Hoofdstuk 11: PCP
PCP is eerder een dissociatief middel. Het wordt nu minder gebruikt, maar er zijn nog
analogen gekend. Het werd eerst als een geneesmiddel geïntroduceerd, maar het
wordt nu vooral als drugs gebruikt. PCP is een inhibitoir, excitatoir en hallucinogeen
middel. Het bevindt zich precies in het midden en heeft dus van alle besproken drugs
wel iets. PCP staat voor 1-(1-phenylcyclohexyl) piperidine ofwel phencyclidine. PCP is een drug dat
zelden gezien wordt in Europa, maar er zijn nog wel analogen gekend (methoxy-PCP). Deze analogen
lijken op PCP en zullen gelijkaardige toxiciteiten rapporteren (bijvoorbeeld de rhabdomyolyse en de
toxiciteiten rondom het centraal zenuwstelsel).
Administratie
PCP kan ingenomen worden als vloeistof (“whack”). 70% van de gebruikers zal PCP roken. Deze
sigaretten, ofwel joints (met marihuana) wordt dan gedipt in PCP (“laced”) en wordt een wet of
whacko tobacco genoemd (100 g PCP). 1,5% van de gebruikers zal PCP intraveneus of subcutaan
gebruiken (< 0,25 mg).
Daarnaast kan PCP gebruikt worden als wit kristallijn poeder (“angel dust”) en wordt het gesnoven
door 13% van de gebruikers. In tablet vorm (“PeaCe Pill”) wordt het oraal ingenomen door 12% van
de gebruikers. Een normale dosis is 1 – 5 mg per pil; een hoge dosis is 5 – 10 mg per pil. Ook kunnen
de PCP kristallen gerookt worden.
Kinetiek
De biobeschikbaarheid van PCP is 73%. Het bindt aan plasma eiwitten, voor 65%. De Cmax is 0,15 g/L
(na het roken van 100 g – dit is redelijk laag). De Tmax is route afhankelijk: na het roken zien we een
bifasische opname, de eerste piek is er na 5 minuten en de tweede piek na 22 minuten. Dit komt
door de vertraagde opname vanuit de longen. Oraal zien we een T max van (1,5 –) 2,5 uur. PCP heeft
een hoog distributie volume van 6 L/kg. De halfwaardetijd is 21 – 26 uur vooral orale inname, roken
en intraveneuze inname. We hebben ook gezien dat soms een halfwaardetijd van 7 uur is
gerapporteerd, maar ook van 3 dagen.
Mechanisme en effecten
PCP heeft tegengestelde effecten op de glutamaat transmissie: het inhibeert de ionen flux van de
NMDA-receptor (glutamaat receptor), wat leidt tot depressie van het centraal zenuwstelsel
(hippocampus, basale ganglia, limbisch systeem en de neocortex). Echter, wordt de glutamaat
transmissie vergroot door het effect van PCP op de niet-NMDA-receptoren. Dit leidt tot excitatie van
het centraal zenuwstelsel! Dit zorgt voor de “waxing and waning” effecten van PCP.
Ook heeft PCP een werking op de GABA-receptor, waar het leidt tot een verminderde dopamine en
noradrenaline opname, wat leidt tot excitatie van het centraal zenuwstelsel. Daarnaast zien we dat
het de dopamine en noradrenaline concentratie verhoogd door het enzym tyrosine hydroxylase te
simuleren. Dit leidt wederom tot excitatie van het centraal zenuwstelsel. Maar, 1 – 5 mg PCP
inhibeert dopamine, noradrenaline en serotonine opname!
Uiteindelijk heeft PCP ook een stimulerende werking op de opioïden receptoren, waardoor het
hallucinogeen werkt.
Intoxicatie
Er ontstaat een klassieke toxidroom bij een PCP intoxicatie, dit is dosis afhankelijk. Wanneer er < 5
mg PCP gebruikt wordt, door middel van orale inname of het roken, zien we alternerende periodes
van sedatie (lethargie – depressie van het centraal zenuwstelsel) enerzijds en het verlies van inhibitie
of agressief gedrag of agitatie (excitatie van het centraal zenuwstelsel) anderzijds. Dit is het waxing
and waning effect van PCP. Daarnaast zijn er meerdere effecten: voor zich uit staren; euforie;
Pagina 1 van 2
PCP is eerder een dissociatief middel. Het wordt nu minder gebruikt, maar er zijn nog
analogen gekend. Het werd eerst als een geneesmiddel geïntroduceerd, maar het
wordt nu vooral als drugs gebruikt. PCP is een inhibitoir, excitatoir en hallucinogeen
middel. Het bevindt zich precies in het midden en heeft dus van alle besproken drugs
wel iets. PCP staat voor 1-(1-phenylcyclohexyl) piperidine ofwel phencyclidine. PCP is een drug dat
zelden gezien wordt in Europa, maar er zijn nog wel analogen gekend (methoxy-PCP). Deze analogen
lijken op PCP en zullen gelijkaardige toxiciteiten rapporteren (bijvoorbeeld de rhabdomyolyse en de
toxiciteiten rondom het centraal zenuwstelsel).
Administratie
PCP kan ingenomen worden als vloeistof (“whack”). 70% van de gebruikers zal PCP roken. Deze
sigaretten, ofwel joints (met marihuana) wordt dan gedipt in PCP (“laced”) en wordt een wet of
whacko tobacco genoemd (100 g PCP). 1,5% van de gebruikers zal PCP intraveneus of subcutaan
gebruiken (< 0,25 mg).
Daarnaast kan PCP gebruikt worden als wit kristallijn poeder (“angel dust”) en wordt het gesnoven
door 13% van de gebruikers. In tablet vorm (“PeaCe Pill”) wordt het oraal ingenomen door 12% van
de gebruikers. Een normale dosis is 1 – 5 mg per pil; een hoge dosis is 5 – 10 mg per pil. Ook kunnen
de PCP kristallen gerookt worden.
Kinetiek
De biobeschikbaarheid van PCP is 73%. Het bindt aan plasma eiwitten, voor 65%. De Cmax is 0,15 g/L
(na het roken van 100 g – dit is redelijk laag). De Tmax is route afhankelijk: na het roken zien we een
bifasische opname, de eerste piek is er na 5 minuten en de tweede piek na 22 minuten. Dit komt
door de vertraagde opname vanuit de longen. Oraal zien we een T max van (1,5 –) 2,5 uur. PCP heeft
een hoog distributie volume van 6 L/kg. De halfwaardetijd is 21 – 26 uur vooral orale inname, roken
en intraveneuze inname. We hebben ook gezien dat soms een halfwaardetijd van 7 uur is
gerapporteerd, maar ook van 3 dagen.
Mechanisme en effecten
PCP heeft tegengestelde effecten op de glutamaat transmissie: het inhibeert de ionen flux van de
NMDA-receptor (glutamaat receptor), wat leidt tot depressie van het centraal zenuwstelsel
(hippocampus, basale ganglia, limbisch systeem en de neocortex). Echter, wordt de glutamaat
transmissie vergroot door het effect van PCP op de niet-NMDA-receptoren. Dit leidt tot excitatie van
het centraal zenuwstelsel! Dit zorgt voor de “waxing and waning” effecten van PCP.
Ook heeft PCP een werking op de GABA-receptor, waar het leidt tot een verminderde dopamine en
noradrenaline opname, wat leidt tot excitatie van het centraal zenuwstelsel. Daarnaast zien we dat
het de dopamine en noradrenaline concentratie verhoogd door het enzym tyrosine hydroxylase te
simuleren. Dit leidt wederom tot excitatie van het centraal zenuwstelsel. Maar, 1 – 5 mg PCP
inhibeert dopamine, noradrenaline en serotonine opname!
Uiteindelijk heeft PCP ook een stimulerende werking op de opioïden receptoren, waardoor het
hallucinogeen werkt.
Intoxicatie
Er ontstaat een klassieke toxidroom bij een PCP intoxicatie, dit is dosis afhankelijk. Wanneer er < 5
mg PCP gebruikt wordt, door middel van orale inname of het roken, zien we alternerende periodes
van sedatie (lethargie – depressie van het centraal zenuwstelsel) enerzijds en het verlies van inhibitie
of agressief gedrag of agitatie (excitatie van het centraal zenuwstelsel) anderzijds. Dit is het waxing
and waning effect van PCP. Daarnaast zijn er meerdere effecten: voor zich uit staren; euforie;
Pagina 1 van 2
