de tbs’er op de longstay-afdeling:een uitzichtloze situatee
Het
DE TBS’ER OP DE
LONGSTAY-AFDELING:
EEN UITZICHTLOZE
SITUATIEe
Een onderzoek naar de longstay-afdeling voor terbeschikkinggestelden in het licht van het
resocialisatiebeginsel zoals neergelegd in artikel 2 lid 1 van de Beginseleneet eerlleging van
Terbeschikkinggestelden (Bvt)
Eva Holtland
5518725
Begeleider: Dhr. Van der Waal
Aantal woorden: 7394
,Inhoudsopgave
1. Inleiding
1.1 Inleiding 2
1.2 Probleemstelling en onderzoeksvragen 2
1.3 Methodologische verantwoording 2
1.4 Onderzoeksopzet 2
2. TBS nader bekeken
2.1 Achtergrond van de terbeschikkingstelling 4
2.2 Wettelijk kader en doelstelling van de terbeschikkingstelling 5
2.3 De verschillende vormen van de terbeschikkingstelling 5
2.3.1 Tbs met voorwaarden 5
2.3.2 Tbs met dwangverpleging 6
2.4 De verschillende afdelingen voor terbeschikkinggestelden 6
2.5 Het aanbod van behandeling voor terbeschikkinggestelden op de longstay-afdeling 7
3. Het Nederlandse resocialisatebeginsel
3.1 Het wettelijk kader van het resocialisatebeginsel 9
3.2 Beoordeling van de longstay-afdeling in het licht van het resocialisatebeginsel zoals neergelegd in
artkel 2 lid 1 Bvt 9
3.2.1 De Memorie van Toelichtng behorende bij de Beginselenwet Verpleging van
Terbeschikkinggestelden 10
3.2.2 Het advies van de RSJ omtrent de longstay-afdeling voor terbeschikkinggestelden 10
3.2.3 Relevante literatuur uit de rechtswetenschap omtrent de longstay-afdeling voor
terbeschikkinggestelden 12
3.2.4 Relevante jurisprudente omtrent de longstay-afdeling voor terbeschikkinggestelden 13
4. Conclusie 16
5. Literatuurlijst 18
1
, Hoofdstuk 1 – Inleiding
1.1 Inleiding
In het Nederlandse rechtssysteem kennen we verschillende strafen en maatregelen om de handhaving van het
recht te bewerkstelligen. Met de oplegging van een straf of maatregel wordt getracht verschillende
doelstellingen te realiseren. Zo kan er gestraf worden ter vergelding, ter afschrikking van de dader, ter
afschrikking van de maatschappij, ter voorkoming van eigenrichtng of ter beveiliging van de maatschappij. De
strafrechtelijke maatregel van de terbeschikkingstelling zoals neergelegd in artkel 37a WvSr tracht in ieder
geval deze laatste doelstelling te verwezenlijken. Met het plaatsen van een psychisch gestoorde dader in een
kliniek voor terbeschikkinggestelden is in ieder geval de beveiliging van de samenleving tegen de
terbeschikkinggestelde gewaarborgd. Artkel 2 lid 1 van de Beginselenwet Verpleging van
Terbeschikkinggestelden (Bvt) stelt echter tevens dat de terbeschikkingstelling gericht moet zijn op het
behandelen van de terbeschikkinggestelde ten behoeve van de mogelijke terugkeer van de
terbeschikkinggestelde in de maatschappij. Een behandeling als zodanig wordt in beginsel dan ook aangeboden
aan de terbeschikkinggestelde. Echter bestaat er sinds 1999 de mogelijkheid voor de Minister van Justte om te
beslissen tot uitplaatsing van de terbeschikkinggestelde op een zogenaamde longstay-afdeling. Op deze
afdeling wordt de terbeschikkinggestelde niet langer behandeld ten behoeve van de uiteindelijke terugkeer in
de maatschappij. Dit roept de vraag op of plaatsing op de longstay-afdeling eigenlijk wel te rechtvaardigen is in
het licht van het resocialisatebeginsel, zoals omschreven in artkel 2 lid 1 Bvt.
1.2 Probleemstelling en onderzoeksvragen
Voorgaande overwegingen hebben geleid tot de volgende onderzoeksvraag:
In hoeverre is het beschikbare aanbod van behandeling voor terbeschikkinggestelden ol de longstay-afdeling
in overeenstemming met het Nederlandse resocialisatiebeginsel zoals omschreven in artikel 2 lid 1 van de
Beginseleneet eerlleging van Terbeschikkinggestelden (Bvt)?
Om tot een beantwoording van deze vraag te komen zijn de volgende deelvragen geformuleerd:
1. Wat houdt het huidige eeteliike stelsel omtrent de terbeschikkingstelling in?
2. Wat is het verschil tussen een reguliere tbs-afdeling en een longstay-afdeling?
3. Wat houdt het Nederlandse resocialisatiebeginsel en ol eelke manier kan hieraan eorden voldaan?
1.3 Methodologische verantwoording
Dit onderzoek is gedaan op basis van verschillende vormen van onderzoek. Allereerst is de wetenschappelijke
literatuur bestudeerd alsmede wetenschappelijke onderzoeken, wetenschappelijke tjdschrifen en
handboeken. Daarnaast is onderzoek gedaan aan de hand van het bestuderen van de relevante jurisprudente.
Tevens is de parlementaire geschiedenis bestudeerd om een goed beeld te kunnen schetsen van de
ontwikkelingen en achtergronden omtrent de strafrechtelijke maatregel van de terbeschikkingstelling en het
ontstaan van de longstay-afdeling.
1.4 Onderzoeksopzet
Om tot een beantwoording van de centrale vraagstelling van deze scripte te komen zal in het tweede
hoofdstuk aandacht worden besteed aan de strafrechtelijke maatregel van de terbeschikkingstelling. In de
eerste paragraaf van dit hoofdstuk wordt een korte weergave gegeven van het ontstaan van de strafrechtelijke
maatregel van de terbeschikkingstelling. Vervolgens wordt in de tweede paragraaf het wettelijk kader en de
doelstelling van de terbeschikkingstelling besproken. In de derde paragraaf worden de verschillende vormen
van de terbeschikkingstelling uitgewerkt. Tenslotte wordt in de vierde paragraaf aandacht geschonken aan de
verschillende afdelingen waar terbeschikkinggestelden op kunnen verblijven. In hoofdstuk drie wordt
vervolgens aandacht besteed aan het resocialisatebeginsel. In de eerste paragraaf wordt het wettelijk kader
2
Het
DE TBS’ER OP DE
LONGSTAY-AFDELING:
EEN UITZICHTLOZE
SITUATIEe
Een onderzoek naar de longstay-afdeling voor terbeschikkinggestelden in het licht van het
resocialisatiebeginsel zoals neergelegd in artikel 2 lid 1 van de Beginseleneet eerlleging van
Terbeschikkinggestelden (Bvt)
Eva Holtland
5518725
Begeleider: Dhr. Van der Waal
Aantal woorden: 7394
,Inhoudsopgave
1. Inleiding
1.1 Inleiding 2
1.2 Probleemstelling en onderzoeksvragen 2
1.3 Methodologische verantwoording 2
1.4 Onderzoeksopzet 2
2. TBS nader bekeken
2.1 Achtergrond van de terbeschikkingstelling 4
2.2 Wettelijk kader en doelstelling van de terbeschikkingstelling 5
2.3 De verschillende vormen van de terbeschikkingstelling 5
2.3.1 Tbs met voorwaarden 5
2.3.2 Tbs met dwangverpleging 6
2.4 De verschillende afdelingen voor terbeschikkinggestelden 6
2.5 Het aanbod van behandeling voor terbeschikkinggestelden op de longstay-afdeling 7
3. Het Nederlandse resocialisatebeginsel
3.1 Het wettelijk kader van het resocialisatebeginsel 9
3.2 Beoordeling van de longstay-afdeling in het licht van het resocialisatebeginsel zoals neergelegd in
artkel 2 lid 1 Bvt 9
3.2.1 De Memorie van Toelichtng behorende bij de Beginselenwet Verpleging van
Terbeschikkinggestelden 10
3.2.2 Het advies van de RSJ omtrent de longstay-afdeling voor terbeschikkinggestelden 10
3.2.3 Relevante literatuur uit de rechtswetenschap omtrent de longstay-afdeling voor
terbeschikkinggestelden 12
3.2.4 Relevante jurisprudente omtrent de longstay-afdeling voor terbeschikkinggestelden 13
4. Conclusie 16
5. Literatuurlijst 18
1
, Hoofdstuk 1 – Inleiding
1.1 Inleiding
In het Nederlandse rechtssysteem kennen we verschillende strafen en maatregelen om de handhaving van het
recht te bewerkstelligen. Met de oplegging van een straf of maatregel wordt getracht verschillende
doelstellingen te realiseren. Zo kan er gestraf worden ter vergelding, ter afschrikking van de dader, ter
afschrikking van de maatschappij, ter voorkoming van eigenrichtng of ter beveiliging van de maatschappij. De
strafrechtelijke maatregel van de terbeschikkingstelling zoals neergelegd in artkel 37a WvSr tracht in ieder
geval deze laatste doelstelling te verwezenlijken. Met het plaatsen van een psychisch gestoorde dader in een
kliniek voor terbeschikkinggestelden is in ieder geval de beveiliging van de samenleving tegen de
terbeschikkinggestelde gewaarborgd. Artkel 2 lid 1 van de Beginselenwet Verpleging van
Terbeschikkinggestelden (Bvt) stelt echter tevens dat de terbeschikkingstelling gericht moet zijn op het
behandelen van de terbeschikkinggestelde ten behoeve van de mogelijke terugkeer van de
terbeschikkinggestelde in de maatschappij. Een behandeling als zodanig wordt in beginsel dan ook aangeboden
aan de terbeschikkinggestelde. Echter bestaat er sinds 1999 de mogelijkheid voor de Minister van Justte om te
beslissen tot uitplaatsing van de terbeschikkinggestelde op een zogenaamde longstay-afdeling. Op deze
afdeling wordt de terbeschikkinggestelde niet langer behandeld ten behoeve van de uiteindelijke terugkeer in
de maatschappij. Dit roept de vraag op of plaatsing op de longstay-afdeling eigenlijk wel te rechtvaardigen is in
het licht van het resocialisatebeginsel, zoals omschreven in artkel 2 lid 1 Bvt.
1.2 Probleemstelling en onderzoeksvragen
Voorgaande overwegingen hebben geleid tot de volgende onderzoeksvraag:
In hoeverre is het beschikbare aanbod van behandeling voor terbeschikkinggestelden ol de longstay-afdeling
in overeenstemming met het Nederlandse resocialisatiebeginsel zoals omschreven in artikel 2 lid 1 van de
Beginseleneet eerlleging van Terbeschikkinggestelden (Bvt)?
Om tot een beantwoording van deze vraag te komen zijn de volgende deelvragen geformuleerd:
1. Wat houdt het huidige eeteliike stelsel omtrent de terbeschikkingstelling in?
2. Wat is het verschil tussen een reguliere tbs-afdeling en een longstay-afdeling?
3. Wat houdt het Nederlandse resocialisatiebeginsel en ol eelke manier kan hieraan eorden voldaan?
1.3 Methodologische verantwoording
Dit onderzoek is gedaan op basis van verschillende vormen van onderzoek. Allereerst is de wetenschappelijke
literatuur bestudeerd alsmede wetenschappelijke onderzoeken, wetenschappelijke tjdschrifen en
handboeken. Daarnaast is onderzoek gedaan aan de hand van het bestuderen van de relevante jurisprudente.
Tevens is de parlementaire geschiedenis bestudeerd om een goed beeld te kunnen schetsen van de
ontwikkelingen en achtergronden omtrent de strafrechtelijke maatregel van de terbeschikkingstelling en het
ontstaan van de longstay-afdeling.
1.4 Onderzoeksopzet
Om tot een beantwoording van de centrale vraagstelling van deze scripte te komen zal in het tweede
hoofdstuk aandacht worden besteed aan de strafrechtelijke maatregel van de terbeschikkingstelling. In de
eerste paragraaf van dit hoofdstuk wordt een korte weergave gegeven van het ontstaan van de strafrechtelijke
maatregel van de terbeschikkingstelling. Vervolgens wordt in de tweede paragraaf het wettelijk kader en de
doelstelling van de terbeschikkingstelling besproken. In de derde paragraaf worden de verschillende vormen
van de terbeschikkingstelling uitgewerkt. Tenslotte wordt in de vierde paragraaf aandacht geschonken aan de
verschillende afdelingen waar terbeschikkinggestelden op kunnen verblijven. In hoofdstuk drie wordt
vervolgens aandacht besteed aan het resocialisatebeginsel. In de eerste paragraaf wordt het wettelijk kader
2
