Interpersonal relationships
College 1 – Relationships and well-being
Aristoteles noemde mensen als eerst sociale dieren.
In een longitudinaal onderzoek werden mannen die met hartproblemen in het ziekenhuis
kwamen, gevolgd voor 4 jaar.
- 70% van de mannen met een gelukkig huwelijk leefde nog na die 4 jaar.
o En slechts 45% van mannen met een ongelukkig huwelijk.
Een ander onderzoek keek naar sociale integratie (hoe veel vrienden, wel/geen relatie, etc.)
bij mensen van 18-80 jaar, gevolgd voor 9 jaar.
- Kans om dood te gaan was veel hoger bij lage sociale integratie.
Bij een ander onderzoek werd het rhino-virus (verkoudheid) in neus gedaan, en dan relatie
tussen relatiesteun en immuunsysteem onderzocht.
- Hoe hogere sociale integratie, hoe minder kans om ziek te worden van het virus.
- Sociale steun steunt ons immuunsysteem dus vrij letterlijk.
Van de factoren die geassocieerd zijn met risico op overlijden, is sociale relaties bijna even
geassocieerd als roken (en meer dan alcohol, fysieke activiteit, obesitas en luchtvervuiling).
Een onderzoek keek naar de ranking van factoren die invloed hebben op onze gezondheid,
en de overtuigingen van mensen hierover.
- Sociale steun en integratie staan bovenaan, maar worden onderaan verwacht.
Waarom is er een associatie tussen sociale integratie en fysiek/psychologisch welzijn?
- Sociale steun! Dit is cruciaal.
o Emotionele steun en instrumentele steun (meer praktisch) zijn sterk
gecorreleerd.
o Het helpt vooral als het overeenkomt met te behoeftes van de ontvanger.
Maar hoe?
- Direct-effect hypothese (main effect hypothese): dat mensen met sociale steun en
integratie beter voor zichzelf zorgen (minder roken, meer sporten, etc.); sociale
invloed/normen.
o En deze mensen zouden meer positief affect ervaren.
, - Stress-buffering hypothese: sociale steun vermindert stress onder potentieel
stressvolle omstandigheden
o Dus geen direct effect, maar alleen wanneer we veel stress ervaren, promoot
sociale steun onze gezondheid (of voorkomt het dat stress de gezondheid
ondermijnt).
o Stress (bv. cortisol) is direct gerelateerd aan gezondheid via het
cardiovasculaire en immuunsysteem.
- Deze 2 hypotheses zijn niet mutueel exclusief; kan beide.
In een fMRI onderzoek werd gekeken naar neurofysiologische reacties op geanticipeerde
pijn bij vrouwen die in een romantische relatie zitten.
- Stimuli: rode kruis (17% kans op schok) of blauwe cirkel.
o De anticipatie activeerde stressgebieden in het brein.
- 3 condities: hand vasthouden van romantische partner, hand vasthouden van
vreemde, en geen hand vasthouden.
o Er was minder stress bij de hand van de partner, en dit effect was sterker bij
een meer tevreden relatie.
Strength and strain model van huwelijk en gezondheid:
- Sterk huwelijk (steun, intimiteit, commitment, responsiviteit) heeft positieve
hoofdeffecten op psychologische mechanismes (cognitie, affect,
gezondheidsgedrag).
o Dit heeft dan weer een effect op biologische mechanismes (hormonen,
cardiovasculair, immuun, genexpressie).
En dat heeft een effect op gezondheidsuitkomsten (hartziekte,
kanker, astma, diabetes, etc.).
- Maar huwelijk strain (conflict, vijandigheid, kritiek, etc.) kan juist negatieve effecten
hebben op psychologische mechanismes.
- En stressoren van buitenaf (werk, financiën, ziekte) kunnen ook een effect hebben
op de psychologische mechanismes.
o Een sterk huwelijk kan dit negatieve effect bufferen.
o Huwelijke strain kan de stress juist verergeren.
Een zieke baby herstelde sneller als hij/zij samen met zijn/haar tweeling in de incubator zat.
Dus:
- Een extensief sociaal netwerk is sterk geassocieerd met psychologisch en fysiek
welzijn rol van relaties onderschat!
- Sociale steun is key; direct en indirect (stress-buffering) effect.
, We hebben een fundamentele behoefte om erbij te horen.
- Erbij horen (relaties initiëren en behouden bv.) is kritisch voor overleven.
o Vergelijkbaar met onze behoefte voor eten en water.
Steun voor de need to belong hypothese:
1. Veranderingen in ‘beloningness’ hebben sterke effecten.
o Inclusie / sociale integratie = gezond en gelukkig.
o Exclusie / eenzaamheid = ongezond en ongelukkig.
2. Sociale interacties initiëren lijkt aangeboren & mensen vormen heel makkelijk sociale
relaties.
o Sociaal contact aangaan is universeel (gebeurt overal).
o Minimale groep onderzoek: mensen identificeren zich snel met een
willekeurige groep waar ze tijdelijk in geplaatst worden (bv. meer geld
verdelen in eigen groep).
o Eerder relaties bij mere proximity.
o Hechting.
o Aangeboren focus op anderen (bv. face perceptuele systeem).
Een baby van 30 minuten oud keek al langer naar een bord met een
gezicht erop dan borden met andere vormen.
Directe reacties op ostracisme (sociale exclusie):
- Ostracisme bedreigt fundamentele behoeftes.
o Minder gevoel van erbij horen.
o Verlies van controle.
o Minder gevoel van betekenisvolheid.
o Lager zelfvertrouwen.
Sociometer theorie: dat je zelfvertrouwen een indicator is van hoe erg
we sociaal geïncludeerd zijn.
- Mensen voelen zich minder goed na sociale exclusie.
o Pijn overlap theorie: overlap tussen fysieke en sociale pijn.
Vergelijkbare breinsystemen betrokken.
Bij bepaalde combinatie van een gen zijn mensen meer gevoelig voor
zowel sociale als fysieke pijn.
Vergelijkbare psychologische reacties: controleverlies, minder
zelfvertrouwen, agressie, etc.
Uit een placebo-onderzoek bleek zelfs dat paracetamol sociale pijn
kan verminderen.
En hoe verschillen sociale en fysieke pijn dan?
- De effecten van sociale pijn duren langer (soms zelfs tientallen jaren later als je eraan
terugdenkt).
College 1 – Relationships and well-being
Aristoteles noemde mensen als eerst sociale dieren.
In een longitudinaal onderzoek werden mannen die met hartproblemen in het ziekenhuis
kwamen, gevolgd voor 4 jaar.
- 70% van de mannen met een gelukkig huwelijk leefde nog na die 4 jaar.
o En slechts 45% van mannen met een ongelukkig huwelijk.
Een ander onderzoek keek naar sociale integratie (hoe veel vrienden, wel/geen relatie, etc.)
bij mensen van 18-80 jaar, gevolgd voor 9 jaar.
- Kans om dood te gaan was veel hoger bij lage sociale integratie.
Bij een ander onderzoek werd het rhino-virus (verkoudheid) in neus gedaan, en dan relatie
tussen relatiesteun en immuunsysteem onderzocht.
- Hoe hogere sociale integratie, hoe minder kans om ziek te worden van het virus.
- Sociale steun steunt ons immuunsysteem dus vrij letterlijk.
Van de factoren die geassocieerd zijn met risico op overlijden, is sociale relaties bijna even
geassocieerd als roken (en meer dan alcohol, fysieke activiteit, obesitas en luchtvervuiling).
Een onderzoek keek naar de ranking van factoren die invloed hebben op onze gezondheid,
en de overtuigingen van mensen hierover.
- Sociale steun en integratie staan bovenaan, maar worden onderaan verwacht.
Waarom is er een associatie tussen sociale integratie en fysiek/psychologisch welzijn?
- Sociale steun! Dit is cruciaal.
o Emotionele steun en instrumentele steun (meer praktisch) zijn sterk
gecorreleerd.
o Het helpt vooral als het overeenkomt met te behoeftes van de ontvanger.
Maar hoe?
- Direct-effect hypothese (main effect hypothese): dat mensen met sociale steun en
integratie beter voor zichzelf zorgen (minder roken, meer sporten, etc.); sociale
invloed/normen.
o En deze mensen zouden meer positief affect ervaren.
, - Stress-buffering hypothese: sociale steun vermindert stress onder potentieel
stressvolle omstandigheden
o Dus geen direct effect, maar alleen wanneer we veel stress ervaren, promoot
sociale steun onze gezondheid (of voorkomt het dat stress de gezondheid
ondermijnt).
o Stress (bv. cortisol) is direct gerelateerd aan gezondheid via het
cardiovasculaire en immuunsysteem.
- Deze 2 hypotheses zijn niet mutueel exclusief; kan beide.
In een fMRI onderzoek werd gekeken naar neurofysiologische reacties op geanticipeerde
pijn bij vrouwen die in een romantische relatie zitten.
- Stimuli: rode kruis (17% kans op schok) of blauwe cirkel.
o De anticipatie activeerde stressgebieden in het brein.
- 3 condities: hand vasthouden van romantische partner, hand vasthouden van
vreemde, en geen hand vasthouden.
o Er was minder stress bij de hand van de partner, en dit effect was sterker bij
een meer tevreden relatie.
Strength and strain model van huwelijk en gezondheid:
- Sterk huwelijk (steun, intimiteit, commitment, responsiviteit) heeft positieve
hoofdeffecten op psychologische mechanismes (cognitie, affect,
gezondheidsgedrag).
o Dit heeft dan weer een effect op biologische mechanismes (hormonen,
cardiovasculair, immuun, genexpressie).
En dat heeft een effect op gezondheidsuitkomsten (hartziekte,
kanker, astma, diabetes, etc.).
- Maar huwelijk strain (conflict, vijandigheid, kritiek, etc.) kan juist negatieve effecten
hebben op psychologische mechanismes.
- En stressoren van buitenaf (werk, financiën, ziekte) kunnen ook een effect hebben
op de psychologische mechanismes.
o Een sterk huwelijk kan dit negatieve effect bufferen.
o Huwelijke strain kan de stress juist verergeren.
Een zieke baby herstelde sneller als hij/zij samen met zijn/haar tweeling in de incubator zat.
Dus:
- Een extensief sociaal netwerk is sterk geassocieerd met psychologisch en fysiek
welzijn rol van relaties onderschat!
- Sociale steun is key; direct en indirect (stress-buffering) effect.
, We hebben een fundamentele behoefte om erbij te horen.
- Erbij horen (relaties initiëren en behouden bv.) is kritisch voor overleven.
o Vergelijkbaar met onze behoefte voor eten en water.
Steun voor de need to belong hypothese:
1. Veranderingen in ‘beloningness’ hebben sterke effecten.
o Inclusie / sociale integratie = gezond en gelukkig.
o Exclusie / eenzaamheid = ongezond en ongelukkig.
2. Sociale interacties initiëren lijkt aangeboren & mensen vormen heel makkelijk sociale
relaties.
o Sociaal contact aangaan is universeel (gebeurt overal).
o Minimale groep onderzoek: mensen identificeren zich snel met een
willekeurige groep waar ze tijdelijk in geplaatst worden (bv. meer geld
verdelen in eigen groep).
o Eerder relaties bij mere proximity.
o Hechting.
o Aangeboren focus op anderen (bv. face perceptuele systeem).
Een baby van 30 minuten oud keek al langer naar een bord met een
gezicht erop dan borden met andere vormen.
Directe reacties op ostracisme (sociale exclusie):
- Ostracisme bedreigt fundamentele behoeftes.
o Minder gevoel van erbij horen.
o Verlies van controle.
o Minder gevoel van betekenisvolheid.
o Lager zelfvertrouwen.
Sociometer theorie: dat je zelfvertrouwen een indicator is van hoe erg
we sociaal geïncludeerd zijn.
- Mensen voelen zich minder goed na sociale exclusie.
o Pijn overlap theorie: overlap tussen fysieke en sociale pijn.
Vergelijkbare breinsystemen betrokken.
Bij bepaalde combinatie van een gen zijn mensen meer gevoelig voor
zowel sociale als fysieke pijn.
Vergelijkbare psychologische reacties: controleverlies, minder
zelfvertrouwen, agressie, etc.
Uit een placebo-onderzoek bleek zelfs dat paracetamol sociale pijn
kan verminderen.
En hoe verschillen sociale en fysieke pijn dan?
- De effecten van sociale pijn duren langer (soms zelfs tientallen jaren later als je eraan
terugdenkt).
