Week 1.
Onzelfstandige beroepsbevolking: Mensen met een betaalde baan, hierop
heeft het sociaal recht/arbeidsrecht betrekking. Hierin bestaan drie groepen:
1. Private sector: Bedrijfsleven
2. Publieke sector: Ambtenaren
3. Semipublieke sector: Verbonden aan organisaties en instellingen binnen
de private sector, die financieel afhankelijk zijn van de overheid.
Dwingend recht: Er mag niet worden afgeweken van de wet, in ieder geval niet
ten nadele van de werknemer. Als er alsnog afgeweken wordt van de wet is dit
nietig of vernietigbaar.
- Nietig: Als de wettekst nietigheid als sanctie aangeeft, moet worden
geconcludeerd dat wat afwijkend is overeengekomen, voor de wet niet
bestaat.
- Vernietigbaar: Een vernietigbare bepaling vereist een actieve handeling
van de werknemer. Een vernietigde bepaling is namelijk gewoon
rechtsgeldig zolang zij niet vernietigd is. Werknemer moet zich in dat geval
dus actief op de strijdigheid van de individuele afspraak met de wettekst
beroepen. Doet hij dat, dan gaat de wettekst voor. Beroept hij zich niet op
de strijdigheid, dan zal het rechtsgevolg van de wettekst ook niet intreden.
Na een bepaalde periode (meestal 5 jaar) is het beroep ook de wettelijke
bepaling niet meer mogelijk, ten gevolge van verjaring.
Driekwartdwingend recht: Afwijken mag alleen bij cao of een regeling namens
een bevoegd bestuursorgaan. Afwijken mag dan ook ten nadele van de
werknemer. Bij driekwartdwingend recht kunnen dus alleen de vakbonden en de
werkgevers(organisaties) in gezamenlijk overleg, met een cao als resultaat, een
andere regeling treffen dan die, welke in de wet staat opgenomen. Bij
driekwartdwingend recht wordt expliciet in het betreffende wetsartikel
aangegeven dat afwijking slechts mogelijk is bij cao (of bij regeling door of
namens een bevoegd bestuursorgaan).
Semidwingend recht: Werkgever en werknemer mogen samen besluiten om in
de arbeidsovereenkomst af te spreken dat ze afwijken van de wet. Een
voorwaarde hiervoor is, is dat dit schriftelijk moet.
Kort geding: Het kort geding is een snel afgewikkelde, informele (niet zo
zakelijke) en grotendeels mondeling gevoerde procedure voor spoedeisende
gevallen. Indien nodig, wordt binnen enkele dagen of uren na afloop van de
zitting uitspraak gedaan
Voorzieningenrechter: De rechter in kort geding.
Arbeidsovereenkomst (Art. 7:610-691 BW):
1. De werknemer verbindt zich persoonlijk arbeid te verrichten. Je hebt een
inspanningsplicht (als werknemer ben je verplicht om je best te doen) en
een persoonlijke nakomingsverplichting (je bent verplicht om jezelf in te
spannen om te komen werken).
2. Tegen loon.
3. In dienst van de andere partij, de werkgever (gezagsverhouding).
, De overeenkomst aanneming van werk (Art. 7:750-769 BW):
1. De aannemer brengt werk van stoffelijke aard tot stand en levert. Er is
hierbij een resultaatsverplichting (er moet een goedgekeurd resultaat zijn
voordat het geld betaald wordt).
2. Aanbesteder betaalt een bepaalde prijs.
3. Er is geen dienstbetrekking/ arbeidsovereenkomst.
De overeenkomst van opdracht (Art. 7:400-413 BW):
1. Opdrachtnemer verbindt zich tegenover opdrachtgever om
werkzaamheden te verrichten.
2. Geen gezagsverhouding.
3. Werkzaamheden bestaan uit iets anders dan werk van stoffelijke aard.
Uitzendovereenkomst:
- Een arbeidsovereenkomst (Art. 7:690 BW). De uitzendkracht heeft dus
dezelfde rechten en plichten als een ‘normale’ werknemer.
- De opdrachtgever (inlener) neemt contact op met het uitzendbureau
(uitlener), omdat er een uitzendkracht nodig is. Als de inlener en uitlener
het met elkaar eens zijn qua tarieven dan wordt er tussen hen een
leenovereenkomst gesloten.
Voorovereenkomst:
- De eerste overeenkomst die gesloten wordt tussen het uitzendbureau en
de uitzendkracht is een voorovereenkomst. Dit betekent dat de
uitzendkracht in het systeem van het uitzendbureau komt. Dit is ook wel
een intentieovereenkomst, de uitzendkracht heeft namelijk nog geen
rechten en plichten op basis van de voorovereenkomst.
- Wanneer de uitzendkracht uitgeleend wordt aan de opdrachtgever dan
ontstaat er pas een arbeidsovereenkomst.
Tweefasetheorie: Theorie die tot formulering brengt dat een uitzendkracht bij
inschrijving een voorovereenkomst sluit, terwijl er een arbeidsovereenkomst met
het uitzendbureau ontstaat op het moment dat de uitzendkracht daadwerkelijk
arbeid gaat verrichten.
Uitzendbeding: Beding opgenomen in de uitzendovereenkomst en genoemd in
art. 7:691 lid 2 BW, op grond waarvan de inlener en de uitzendkracht gerechtigd
zijn zonder enig juridisch gevolg een einde te maken aan een bestaande
uitzendrelatie.
Oproepovereenkomst:
Categorie 1: De oproepkracht wordt geheel vrijblijvend in het bestand van de
werkgever opgenomen, maar er worden alvast afspraken gemaakt over de
arbeidsvoorwaarden die zullen gelden voor het geval de werkzoekende in de
toekomst zal worden opgeroepen. Arbeidsrechtelijke binding is er in deze relatie
niet. De ondernemer kan de oproepkracht oproepen, maar is daartoe niet
Onzelfstandige beroepsbevolking: Mensen met een betaalde baan, hierop
heeft het sociaal recht/arbeidsrecht betrekking. Hierin bestaan drie groepen:
1. Private sector: Bedrijfsleven
2. Publieke sector: Ambtenaren
3. Semipublieke sector: Verbonden aan organisaties en instellingen binnen
de private sector, die financieel afhankelijk zijn van de overheid.
Dwingend recht: Er mag niet worden afgeweken van de wet, in ieder geval niet
ten nadele van de werknemer. Als er alsnog afgeweken wordt van de wet is dit
nietig of vernietigbaar.
- Nietig: Als de wettekst nietigheid als sanctie aangeeft, moet worden
geconcludeerd dat wat afwijkend is overeengekomen, voor de wet niet
bestaat.
- Vernietigbaar: Een vernietigbare bepaling vereist een actieve handeling
van de werknemer. Een vernietigde bepaling is namelijk gewoon
rechtsgeldig zolang zij niet vernietigd is. Werknemer moet zich in dat geval
dus actief op de strijdigheid van de individuele afspraak met de wettekst
beroepen. Doet hij dat, dan gaat de wettekst voor. Beroept hij zich niet op
de strijdigheid, dan zal het rechtsgevolg van de wettekst ook niet intreden.
Na een bepaalde periode (meestal 5 jaar) is het beroep ook de wettelijke
bepaling niet meer mogelijk, ten gevolge van verjaring.
Driekwartdwingend recht: Afwijken mag alleen bij cao of een regeling namens
een bevoegd bestuursorgaan. Afwijken mag dan ook ten nadele van de
werknemer. Bij driekwartdwingend recht kunnen dus alleen de vakbonden en de
werkgevers(organisaties) in gezamenlijk overleg, met een cao als resultaat, een
andere regeling treffen dan die, welke in de wet staat opgenomen. Bij
driekwartdwingend recht wordt expliciet in het betreffende wetsartikel
aangegeven dat afwijking slechts mogelijk is bij cao (of bij regeling door of
namens een bevoegd bestuursorgaan).
Semidwingend recht: Werkgever en werknemer mogen samen besluiten om in
de arbeidsovereenkomst af te spreken dat ze afwijken van de wet. Een
voorwaarde hiervoor is, is dat dit schriftelijk moet.
Kort geding: Het kort geding is een snel afgewikkelde, informele (niet zo
zakelijke) en grotendeels mondeling gevoerde procedure voor spoedeisende
gevallen. Indien nodig, wordt binnen enkele dagen of uren na afloop van de
zitting uitspraak gedaan
Voorzieningenrechter: De rechter in kort geding.
Arbeidsovereenkomst (Art. 7:610-691 BW):
1. De werknemer verbindt zich persoonlijk arbeid te verrichten. Je hebt een
inspanningsplicht (als werknemer ben je verplicht om je best te doen) en
een persoonlijke nakomingsverplichting (je bent verplicht om jezelf in te
spannen om te komen werken).
2. Tegen loon.
3. In dienst van de andere partij, de werkgever (gezagsverhouding).
, De overeenkomst aanneming van werk (Art. 7:750-769 BW):
1. De aannemer brengt werk van stoffelijke aard tot stand en levert. Er is
hierbij een resultaatsverplichting (er moet een goedgekeurd resultaat zijn
voordat het geld betaald wordt).
2. Aanbesteder betaalt een bepaalde prijs.
3. Er is geen dienstbetrekking/ arbeidsovereenkomst.
De overeenkomst van opdracht (Art. 7:400-413 BW):
1. Opdrachtnemer verbindt zich tegenover opdrachtgever om
werkzaamheden te verrichten.
2. Geen gezagsverhouding.
3. Werkzaamheden bestaan uit iets anders dan werk van stoffelijke aard.
Uitzendovereenkomst:
- Een arbeidsovereenkomst (Art. 7:690 BW). De uitzendkracht heeft dus
dezelfde rechten en plichten als een ‘normale’ werknemer.
- De opdrachtgever (inlener) neemt contact op met het uitzendbureau
(uitlener), omdat er een uitzendkracht nodig is. Als de inlener en uitlener
het met elkaar eens zijn qua tarieven dan wordt er tussen hen een
leenovereenkomst gesloten.
Voorovereenkomst:
- De eerste overeenkomst die gesloten wordt tussen het uitzendbureau en
de uitzendkracht is een voorovereenkomst. Dit betekent dat de
uitzendkracht in het systeem van het uitzendbureau komt. Dit is ook wel
een intentieovereenkomst, de uitzendkracht heeft namelijk nog geen
rechten en plichten op basis van de voorovereenkomst.
- Wanneer de uitzendkracht uitgeleend wordt aan de opdrachtgever dan
ontstaat er pas een arbeidsovereenkomst.
Tweefasetheorie: Theorie die tot formulering brengt dat een uitzendkracht bij
inschrijving een voorovereenkomst sluit, terwijl er een arbeidsovereenkomst met
het uitzendbureau ontstaat op het moment dat de uitzendkracht daadwerkelijk
arbeid gaat verrichten.
Uitzendbeding: Beding opgenomen in de uitzendovereenkomst en genoemd in
art. 7:691 lid 2 BW, op grond waarvan de inlener en de uitzendkracht gerechtigd
zijn zonder enig juridisch gevolg een einde te maken aan een bestaande
uitzendrelatie.
Oproepovereenkomst:
Categorie 1: De oproepkracht wordt geheel vrijblijvend in het bestand van de
werkgever opgenomen, maar er worden alvast afspraken gemaakt over de
arbeidsvoorwaarden die zullen gelden voor het geval de werkzoekende in de
toekomst zal worden opgeroepen. Arbeidsrechtelijke binding is er in deze relatie
niet. De ondernemer kan de oproepkracht oproepen, maar is daartoe niet
