Samenvatting H4-H10 analyse van organische geneesmiddelen

Hoofdstuk 4 – spierrelaxantia
Inleiding

- Chloride: dient als tegenion van het quaternair ammoniumzout
- Hydrochloride zorgt voor een proton ergens  het onderste stikstofatoom is geprotoneerd
daarom dat daar ook een chloride-ion bij staat

Succinylchloride

- Gerelateerd aan barsteenzuur (2 carboxylzuurfuncties)
- De zuurfunctie is niet reactief genoeg dus men zoekt zijn toevlucht tot zuurfuncties 
toevoeging van HCl


Suxamethoniumchloride


- Monografie
 De lange scheikundige naam kunnen herkennen
 Diolbisoxy  wijst op de esterfunctie
 Bis(N,N,N- trimethyl)  wijst op een stikstofatoom met 3 methylgroepen op
- De structuur
 2 esterfuncties
 In functie van de tijd ga je een beetje hydrolyse hebben
 Het is een hydraat
 2 moleculen water aanwezig (niet van buiten leren)
- Grenzen
 Ruime grenzen
 Dit is afhankelijk van de nauwkeurigheid van de gehaltebepalingsmethode
 In dit geval is deze methode niet zo nauwkeurig
- Anhydrous substance
 Karl fisher



Karakteristieken

- Hygroscopisch: hoe gemakkelijk gaat dit product vocht opnemen
 Hoe kan dit nagegaan worden?
 LOD = loss on drying
 Je neemt zoveel als dat er beschreven is in de test van waterbepaling (karl fisher
methode)
 Staal wegen in recipiënt (inclusief glazen deksel want het staal is hygroscopisch)
 Daarna moet het staal (zonder deksel) in een exsiccator gebracht worden waarin een
bepaalde vochtigheid is gecreëerd
 De verzadigde oplossing van ammoniumchloride heeft de eigenschap om de relatieve
vochtigheid in een kleine omgeving op 80% te brengen
 Het staal moet 24u lang in de exsiccator staan en daarna weeg je opnieuw (+ deksel)

,  Vochtopname: eindmassa – de initiële massa

 Massa product: recipiënt met staal – recipiënt alleen

- Smeltpuntbepaling
 About 160°C  niet heel nauwkeurig
 Normaal moet men op voorhand drogen, hier doet men dat niet aangezien het een hydraat
is. Want sommige moleculen gaan 1 molecule water verliezen, anderen geen, anderen 2,…
uiteindelijk zit je met een mengsel.
 Onzuivere stoffen geven smeltpuntbepaling



Identificatiereacties

B

- Oplossing S
 10 X verdunnen
- Men gaat een derivaat maken van het staal om toch het smeltpunt te kunnen bepalen
- Ammoniumreinecaat: zout van chroom dat een complex heeft gevormd met thiocyanaat
- Van de roze neerslag gaan we het smeltpunt bepalen maar hier zijn nog allemaal
onzuiverheden in aanwezig vandaar dat men het filtraat nog gaat afwassen.

C

- Cobaltchloride
 Het is het hexahydraat: er komen nog eens 6 watermoleculen bij
- Kaliumferrocyanaat
 Trihydraat
 Ferro: ijzer 2+
- Altijd gaan kijken bij de reagentia om te kijken hoeveel watermoleculen er gedragen worden
- Er wordt een neerslag gevormd die een groene kleur krijgt
- Wanneer je geen succamethoniumchloride hebt dan gaat er wel een neerslag gevormd
worden maar geen groene kleur


Zuiverheidstesten/tests

- Oplossing S moet helder zijn
 Indien dit niet het geval is gaat men dit nog een beetje verdunnen
- Ph
 Men bereidt een oplossing en men gaat daarna de ph ervan meten
 Ph meter is een meettoestel dus moet op regelmatige basis geijkt worden
 Ijking?
 Je steekt de ph-meter in een oplossing waarvan men de ph exact kent en kent die
ph-waarde dan toe aan je ph-meter
 Oplossingen waarvan de ph exact gekend is  zie monografie
 Ph is temperatuursafhankelijk
 Buffer van 6,88  dit kan je dan toewijzen aan je ph-meter

,  In dit geval moeten we in het zure gebied gaan meten
 Alkalische buffers reageren met CO2 uit de lucht dus dan wordt de ph van je buffer
automatisch lager
 Je kan deze buffers niet lang bereiden
- De ph zou licht zuur moeten zijn
 Als je naar de structuur van suxamethoniumchloride kijkt dan zie je hier niet veel zuur
aan
 Vanwaar komt het zuur dan? Een klein beetje hydrolyse van de ester:
 2 carboxylzuurfuncties
 Te veel hydrolyse van de esters zou leiden tot een te zure ph van ongeveer onder de 4



- Cholinechloride
 De 2 zijstukken die kunnen ontstaan na hydrolyse
 Kunnen bepaald worden met TLC
 Er worden celluloseplaten gebruikt
 In de meeste gevallen worden er TLC platen gebruikt
 Silicagel
 Combinatie van silicium en zuurstofatoom: ze vormen ofwel siloxanen of
silanolen (zuurstofatomen die nog niet gebonden zijn)
 Deze silanolen kunnen vrij zuur zijn (pka van rond de 2)
 Negatief geladen silanol + positief geladen suxamethonium  geen ideale
situatie
 Het silacagel (zand) blijft niet op de aluminiumplaat kleven dus men moet hier
een soort van binder (gips) aan toevoegen = 30%
 Deze gips gaat mee elueren
 F: aan je silicagelplaat in een fluorescentie-indicator toegevoegd
 Silicagel H en HF: de gips (binder) is vervangen door een andere gips
 Soms wordt de silicagel gederitivatiseerd met een C18-keten = omgekeerde fase
 Het grote probleem met gewone TLC-platen is dus dat suxamethoniumchloride te sterk
bindt aan de negatief geladen zuurstofatomen van de silanolgroepen en dus op zijn
startplaats blijft vastzitten.
 Daarom gaat men dus gebruik maken van celluloseplaten
 5 µL
 Gebruik maken van een microliter spuit
 Niet te veel aanbrengen in 1 keer, eerst best laten verdampen
 Sommige mensen gebruiken warme luchtstroom
 Let op voor afbraakproducten
 De loopvloeistof
 Men wil de butanollaag gebruiken en die zou verzadigd moeten zijn met water en er
zou een klein beetje mierenzuur moeten bijzijn
 Mengbaarheid, verzadigingspunt van butanol met water is temperatuursafhankelijk
 Watervrij mierenzuur? Maar achteraf ga ik er water aan toevoegen.
 Alleen watervrij mierenzuur is stabiel
 Kamer verzadigen?
 Tegen de binnenkant van de kamer filtreerpapier plaatsen. Als er NIETS specifiek
in de monografie vermeld staat dan gaat men ervan uit dat de kamer verzadigd
is.