SRV BS2 Samengevoegd
Inhoud
SRV 1 Samenvatten (BS2, week 1).........................................................................................................................2
SRV 2 – Anamnese (BS2, week 2)...........................................................................................................................4
SRV 3-4 Anamneseopdracht voorbereiding...........................................................................................................6
SRV 5 Groepsvorming (BS2, week 6)......................................................................................................................7
SRV 6 Veiligheid in de groep en feedback (BS2, week 7).......................................................................................9
SRV 7 Veiligheid in de groep en feedback 2 (BS2, week 7)....................................................................................9
, SRV 1 Samenvatten (BS2, week 1)
Doelstellingen
1. De student kan uitleggen wat het belang is van samenvatten binnen de communicatie met zorgvragers ;
Een goed verlopend communicatieproces tussen hulpverlener en cliënt bevat regelmatige samenvattingen. Je
geeft als hulpverlener een samenvatting van de gesproken woorden of van de gevoelens die in die woorden
opgesloten liggen. Je gaat via de samenvatting na of je de boodschap van de cliënt hebt begrepen. De cliënt
krijgt op deze manier als het ware verbale feedback van de hulpverlener. Door gevoelsmatige en inhoudelijke
samenvattingen te combineren, geef je als hulpverlener de door jou opgepikte kern van het verhaal weer.
Daarmee krijgt de cliënt de gelegenheid om correcties aan te brengen als dat nodig is. Soms kan je ook aan de
cliënt zelf een samenvatting vragen. Ten slotte zijn samenvattingen handig om de gemaakte afspraken nog een
keer op een rijtje te zetten om het zo voor beide partijen nog te verduidelijken.
2. De student kan de verschillende functies van samenvatten benoemen ;
- Ordening in een gesprek brengen: als iemand alles wat in hem naar boven komt wil vertellen en dus
van de hak op de tak vertelt, dan kun je af en toe de kern samenvatten om de onbelangrijke details te
laten vervallen. Zo komt er enige ordening in het gesprek doordat je de ander weer op het ‘juiste
spoor’ zet.
- Stimuleren tot verdere exploratie: als iemand nog een keer hoort wat hij zelf al gezegd heeft kan hij
misschien nog tot nieuwe ideeën, toevoegingen of nuanceringen komen, waardoor het verhaal
completer wordt.
- Emotionele uitspraken tot de zaak terugbrengen: na een korte gevoelsreflectie waarbij je de
gevoelens interpreteert, vat je samen welke feiten tot nu toe naar voren zijn gebracht. De ander wordt
zo uitgenodigd om zijn emoties met feiten te verduidelijken.
- Rust scheppen: door een samenvatting krijg de gesprekpartner even de tijd om op adem te komen en
na te gaan hoe hij het gesprek wil vervolgen.
- Interesse tonen: als je even samenvat laat je merken dat je echt geluisterd hebt, en dat je het verhaal
goed hebt begrepen.
- Controleren: samenvatten is ook een middel voor jezelf om na te gaan of je het verhaal wel echt goed
hebt begrepen.
- Veelpraters afremmen: je kunt in groepsverband waar één iemand overheersend veel praat een korte
samenvatting geven en dan vragen of iemand anders nog iets wil zeggen, zodat de zwijgers ook een
kans hebben om te praten.
- Inzicht krijgen in overeenkomsten en verschillen: als verschillende mensen in en groep hun mening
hebben gegeven kun je daarna de overeenkomsten en verschillen samenvatten om alles op een rijtje
te krijgen. Daarbij richt je je vooral op de overeenkomsten. Je kunt na elke mening een samenvatting
geven en deze vergelijken met de vorige of je wacht tot het einde tot iedereen zijn mening heeft
gegeven.
- Inhoud en gevoel uit elkaar houden: een inhoudelijke samenvatting geef je als de inhoud van het
verhaal het belangrijkst is en de gevoelens nauwelijks meespelen. Gevoelssamenvattingen geef je als
de emotie duidelijk op de voorgrond staat en de inhoud allen gebruikt wordt om het gevoel te
beschrijven. Is de meeste gevallen is het goed om beide in je samenvatting op te nemen, want als je je
tot een van beide beperkt stuur je daarmee het gesprek.
3. De student kan verschillende vormen van samenvatten benoemen (herhalen, samenvatten, parafraseren en
gevoelsreflectie) en van elkaar onderscheiden;
Herhalen: een gedeelte van wat de ander heeft gezegd letterlijk herhalen, als een soort echo. Vb. a: “en ik ben
het goed zat” b: “En je bent het goed zat”. Dit is vaak genoeg om de ander even aan de praat te houden. Als je
het te vaak doet wordt het irritant: ‘papegaaien’.
Inhoud
SRV 1 Samenvatten (BS2, week 1).........................................................................................................................2
SRV 2 – Anamnese (BS2, week 2)...........................................................................................................................4
SRV 3-4 Anamneseopdracht voorbereiding...........................................................................................................6
SRV 5 Groepsvorming (BS2, week 6)......................................................................................................................7
SRV 6 Veiligheid in de groep en feedback (BS2, week 7).......................................................................................9
SRV 7 Veiligheid in de groep en feedback 2 (BS2, week 7)....................................................................................9
, SRV 1 Samenvatten (BS2, week 1)
Doelstellingen
1. De student kan uitleggen wat het belang is van samenvatten binnen de communicatie met zorgvragers ;
Een goed verlopend communicatieproces tussen hulpverlener en cliënt bevat regelmatige samenvattingen. Je
geeft als hulpverlener een samenvatting van de gesproken woorden of van de gevoelens die in die woorden
opgesloten liggen. Je gaat via de samenvatting na of je de boodschap van de cliënt hebt begrepen. De cliënt
krijgt op deze manier als het ware verbale feedback van de hulpverlener. Door gevoelsmatige en inhoudelijke
samenvattingen te combineren, geef je als hulpverlener de door jou opgepikte kern van het verhaal weer.
Daarmee krijgt de cliënt de gelegenheid om correcties aan te brengen als dat nodig is. Soms kan je ook aan de
cliënt zelf een samenvatting vragen. Ten slotte zijn samenvattingen handig om de gemaakte afspraken nog een
keer op een rijtje te zetten om het zo voor beide partijen nog te verduidelijken.
2. De student kan de verschillende functies van samenvatten benoemen ;
- Ordening in een gesprek brengen: als iemand alles wat in hem naar boven komt wil vertellen en dus
van de hak op de tak vertelt, dan kun je af en toe de kern samenvatten om de onbelangrijke details te
laten vervallen. Zo komt er enige ordening in het gesprek doordat je de ander weer op het ‘juiste
spoor’ zet.
- Stimuleren tot verdere exploratie: als iemand nog een keer hoort wat hij zelf al gezegd heeft kan hij
misschien nog tot nieuwe ideeën, toevoegingen of nuanceringen komen, waardoor het verhaal
completer wordt.
- Emotionele uitspraken tot de zaak terugbrengen: na een korte gevoelsreflectie waarbij je de
gevoelens interpreteert, vat je samen welke feiten tot nu toe naar voren zijn gebracht. De ander wordt
zo uitgenodigd om zijn emoties met feiten te verduidelijken.
- Rust scheppen: door een samenvatting krijg de gesprekpartner even de tijd om op adem te komen en
na te gaan hoe hij het gesprek wil vervolgen.
- Interesse tonen: als je even samenvat laat je merken dat je echt geluisterd hebt, en dat je het verhaal
goed hebt begrepen.
- Controleren: samenvatten is ook een middel voor jezelf om na te gaan of je het verhaal wel echt goed
hebt begrepen.
- Veelpraters afremmen: je kunt in groepsverband waar één iemand overheersend veel praat een korte
samenvatting geven en dan vragen of iemand anders nog iets wil zeggen, zodat de zwijgers ook een
kans hebben om te praten.
- Inzicht krijgen in overeenkomsten en verschillen: als verschillende mensen in en groep hun mening
hebben gegeven kun je daarna de overeenkomsten en verschillen samenvatten om alles op een rijtje
te krijgen. Daarbij richt je je vooral op de overeenkomsten. Je kunt na elke mening een samenvatting
geven en deze vergelijken met de vorige of je wacht tot het einde tot iedereen zijn mening heeft
gegeven.
- Inhoud en gevoel uit elkaar houden: een inhoudelijke samenvatting geef je als de inhoud van het
verhaal het belangrijkst is en de gevoelens nauwelijks meespelen. Gevoelssamenvattingen geef je als
de emotie duidelijk op de voorgrond staat en de inhoud allen gebruikt wordt om het gevoel te
beschrijven. Is de meeste gevallen is het goed om beide in je samenvatting op te nemen, want als je je
tot een van beide beperkt stuur je daarmee het gesprek.
3. De student kan verschillende vormen van samenvatten benoemen (herhalen, samenvatten, parafraseren en
gevoelsreflectie) en van elkaar onderscheiden;
Herhalen: een gedeelte van wat de ander heeft gezegd letterlijk herhalen, als een soort echo. Vb. a: “en ik ben
het goed zat” b: “En je bent het goed zat”. Dit is vaak genoeg om de ander even aan de praat te houden. Als je
het te vaak doet wordt het irritant: ‘papegaaien’.
