Communicatieplan + leerdoelen

+ Communicatie & social worker
Als social worker is communicatie een belangrijk middel om goed onder de knie te hebben.
Het helpt een social worker om goed contact te kunnen maken met een cliënt. Het kan
helpen om de verbale en non-verbale communicatie van een cliënt meer te begrijpen en
zodoende ook hier informatie uit te halen en kan daarnaast de social worker zelf helpen om
dit goed in te zetten tijdens het gesprek. Daarnaast kan het hem of haar helpen om initiatief
te nemen in een gesprek en ook een mening te durven geven tijdens een gesprek met een
cliënt. Op deze manier ontstaat er ook echt een dialoog met een cliënt, die van twee kanten
komt. Door een mening te geven en durven initiatief te nemen kan de social worker het
gesprek naar zijn of haar hand zetten en zo ook de invulling van het gesprek zelf beter
bepalen. Maar het belangrijkste waar communicatie bij kan helpen in dit vakgebied is
misschien wel het omgaan met emoties. Bij een gesprek tussen social worker en cliënt
komen vaak vele emoties om de hoek kijken. De ene cliënt is woedend, de ander is verdrietig
en weer een ander kent schaamte. Als social worker is het van essentieel belang om al deze
emoties te kunnen herkennen en vervolgens te weten hoe hier mee om moet worden
gegaan. Op deze manier zal het gesprek met een cliënt gemakkelijker verlopen en zal er
sneller een band ontstaan, omdat de cliënt ziet dat de social worker begrip heeft voor de
situatie van de cliënt.

Eigen communicatieve vaardigheden
Als ik naar mezelf kijk op het gebied van communicatie, dan vind ik dat dit één van mijn
sterkere punten is. Ik kan goed met mensen omgaan en heb ook van mezelf het vermogen
om mensen te begrijpen en kan vaak goed aan de houding van iemand zien wat hij of zij
bedoelt. Ook maak ik gemakkelijk contact met mensen en maak ik gemakkelijk een
praatje. Daarnaast probeer ik altijd een positief insteek aan dit praatje te geven, zodat het
een leuk gesprek wordt. Dit kwam ook naar voren tijdens de talententest van Tom Rath. Hier
kwam uit dat ik een positief persoon ben en hier herken ik mijzelf in. Ik probeer altijd positief
te zijn tijdens gesprekken en probeer ook altijd het positieve van een situatie in te zien. Ik
denk liever in oplossingen dan in problemen.
De bovengenoemde onderdelen zijn onderdelen die in dit vakgebied goed van pas komen.
Doordat ik zelf sociaal, positief en open over kom zal een cliënt zich ook sneller op zijn of
haar gemak bij mij voelen, wat het gesprek met de cliënt gemakkelijker maakt. Toch moest ik
voordat ik aan dit vak begon nog een slag maken om op professioneel niveau het gesprek
ook daadwerkelijk aan de gang te houden en goed te laten verlopen. Hier heb ik tijdens dit
vak stappen in gemaakt. Zo had ik bijvoorbeeld, voordat dit vak begon en aan het begin
hiervan, moeite met het aannemen van een actieve houden en tonen dat ik luister. Ik vond
het bij gesprekken altijd lastig om mijn aandacht erbij te houden en te tonen dat ik luisterde.
Hier ben ik actief mee aan de slag gegaan. Vooral bij de gesprekken met de ouderen ging ik
hier op letten. Hier ging ik heel bewust letten op mijn houding. Ik hield mijn focus bij het
gesprek, wilde laten zien dat ik luisterde etc. Door hier extra op te letten, ging het ook steeds
beter. Doordat ik dit meer ging doen, merkte ik ook dat mijn gesprekspartner enthousiaster
het gesprek aanging, het werd een wisselwerking. Hij of zij had het idee dat ik oprecht
geïnteresseerd was in het verhaal en ook daadwerkelijk luisterde naar wat hij of zij te zeggen
had. Dit zorgde ervoor dat het gesprek soepeler verliep. Naast het aannemen van een goede
houding had ik ook moeite met het geven van mijn mening. Ik vind het namelijk altijd belangrijk om
iemand anders in zijn waarde te laten. Ik vind het lastig om mijn mening te geven, omdat ik
dan bang ben om iemand te beledigen. Dit komt doordat ik van mezelf vrij subassertief ben.
Ik denk vaak aan iemand anders en niet aan mezelf. Ik moet leren mijn mening te durven
uiten. Dit blijft voor mij dan ook een punt van verbetering.