal
Info: als er hier wordt gesproken over wanden gaat het ook over vloeren, plafonds, daken, …

3.1.4.1 Doorgangsverlies
= warmtestroom = geleidingsverlies (Q)
Formule:




= de genormaliseerde buitentemp

1) Berekening van de oppervlakte van de wanden
Voor buitenwanden gelden de buitenafmetingen:
- Als de buitenwand meerdere lokalen omvat => lengte tot aan de hartlijn die de
verschillende lokalen scheidt
- Deuren en ramen worden berekend op basis van de “dagopening”
Voor binnenwanden gelden de binnenafmetingen van het lokaal:
- Deuren en ramen worden berekend op basis van de “vrije opening”