Anatomie 2:
Theorie zenuwen OL
2e BACHELOR REVALIDATIEWETENSCHAPPEN EN KINESITHERAPIE
ACADEMIEJAAR 2020-2021
, onderste kwadrant: overzicht van de bezenuwing
In de rompwand is de bezenuwing relatief eenvoudig.
N. spinalis vertakt in een kleine dorsale en wat grotere ventrale tak af
- kleine dorsale tak voorziet (vereenvoudigd voorgesteld) de autochtone rugspieren en
(sensibel) de huid erboven
- grotere ventrale tak verloopt tussen ribben als de N. intercostalis. Er zijn huidtakken
aan de laterale en de ventrale rompwand (rami cutanei anteriores & laterales)
De bovenste groep (T1-T7) voorziet onder meer de Mm. intercostales. Deze zenuwen
verlopen eerst aan de binnenzijde van de thoraxwand, nadien tussen de Mm. intercostalis
intimus en internus. Ze bereiken het sternum en voorzien daar de M. transversus thoracis
De onderste groep (T7-T12) verlaten de tussenribruimte, verlopen over het ribkraakbeen
en bereiken de linea alba, een peeskoord gespannen tussen de processus xiphoideus en de
symfyse (schaamvoeg).
→ Ze verlopen schuin naar mediaal en onder en voorzien de spieren van de buikwand. Het
algemeen verloop is in de buikwand, naar voor en naar caudaal. Geleidelijk aan worden ze
oppervlakkig. Onderweg voorzien ze de buikspieren, op het einde vooral de buikhuid.
→ onderste van de intercostale zenuwen, de N. subcostalis (T12 - figuur) kan men
beschouwen als een overgang van het vrij eenvoudige intercostaal systeem naar de meer
complexe plexus lumbosacralis.
twee volgende takken zijn de N. iliohypogastricus (T12-L1) en de N. ilioinguinalis
(T12-L1), die mee de buikspieren (M. obliquus internus abdominis en M. transversus
abdominis) en de buikhuid verzorgen
N. genitofemoralis (L1-L2) + N. cutaneus femoris lateralis (L2-L3) worden enkel
volledigheidshalve vermeld.
→ N. cutaneus femoris lateralis kan thv spina iliaca anterior superior worden bekneld door
spannende kledij = aanleiding tot tijdelijke voosheid (paresthesie) van laterale bovenbeen
N. femoralis (L1-L4) verloopt tussen:
- M. psoas major
- M. iliacus
→ bereikt ligamentum inguinale, waaronder deze zenuw doorloopt in de lacuna
musculorum
= vrij dikke zenuw, maar rafelt uit in sensibele takken ( onder lig. inguinale) voor de
voorzijde van het bovenbeen en de mediale zijde van het onderbeen
+ voorziet gedeelten van de M. iliopsoas en de M. pectineus
+ belangrijkste spier is M. quadriceps femoris, enige belangrijke kniestrekker
+ voorziet hij ook de M. sartorius
N. saphenus (L3-L4) (een zuiver sensibele tak: bij het oogsten van de
V. saphena magna als bypass materiaal kan de zenuw beschadigd worden wat
aanleiding geeft tot paresthesie – voosheid – in dit gebied)
Theorie zenuwen OL
2e BACHELOR REVALIDATIEWETENSCHAPPEN EN KINESITHERAPIE
ACADEMIEJAAR 2020-2021
, onderste kwadrant: overzicht van de bezenuwing
In de rompwand is de bezenuwing relatief eenvoudig.
N. spinalis vertakt in een kleine dorsale en wat grotere ventrale tak af
- kleine dorsale tak voorziet (vereenvoudigd voorgesteld) de autochtone rugspieren en
(sensibel) de huid erboven
- grotere ventrale tak verloopt tussen ribben als de N. intercostalis. Er zijn huidtakken
aan de laterale en de ventrale rompwand (rami cutanei anteriores & laterales)
De bovenste groep (T1-T7) voorziet onder meer de Mm. intercostales. Deze zenuwen
verlopen eerst aan de binnenzijde van de thoraxwand, nadien tussen de Mm. intercostalis
intimus en internus. Ze bereiken het sternum en voorzien daar de M. transversus thoracis
De onderste groep (T7-T12) verlaten de tussenribruimte, verlopen over het ribkraakbeen
en bereiken de linea alba, een peeskoord gespannen tussen de processus xiphoideus en de
symfyse (schaamvoeg).
→ Ze verlopen schuin naar mediaal en onder en voorzien de spieren van de buikwand. Het
algemeen verloop is in de buikwand, naar voor en naar caudaal. Geleidelijk aan worden ze
oppervlakkig. Onderweg voorzien ze de buikspieren, op het einde vooral de buikhuid.
→ onderste van de intercostale zenuwen, de N. subcostalis (T12 - figuur) kan men
beschouwen als een overgang van het vrij eenvoudige intercostaal systeem naar de meer
complexe plexus lumbosacralis.
twee volgende takken zijn de N. iliohypogastricus (T12-L1) en de N. ilioinguinalis
(T12-L1), die mee de buikspieren (M. obliquus internus abdominis en M. transversus
abdominis) en de buikhuid verzorgen
N. genitofemoralis (L1-L2) + N. cutaneus femoris lateralis (L2-L3) worden enkel
volledigheidshalve vermeld.
→ N. cutaneus femoris lateralis kan thv spina iliaca anterior superior worden bekneld door
spannende kledij = aanleiding tot tijdelijke voosheid (paresthesie) van laterale bovenbeen
N. femoralis (L1-L4) verloopt tussen:
- M. psoas major
- M. iliacus
→ bereikt ligamentum inguinale, waaronder deze zenuw doorloopt in de lacuna
musculorum
= vrij dikke zenuw, maar rafelt uit in sensibele takken ( onder lig. inguinale) voor de
voorzijde van het bovenbeen en de mediale zijde van het onderbeen
+ voorziet gedeelten van de M. iliopsoas en de M. pectineus
+ belangrijkste spier is M. quadriceps femoris, enige belangrijke kniestrekker
+ voorziet hij ook de M. sartorius
N. saphenus (L3-L4) (een zuiver sensibele tak: bij het oogsten van de
V. saphena magna als bypass materiaal kan de zenuw beschadigd worden wat
aanleiding geeft tot paresthesie – voosheid – in dit gebied)
