Samenvatting metabolisme en metabole stoornissen

Metabolisme en metabole stoornissen

1. Inleiding

 Spijsvertering
 Metabolisme of stofwisseling:
 Alle chemische reacties in het lichaam
 Afbraakreacties waarbij energie vrijkomt  ATP
 Opbouwreacties die energie kan vragen
 In de cellen

2. Energie en ATP
2.1 Energieomzettingen

We halen energie uit onze voeding. Lange ketens worden
omgezet in hun meest enkelvoudige bouwstenen. Uit deze
elementen haalt ons lichaam dan energie dat nodig is voor
de verschillende lichaamfuncties




2.2 ATP als voorlopige stapelplaats van energie

 Energie kostende activiteiten  cytoplasma rond mitochondriën
 Belangrijkste energierijke verbinding = adenosinetrifosfaat of ATP
 Soort batterij
 Voorlopige stapelplaats voor energie

 In onze cellen: ADP in ATP (energieopslag)
 Omgekeerde methode = vrijmaken van energie

ADP + fosfaatgroep + energie  ATP + H20
P= fosfor


3. Metabolisme en spierstofwisseling
3.1 Katabolisme of afbraakstofwisseling

 = afbraak van organische moleculen met vrijgave van energie
 Vb. verbranding van glucose

 2 manieren:
 Aërobe afbraak = verbranding, afbraak met zuurstof vb.mitochondriën
 Anaërobe afbraak = gisting, afbraak zonder zuurstof



1

, 3.2 Anabolisme of opbouwstofwisseling

 = vorming van nieuwe organische moleculen
 Energie nodig
 vb. Glycogeen


3.3 Celstofwisseling of celmetabolisme

 Verwijst naar chemische reacties in de cel
 Macrovoedingstoffen (vetzuren, glucose, aminozuren) + microvoedingstoffen (mineralen,
spoorelementen, vitaminen en water) = nutriëntenpool
 Macrovoedingstoffen worden verbruikt om reserves op te bouwen




Indien er zuurstof aanwezig is, worden de kleine koolstofketens opgenomen in de mitochondriën waar ze verder
worden afgebroken o.i.v. enzymatische reacties. Dit noemt men de Krebscyclus of citroenzuurcyclus. Het doel van
de citroenzuurcyclus is het verwijderen van waterstofatomen uit de organische moleculen en deze over te dragen
aan de co-enzymen. De waterstofionen worden vervolgens overgedragen op het elektronentransportsysteem
(ETS). Dit is het belangrijkste mechanisme in de vorming van ATP.


3.4 Spierstofwisseling

 Spiercontracties kosten veel energie
 Spiervezels voorzien zelf in de behoefte aan energie
 Overtollige ATP  creatinefosfaat
 ATP + creatine  ADP + creatinefosfaat (CP)
 Belangrijkste functie ATP:
o Overbrengen van energie van de ene naar de andere plaats
o NIET de langdurige opslag van energie

 Energie in CP kan ADP weet tot ATP opladen door enzyme creatinefosfokinase (CPK)
 ADP + creatinefosfaat  ATP + creatine

Skeletspieren in rust zijn hoofdzakelijk afhankelijk van de aerobe
afbraak van vetzuren voor de vorming van energie. Een spiervezel in
rust produceert meer energie dan er op dat moment nodig is. Het
overtollige ATP wordt dan overgedragen op creatine, waardoor er
Bij matige activiteit
een andere wordt er naast
energierijke de afbraak
verbinding van vetzuren
ontstaat, ookof
namelijk CP
aanspraak
creatinefosfaat. Bij deze reactie komt ADP vrij. Voorraad =nog
gedaan op de glycogeenreserves. Bij dit proces is er glycogeen
2 voldoende zuurstof aanwezig voor de anaerobe afbraak van glucose