Samenvatting Juridisch handelen

JURIDISCH HANDELEN

ZORGLANDSCHAP

- Federaal land => ziekteverzekering is federale bevoegdheid
- Zit complex in elkaar (ook financiële aspecten aan verbonden)

INDELEN VAN HET ZORGLANDSCHAP

= manieren om naar zorg te kijken (vaak mix van deze componenten):

• Obv aard van zorg


Cure:
o Met focus op genezing
o Behandeling van aandoeningen om deze te verhelpen
o Moeilijkheden in geneeskunde nog niet eindig (bv nog machteloos tov kanker)
 Care:
o Focus op genezing
o Situatie wel verzorgen (ook al is deze niet te genezen)
o Comfort en verzorgingstherapieën
 Preventie:
o Focus op voorkomen
o Profylactische/ preventie gezondheidszorg
o Dmv vaccinaties virussen proberen te vermijden/voorkomen
o Ziekenhuisopnames nemen af na preventie
 Overlapping mogelijk!! Vaak wel hoofdtaak. Bv:
 WZC: care, preventie (valpreventie), cure (wondverzorging)


• Obv plaats waar de zorg wordt verleend

 Intramuraal:
o binnen de muren van
 Extramuraal:
o Buiten de muren van
 Semi-muraal:
o Beide

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 Ambulant:
o Geen opname
 Residentieel:
o Wel verblijven
 Transmuraal:
o Communicatie en samenwerking: heel belangrijk, anders veel problemen
o Geen verkokering van de zorg: bereid om af te stappen van superieur te
denken!!
 Afhankelijk van noden patiënt ook naar andere voorzieningen! Meer
gespecialiseerde,… Belangrijk om info uit te wisselen met andere instanties
 Informatie-uitwisseling:
 Tijd: urgentie belangrijk om door te geven

,  Communicatie skills
 Tools
 Kennisasymmetrie: zorgverstrekker heeft alle
kennis, patiënt niet
 Gemeenschappelijke verantwoordelijkheid

• Obv graad van specialisatie

o satelliet (minder kennis, behandelingen en operaties), referentiecentra (veeeeel
meer ervaring)
o echelonnering = getrapte geneeskunde

• Obv doelgroep voor wie zorg wordt verleend

dag opname, lange opname

o Baby’s, ouderen, MVB, met psychiatrische problematiek,…
o Veel subgroepen
o Risidentieel/ambulant?

• Obv financiering

grotendeels voor overheid

o Zelfstandige solo-praktijk
o Loontrekkende (=werknemer)
o Multidisciplinaire samenwerkingsverbanden
o Ziekenhuizen openbaar/privé
o Instellingen met specifieke financiering

• Obv samenwerkingsverband

 evolueren naar macrolandschap (ziekenhuizen netwerken om gezondheidszorg te
rationaliseren

• Obv discipline

 orthopedisch centrum, specialisten organiseren activiteiten buiten ziekenhuis  financieel
voordeel, veeleisende wachtregeling,…

ECHELONNERING

- Eerste lijn: huisarts  tweede lijn: specialist  derde lijn: universitair ziekenhuis

 Men kan niet meteen bij specialist gaan, eerst naar huisarts
 Huisarts wordt vaak over geslagen en meteen naar specialist (huidarts, oogarts,…)
 Bij rechtstreeks naar specialist gaan vaak lange wachtlijsten (tegenwoordig vaak
naar spoed om langs te gaan bij specialist)

- Omwille van kostenaspect binnen gezondheidszorg niet meteen beroep doen op derdelijns
gezondheidszorg => niet meteen beroep doen op meest gespecialiseerde dokters

bv: kansen op overleven bij borsttumor bij ziekenhuis veel lager dan in referentieborstkliniek (door
expertise, routine, ervaring,…)

- Er zijn te weinig artsen tov de bevolking
- Cliëntelisme: tegemoetkomen aan de noden van de cliënt

, - Convensionering/ een geconvensioneerde zorgverstrekker: iemand die akkoord gaat om bepaalde
tarieven na te trekken.
- Niet geconvensioneerde zorgtrekker: iemand die zijn zin doet met de prijzen
- Capaciteitsprobleem: snelle vervrouwelijking

Huisartsen:

• Cliëntilisme (voldoen aan de wensen van de cliënt  als ze thuis willen blijven ook al is dat niet nodig
maar toch een ziektebriefje schrijven.)

• geconventionneerde zorgverstrekker (= akkoorden die worden afgesloten tussen
verzekeringsinstellingen en zorgverstrekkers leven tarieven na)

• niet-geconventionneerde zorgverstrekker (=arts die zich niet houden aan de tarieven van de overheid
=> kan heel duur uitkomen)

Specialisten:

• Snelste weg: via spoed  ook al is het niet dringend, zullen ze wel iedereen die binnenkomt
behandelen (zijn geen duidelijke regels over wie wel en niet behandelt kan worden via spoed)  bij
doorverwijzing van huisarts zal men vaak minder moeten betalen.

 men probeert deze mensen buiten het ziekenhuis op te vangen via huisartsenwachtposten (buiten
ziekenhuis maar in de buurt van ziekenhuis)  echelonnering wordt op deze manier niet goed in stand
gehouden

• Snel afspraak: in ziekenhuis

• Beste zorg maar vaak lang wachten (+duurder want kiezen zelf prijzen): zelfstandige praktijk

• Vaak zelfstandig door: verplicht wachtregeling en kunnen meer verdienen buiten het ziekenhuis

Hoofdreden van volgen echelonnering:

• Hoe hoger op ladder, hoe duurder het wordt

• Om kosten te drukken

Men slaagt hier maar gedeeltelijk in

• Echelonnering kan ook duurder zijn dan in maatschappij zonder echelonnering

Waarom maken we geneeskunde financieel toegankelijk?

- Vermijden van 2 soorten geneeskunde: dure en niet dure zorg (=goede en minder goede zorg)