Beknopte samenvatting
Hoofdstuk 1: Inleiding
1) Bespreek de samenhang tussen mondgezondheid en algemene gezondheid.
Mondgezondheid is te linken aan algemeen welbevinden en levenskwaliteit. Wanneer het fout loopt, heeft dit implicaties op een
tal van gebieden. Er is samenhang tussen mondgezondheid en algemene gezondheid.
Relatie tussen mondgezondheid en:
Diabetes: eliminatie van parodontitis heeft een gunstig effect op behandeling diabetes. Als diabetespatiënt ontsteking heeft
is er toegenomen kans op verhoogde insulineresistentie > behandeling kan insulineresistentie verlagen. Het heeft een
bidirectionele relatie: als je diabetes niet goed gecontroleerd, dan zijn je bloedwaarden niet zo goed en dat heeft een impact
op tandvlees. Ontstoken tandvlees > diabetespatiënt heeft moeilijk om bloedwaarden terug goed te krijgen.
Longproblemen: ouderen verslikken zich en voedsel (bacteriën) komt terecht in luchtpijp, kan longontsteking veroorzaken.
Chemotherapie: chemotherapie zorgt voor pijnlijke slijmvliezen en verhinderen een normaal voedingspatroon.
Zwangerschapscomplicaties: premature geboorte en laag geboortegewicht baby, verhoging prostaglandines en cytokines,
directe bacteriële impact.
2) Bespreek ECC.
Early childhood caries (ECC): zijn cariës bij jonge kinderen. Ze eten hierdoor minder goed, slapen slecht, hebben problemen met
zich te concentreren en vertonen negatief gedrag. De impact van tandbederf bij jonge kinderen is niet te onderschatten. De
gevolgen van tandbederf staan in verband met gewichtstoename en groei in negatieve zin, met ontwikkelingsachterstand en met
een slechte nutritionele status (belangrijke tekorten, bv. vitamines). Na tandheelkundige ingreep, is er het ‘catch-up’ fenomeen,
de toename in groeiritme over een periode van 1,5 jaar.
3) Bespreek cariës.
Tandbederf is resultaat van ecologische shift in de biofilm op tandoppervlak. Deze shift resulteert in onevenwicht tussen biofilm
en tandoppervlak. Dit geeft aanleiding tot een netto uitwaartse verplaatsing van mineralen. Wanneer dit zich herhaaldelijk voordoet
zal cavitatie ontstaan. Balans tussen ‘beschermende factoren’ en ‘pathologische factoren’ is bepalend voor uiteindelijke resultaat.
De zuurtegraad van dentale biofilm (laag met bacteriën, speekseleiwitten en voedselresten) is neutraal. Na suikerconsumptie
zullen zuren (nevenproducten van bacteriële metabolisme) geproduceerd worden door de cariogene bacteriën > pH daalt snel in
biofilm (= zuurstoot). Wanneer kritische grens (5,5) bereikt wordt, is er netto meer mineraal uit het tandoppervlak losgeweekt dan
er terug wordt ingebouwd = demineralisatie (minuten). Na staken suikerconsumptie stijgt zuurtegraad terug boven kritische grens,
de losgeweekte mineralen (nog in biofilm gevangen) kunnen terug ingebouwd worden = remineralisatie (2 à 3 uren).
Het is belangrijk om na suikerconsumptie een voldoende lange ‘rustfase’ in te bouwen zodat het natuurlijke herstelmechanisme
plaats kan vinden. Wanneer zuurstoten snel na elkaar opvolgen, is er onvoldoende tijd om aangerichte schade te herstellen. Dit
zal tot visueel detecteerbare cavitatie leiden.
Hoofdstuk 1: Inleiding
1) Bespreek de samenhang tussen mondgezondheid en algemene gezondheid.
Mondgezondheid is te linken aan algemeen welbevinden en levenskwaliteit. Wanneer het fout loopt, heeft dit implicaties op een
tal van gebieden. Er is samenhang tussen mondgezondheid en algemene gezondheid.
Relatie tussen mondgezondheid en:
Diabetes: eliminatie van parodontitis heeft een gunstig effect op behandeling diabetes. Als diabetespatiënt ontsteking heeft
is er toegenomen kans op verhoogde insulineresistentie > behandeling kan insulineresistentie verlagen. Het heeft een
bidirectionele relatie: als je diabetes niet goed gecontroleerd, dan zijn je bloedwaarden niet zo goed en dat heeft een impact
op tandvlees. Ontstoken tandvlees > diabetespatiënt heeft moeilijk om bloedwaarden terug goed te krijgen.
Longproblemen: ouderen verslikken zich en voedsel (bacteriën) komt terecht in luchtpijp, kan longontsteking veroorzaken.
Chemotherapie: chemotherapie zorgt voor pijnlijke slijmvliezen en verhinderen een normaal voedingspatroon.
Zwangerschapscomplicaties: premature geboorte en laag geboortegewicht baby, verhoging prostaglandines en cytokines,
directe bacteriële impact.
2) Bespreek ECC.
Early childhood caries (ECC): zijn cariës bij jonge kinderen. Ze eten hierdoor minder goed, slapen slecht, hebben problemen met
zich te concentreren en vertonen negatief gedrag. De impact van tandbederf bij jonge kinderen is niet te onderschatten. De
gevolgen van tandbederf staan in verband met gewichtstoename en groei in negatieve zin, met ontwikkelingsachterstand en met
een slechte nutritionele status (belangrijke tekorten, bv. vitamines). Na tandheelkundige ingreep, is er het ‘catch-up’ fenomeen,
de toename in groeiritme over een periode van 1,5 jaar.
3) Bespreek cariës.
Tandbederf is resultaat van ecologische shift in de biofilm op tandoppervlak. Deze shift resulteert in onevenwicht tussen biofilm
en tandoppervlak. Dit geeft aanleiding tot een netto uitwaartse verplaatsing van mineralen. Wanneer dit zich herhaaldelijk voordoet
zal cavitatie ontstaan. Balans tussen ‘beschermende factoren’ en ‘pathologische factoren’ is bepalend voor uiteindelijke resultaat.
De zuurtegraad van dentale biofilm (laag met bacteriën, speekseleiwitten en voedselresten) is neutraal. Na suikerconsumptie
zullen zuren (nevenproducten van bacteriële metabolisme) geproduceerd worden door de cariogene bacteriën > pH daalt snel in
biofilm (= zuurstoot). Wanneer kritische grens (5,5) bereikt wordt, is er netto meer mineraal uit het tandoppervlak losgeweekt dan
er terug wordt ingebouwd = demineralisatie (minuten). Na staken suikerconsumptie stijgt zuurtegraad terug boven kritische grens,
de losgeweekte mineralen (nog in biofilm gevangen) kunnen terug ingebouwd worden = remineralisatie (2 à 3 uren).
Het is belangrijk om na suikerconsumptie een voldoende lange ‘rustfase’ in te bouwen zodat het natuurlijke herstelmechanisme
plaats kan vinden. Wanneer zuurstoten snel na elkaar opvolgen, is er onvoldoende tijd om aangerichte schade te herstellen. Dit
zal tot visueel detecteerbare cavitatie leiden.
