AFSCHEIDSRITUELEN IN VERSCHILLENDE RELIGIES EN
WERELDBESCHOUWINGEN
EINDE BIJ JODEN
JOODSE AFSCHEIDSRITUELEN
Joden maken onderscheid tussen: de wereld van het leven & de wereld van de
dood.
de wereld van het leven:
Zolang mens in leven is, moet die zo behandeld worden.
Het is dus verboden, dat wnr men het einde voelt aankomen, al bezig is met regelingen
voor de begrafenis.
Joden stellen zich de doodsstrijd voor als een gevecht tss de stervende en doodsengel.
Door gebeden of daden vn liefdadigheid doodsengel
Proberen weerhouden dat doodsengel de ziel meeneemt DOOR gebeden of
liefdadigheden.
Jood die doodseinde voelt aankomen: vrijgesteld van religieuze verplichtingen.
hij hoeft de sabbat niet meer te vieren
hij moet zich niet houden aan de geboden
enkel concentreren op 1 doel: beter worden
DE STERVENDE
‘Een stervende’ = wnr het vaststaat dat de persoon zal overlijden.
– Een stervende laat men niet meer alleen.
– Men bereid de stervende voor op zijn gaan.
– Men vraagt of hij zijn zonden wil belijden kans om zich te zuiveren van
onreinheden.
Bij vermoeden dat stervende laatste adem zal uitblazen: aanwezige familieleden zeggen de
geloofsbelijdenis op.
ideaal wnr de ziel het lichaam verlaat in herinnering aan de eenheid van JHWH (God).
Doodsengel staat te wachten @ einde van bed tt de ontsterfeljke ziel zich losmaakt iut het
omhulsel v/h lichaam.
Brengt het ziel uiteindelijk nr de troon van JHWH.
Wat er met lichaam gebeurt na de dood: ≠ verhalen.
Twee belangrijke punten:
1. Het geloof in het voortbestaan van de unieke ziel na de dood.
2. Geloof dat de mens na zijn dood verantwoording moet afleggen voor zijn
daden.
, DE JOODSE BEGRAFENISONDERNEMING
Familieleden worden in zorg voor dode bijgestaan in organisatie: ‘de heilige
vereniging’.
Het zijn vrijwilligers, met vaak nog eigen job. Deze job moeten ze laten vallen
vanaf ze @sterfgeval geroepen wrdn.
9 Deze mensen nemen het belangrijk gebod van het verzorgen van de
doden op zich.
Mannen ontfermen zich over mannen & vrouwen over vrouwen.
9 Uit liefdadigheid: de vereiste rituelen uitvoeren, nemen praktische zaken uit
handen vd familie
9 Regelen de begrafenis.
Deze organisatie:
- toont belangrijke gemeenschapsaspect vd joodse religie
- soms vergelijken met begrafenisonderneming
NA HET OVERLIJDEN
Gestorven familielid: men wordt volgens joodse wet een rouwende.
(Verwanten vd eerste graad: vader, moeder, broer, zus, zoon, dochter, echtgenot(e))
ze vasten & onthouden zich van vlees en wijn.
zijn vrijgesteld van de religieuze geboden.
Na officiële overlijden:
– leden vd ‘heilige vereniging’ sluiten de ogen & mind van de overledene.
– lichaam wordt op grond gelegd en bedekt met wit doek
– rouwenden raken het lichaam niet meer aan & bekijken het ook X meer uit
respect
– voor de jood is de overledene niet meer ‘mens’ te noemen dodel ichaam:
omhulsel, stof
– men steekt kaars aan ter hoogte vh hoofd zo blijft ziel symbolisch aanwezig
– soms bedekt men alle spiegels in huis
Tot aan begrafenis laat men overdekte lichaam niet alleen men waakt dag en nacht,
terwijl er voorgelezn wordt uit religieuze literatuur.
DE RITUELE REINIGING
WERELDBESCHOUWINGEN
EINDE BIJ JODEN
JOODSE AFSCHEIDSRITUELEN
Joden maken onderscheid tussen: de wereld van het leven & de wereld van de
dood.
de wereld van het leven:
Zolang mens in leven is, moet die zo behandeld worden.
Het is dus verboden, dat wnr men het einde voelt aankomen, al bezig is met regelingen
voor de begrafenis.
Joden stellen zich de doodsstrijd voor als een gevecht tss de stervende en doodsengel.
Door gebeden of daden vn liefdadigheid doodsengel
Proberen weerhouden dat doodsengel de ziel meeneemt DOOR gebeden of
liefdadigheden.
Jood die doodseinde voelt aankomen: vrijgesteld van religieuze verplichtingen.
hij hoeft de sabbat niet meer te vieren
hij moet zich niet houden aan de geboden
enkel concentreren op 1 doel: beter worden
DE STERVENDE
‘Een stervende’ = wnr het vaststaat dat de persoon zal overlijden.
– Een stervende laat men niet meer alleen.
– Men bereid de stervende voor op zijn gaan.
– Men vraagt of hij zijn zonden wil belijden kans om zich te zuiveren van
onreinheden.
Bij vermoeden dat stervende laatste adem zal uitblazen: aanwezige familieleden zeggen de
geloofsbelijdenis op.
ideaal wnr de ziel het lichaam verlaat in herinnering aan de eenheid van JHWH (God).
Doodsengel staat te wachten @ einde van bed tt de ontsterfeljke ziel zich losmaakt iut het
omhulsel v/h lichaam.
Brengt het ziel uiteindelijk nr de troon van JHWH.
Wat er met lichaam gebeurt na de dood: ≠ verhalen.
Twee belangrijke punten:
1. Het geloof in het voortbestaan van de unieke ziel na de dood.
2. Geloof dat de mens na zijn dood verantwoording moet afleggen voor zijn
daden.
, DE JOODSE BEGRAFENISONDERNEMING
Familieleden worden in zorg voor dode bijgestaan in organisatie: ‘de heilige
vereniging’.
Het zijn vrijwilligers, met vaak nog eigen job. Deze job moeten ze laten vallen
vanaf ze @sterfgeval geroepen wrdn.
9 Deze mensen nemen het belangrijk gebod van het verzorgen van de
doden op zich.
Mannen ontfermen zich over mannen & vrouwen over vrouwen.
9 Uit liefdadigheid: de vereiste rituelen uitvoeren, nemen praktische zaken uit
handen vd familie
9 Regelen de begrafenis.
Deze organisatie:
- toont belangrijke gemeenschapsaspect vd joodse religie
- soms vergelijken met begrafenisonderneming
NA HET OVERLIJDEN
Gestorven familielid: men wordt volgens joodse wet een rouwende.
(Verwanten vd eerste graad: vader, moeder, broer, zus, zoon, dochter, echtgenot(e))
ze vasten & onthouden zich van vlees en wijn.
zijn vrijgesteld van de religieuze geboden.
Na officiële overlijden:
– leden vd ‘heilige vereniging’ sluiten de ogen & mind van de overledene.
– lichaam wordt op grond gelegd en bedekt met wit doek
– rouwenden raken het lichaam niet meer aan & bekijken het ook X meer uit
respect
– voor de jood is de overledene niet meer ‘mens’ te noemen dodel ichaam:
omhulsel, stof
– men steekt kaars aan ter hoogte vh hoofd zo blijft ziel symbolisch aanwezig
– soms bedekt men alle spiegels in huis
Tot aan begrafenis laat men overdekte lichaam niet alleen men waakt dag en nacht,
terwijl er voorgelezn wordt uit religieuze literatuur.
DE RITUELE REINIGING
