VK 4.2 Relatie tussen de wet BIG en het Nederlands tuchtrecht
Leerdoelen:
De inhoud definiëren van de wet BIG
De relatie herkennen tussen het Nederlandse tuchtrecht en de wet BIG
Literatuur:
Rijksoverheid (2014). Toelichting op de Wet BIG. Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en
Sport [Copyright Content. Volledige document
Toelichting op de wet BIG
De wet BIG is een kwaliteitswet ter bescherming van patiënten. De doelstelling van de wet is
tweedelig:
Het bewaken en bevorderen van de kwaliteit van de beroepsuitoefening
Het beschermen van de patiënt tegen ondeskundig en onzorgvuldig handelen door
beroepsbeoefenaren.
De wet BIG laat de uitoefening van de individuele gezondheidszorg in principe vrij voor iedereen.
Dit betekent dat niet-BIG-geregistreerde beroepsgroepen zorg mogen verlenen maar niet dat
iedereen alles mag. Bepaalde groepen kennen een beschermende titel en bepaalde handelingen
zijn voorbehouden aan bevoegde beroepsbeoefenaren. De belangrijkste onderlenen van de wet BIG
zijn:
Beroepenregulering
Tuchtrecht
Beroepenregulering
Via de wet BIG zijn beroepen gereguleerd waarvan de titel beschermd is:
Beroepen in het lichte regime kennen een beschermende beroepstitel Deze mag gevoerd
worden als een wettelijk vastgelegde opleiding is afgerond.
Beroepen in een zwarte regime kennen een beschermende beroepstitel Deze mag
gevoerd worden als een wettelijk vastgelegde opleiding afgerond is en daarnaast een
voorwaarde is dat de beroepsbeoefenaar geregistreerd moet staan. (te vinden in BIG-
register)
Tuchtrecht
De wet BIG regelt dat beroepsbeoefenaren die ingeschreven zijn in het BIG-register, onder het
tuchtrecht vallen. Het tuchtrecht vervult twee functies:
Het bevorderen van het lerend vermogen van de sector. Door het tuchtrecht worden de
normen van het professionele handelen verduidelijkt en aangescherpt
De repressieve functie om disfunctionerende beroepsbeoefenaren te corrigeren en zo
nodig van de beroepsoefening uit te sluiten
Doelen Wet BIG Belangrijkste onderdelen Wet BIG
Het bewaken en bevorderen van de Beroepenregulering
kwaliteit van de beroepsuitoefening Titelbescherming
Het beschermen van de patiënt Opleidingseisen
tegen ondeskundig en onzorgvuldig Herregistratie
handelen Voorbehouden handelingen
Tuchtrecht
Aanscherpen van de norm voor professioneel
handelen
Corrigeren/uitsluiten van individuele
beroepsbeoefenaren
Beroepenregulering: licht en zwaar regime
De wet BIG kent twee regimes om beroepen te reguleren: lichte en zware regime.
Lichte regime: Het gaat vooral om voor het publiek directe toegankelijke beroepen, zoals
ergotherapeut en huidtherapeut. Ten aanzien van deze beroepen worden de opleidingseisen en het
deskundigheidsgebied op grond van de wet vastgesteld. Deze beroepen (15 beroepen) zijn niet
onderworpen aan publiek tuchtrecht en ze zijn niet vindbaar in het BIG-register.
Zwaar regime: Momenteel van toepassing op 8 basisberoepen. Voor deze beroepen zijn registers
ingesteld en zij vallen onder het publieke tuchtrecht. Ook geld voor deze beroepen een plicht tot
herregistratie. Bij deze beroepen kunnen daarnaast specialismen aangewezen zijn.
Leerdoelen:
De inhoud definiëren van de wet BIG
De relatie herkennen tussen het Nederlandse tuchtrecht en de wet BIG
Literatuur:
Rijksoverheid (2014). Toelichting op de Wet BIG. Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en
Sport [Copyright Content. Volledige document
Toelichting op de wet BIG
De wet BIG is een kwaliteitswet ter bescherming van patiënten. De doelstelling van de wet is
tweedelig:
Het bewaken en bevorderen van de kwaliteit van de beroepsuitoefening
Het beschermen van de patiënt tegen ondeskundig en onzorgvuldig handelen door
beroepsbeoefenaren.
De wet BIG laat de uitoefening van de individuele gezondheidszorg in principe vrij voor iedereen.
Dit betekent dat niet-BIG-geregistreerde beroepsgroepen zorg mogen verlenen maar niet dat
iedereen alles mag. Bepaalde groepen kennen een beschermende titel en bepaalde handelingen
zijn voorbehouden aan bevoegde beroepsbeoefenaren. De belangrijkste onderlenen van de wet BIG
zijn:
Beroepenregulering
Tuchtrecht
Beroepenregulering
Via de wet BIG zijn beroepen gereguleerd waarvan de titel beschermd is:
Beroepen in het lichte regime kennen een beschermende beroepstitel Deze mag gevoerd
worden als een wettelijk vastgelegde opleiding is afgerond.
Beroepen in een zwarte regime kennen een beschermende beroepstitel Deze mag
gevoerd worden als een wettelijk vastgelegde opleiding afgerond is en daarnaast een
voorwaarde is dat de beroepsbeoefenaar geregistreerd moet staan. (te vinden in BIG-
register)
Tuchtrecht
De wet BIG regelt dat beroepsbeoefenaren die ingeschreven zijn in het BIG-register, onder het
tuchtrecht vallen. Het tuchtrecht vervult twee functies:
Het bevorderen van het lerend vermogen van de sector. Door het tuchtrecht worden de
normen van het professionele handelen verduidelijkt en aangescherpt
De repressieve functie om disfunctionerende beroepsbeoefenaren te corrigeren en zo
nodig van de beroepsoefening uit te sluiten
Doelen Wet BIG Belangrijkste onderdelen Wet BIG
Het bewaken en bevorderen van de Beroepenregulering
kwaliteit van de beroepsuitoefening Titelbescherming
Het beschermen van de patiënt Opleidingseisen
tegen ondeskundig en onzorgvuldig Herregistratie
handelen Voorbehouden handelingen
Tuchtrecht
Aanscherpen van de norm voor professioneel
handelen
Corrigeren/uitsluiten van individuele
beroepsbeoefenaren
Beroepenregulering: licht en zwaar regime
De wet BIG kent twee regimes om beroepen te reguleren: lichte en zware regime.
Lichte regime: Het gaat vooral om voor het publiek directe toegankelijke beroepen, zoals
ergotherapeut en huidtherapeut. Ten aanzien van deze beroepen worden de opleidingseisen en het
deskundigheidsgebied op grond van de wet vastgesteld. Deze beroepen (15 beroepen) zijn niet
onderworpen aan publiek tuchtrecht en ze zijn niet vindbaar in het BIG-register.
Zwaar regime: Momenteel van toepassing op 8 basisberoepen. Voor deze beroepen zijn registers
ingesteld en zij vallen onder het publieke tuchtrecht. Ook geld voor deze beroepen een plicht tot
herregistratie. Bij deze beroepen kunnen daarnaast specialismen aangewezen zijn.
