1. Angst, onderzoek met mensen
Wij mensen verwerven ook geconditioneerde emotionele responsen. Stel je voor dat je een
vriend helpt met een maaltijd te bereiden. Je neemt een elektrische mixer om deeg te mixen
voor de cake. Voordat je de mixer kan aanzetten, maakt het apparaat een sputterend geluid en
geeft je dan een pijnlijke elektrische schok. Jouw eerste respons zou een defensieve reflex
zijn: je zou de mixer laten vallen, waardoor de schok stopt. Deze respons is specifiek: het is
gericht om de pijnlijke stimulus te stoppen. Bovendien zou de pijnlijke stimulus ook niet-
specifieke responsen uitlokken, gecontroleerd door jouw autonome zenuwstelsel: je ogen
verwijden, je hartslag en bloeddruk versnellen, je ademhaling versnelt et cetera. De pijnlijke
stimulus zou ook de secretie van stress gerelateerde hormonen triggeren, een ander niet-
specifieke respons. Stel dat je een tijdje later je vriend opnieuw bezoekt en opnieuw toestemt
met een cake. Je vriend zegt je dat de elektrische mixer veilig is want het is vermaakt. Het
gewoon zien van de mixer en denken aan het vasthouden maakt jou een beetje nerveus, maar
je accepteert jouw vriend zijn zekerheid en neemt de mixer vast. Op dat moment maakt het
hetzelfde geluid als toen het je schokte. Wat zou je respons zijn? Je zou terug de mixer laten
vallen, ook al heeft het je geen schok gegeven. Je pupillen zouden verwijden, je hartslag en
bloeddruk zouden stijgen en je endocriene klieren zouden stress gerelateerde hormonen
afscheiden. Met andere woorden, het sputterende geluid triggert een geconditioneerde
emotionele respons. Evidentie indiceert dat de amygdala betrokken is in emotionele responsen
bij mensen. Eén van de vroegste studies observeerden reacties van mensen die geëvalueerd
werden voor chirurgische verwijdering van een deel van de hersenen om ernstige epilepsie te
behandelen. Deze studies vonden dat stimulatie van bepaalde delen van het brein (vb. de
hypothalamus) autonome responsen produceert die vaak geassocieerd worden met angst en
vrees maar dat men zich alleen angstig voelt wanneer de amygdala wordt gestimuleerd. Veel
studies hebben getoond dat letsels van de amygdala mensen hun emotionele responsen doet
dalen. Mensen met letsels aan de amygdala hebben een gestoorde verwerving van
geconditioneerde emotionele responsen, net zoals bij ratten. De meeste menselijke angsten
zijn sociaal verworven, dus niet door eigen ervaring met pijnlijke stimuli. Bijvoorbeeld, een
kind moet niet aangevallen worden door een hond om een angst voor honden te ontwikkelen:
hij kan deze angst ontwikkelen door te kijken naar een andere persoon die aangevallen wordt.
Mensen kunnen ook een geconditioneerde angst respons verwerven door instructie.
Bijvoorbeeld, stel dat iemand verteld wordt (en gelooft) dat als een waarschuwingslampje in
een controlepaneel aangaat, hij onmiddellijk de kamer moet verlaten omdat het lichtje
verbonden is aan een sensor die toxische rook detecteert. Als het lichtje aangaat, zal de
1
Wij mensen verwerven ook geconditioneerde emotionele responsen. Stel je voor dat je een
vriend helpt met een maaltijd te bereiden. Je neemt een elektrische mixer om deeg te mixen
voor de cake. Voordat je de mixer kan aanzetten, maakt het apparaat een sputterend geluid en
geeft je dan een pijnlijke elektrische schok. Jouw eerste respons zou een defensieve reflex
zijn: je zou de mixer laten vallen, waardoor de schok stopt. Deze respons is specifiek: het is
gericht om de pijnlijke stimulus te stoppen. Bovendien zou de pijnlijke stimulus ook niet-
specifieke responsen uitlokken, gecontroleerd door jouw autonome zenuwstelsel: je ogen
verwijden, je hartslag en bloeddruk versnellen, je ademhaling versnelt et cetera. De pijnlijke
stimulus zou ook de secretie van stress gerelateerde hormonen triggeren, een ander niet-
specifieke respons. Stel dat je een tijdje later je vriend opnieuw bezoekt en opnieuw toestemt
met een cake. Je vriend zegt je dat de elektrische mixer veilig is want het is vermaakt. Het
gewoon zien van de mixer en denken aan het vasthouden maakt jou een beetje nerveus, maar
je accepteert jouw vriend zijn zekerheid en neemt de mixer vast. Op dat moment maakt het
hetzelfde geluid als toen het je schokte. Wat zou je respons zijn? Je zou terug de mixer laten
vallen, ook al heeft het je geen schok gegeven. Je pupillen zouden verwijden, je hartslag en
bloeddruk zouden stijgen en je endocriene klieren zouden stress gerelateerde hormonen
afscheiden. Met andere woorden, het sputterende geluid triggert een geconditioneerde
emotionele respons. Evidentie indiceert dat de amygdala betrokken is in emotionele responsen
bij mensen. Eén van de vroegste studies observeerden reacties van mensen die geëvalueerd
werden voor chirurgische verwijdering van een deel van de hersenen om ernstige epilepsie te
behandelen. Deze studies vonden dat stimulatie van bepaalde delen van het brein (vb. de
hypothalamus) autonome responsen produceert die vaak geassocieerd worden met angst en
vrees maar dat men zich alleen angstig voelt wanneer de amygdala wordt gestimuleerd. Veel
studies hebben getoond dat letsels van de amygdala mensen hun emotionele responsen doet
dalen. Mensen met letsels aan de amygdala hebben een gestoorde verwerving van
geconditioneerde emotionele responsen, net zoals bij ratten. De meeste menselijke angsten
zijn sociaal verworven, dus niet door eigen ervaring met pijnlijke stimuli. Bijvoorbeeld, een
kind moet niet aangevallen worden door een hond om een angst voor honden te ontwikkelen:
hij kan deze angst ontwikkelen door te kijken naar een andere persoon die aangevallen wordt.
Mensen kunnen ook een geconditioneerde angst respons verwerven door instructie.
Bijvoorbeeld, stel dat iemand verteld wordt (en gelooft) dat als een waarschuwingslampje in
een controlepaneel aangaat, hij onmiddellijk de kamer moet verlaten omdat het lichtje
verbonden is aan een sensor die toxische rook detecteert. Als het lichtje aangaat, zal de
1
